بیانیه حمایت « سازمان پاکس کریستی استرالیا» ( Pax Christi Australia) از کارگران ایران به مناسبت روز جهانی کارگر :
سازمان پاکس کریستی استرالیا به مناسبت روز جهانی کارگر از حقوق کارگران ایران دفاع کرد. در بیانیه ای که به امضای این سازمان رسیده است آمده :
ما همبستگی خود را با کارگران ایرانی که تحت دیکتاتوری شاه و همچنین حکومت کنونی ایران از حقوق اساسی و بین‌المللی کار محروم شده‌اند، اعلام می‌کنیم.
سازمان پاکس کریستی همچنین در بیانیه امضا شده خود تاکید کرده است که بیش از ۹۰درصد کارگران ایرانی امنیت شغلی ندارد و خواهان حمایت از حقوق کارگران ایران شد.
در همین زمینه
روایتی از یک روز معمولی؛ روز جهانی کارگر در کوچه‌های خسته‌ی ایران
در مورد پاک کریستی
پاکس کریستی یک سازمان بین المللی غیر دولتی بسیار شناخته شده و معروف در سطح جهانی با رتبه مشورتی در سازمان ملل است که در جلسات کمیسیون حقوق بشر ملل متحد نیز به عنوان عضو ناظر شرکت میکند. پاکس کریستی با چندین میلیون عضو در کشورهای مختلف است.
پدر کلود موستویک (Father Claude Mostowik) کشیش کاتولیک و رئیس ملی سازمان «پاکس کریستی استرالیا» (Pax Christi Australia) است.
پدر کلود موستویک یکی از چهره‌های برجسته در جنبش صلح‌طلبی و عدالت‌خواهی در استرالیاست و سال‌ها است که در حوزه‌های حقوق بشر، عدالت اجتماعی، حقوق پناهجویان، بومیان استرالیا و مسائل ضد جنگ فعالیت دارد.
درباره «پاکس کریستی استرالیا (Pax Christi Australia) :
Pax Christi (به معنای «صلح مسیح») یک سازمان بین‌المللی کاتولیک است که در بیش از ۵۰ کشور جهان فعالیت دارد و تمرکز آن بر ترویج صلح، عدالت، عدم خشونت و احترام به کرامت انسانی است. شاخه استرالیا این سازمان بخشی از شبکه جهانی Pax Christi International محسوب می‌شود.
اهداف اصلی Pax Christi Australia عبارت‌اند از:
•ترویج فرهنگ صلح و عدم خشونت
•مخالفت با جنگ، اشغالگری و تولید تسلیحات
•حمایت از حقوق بشر و عدالت اجتماعی
•همبستگی با جوامع ستمدیده، از جمله پناهجویان، بومیان و قربانیان جنگ
بیانیه امضا شده پاکس کریستی در حمایت از کارگران ایران
بیانیه حمایت از حقوق کارگران ایرانی در برابر دو دیکتاتوری شاه و ملاها!
بیانیه همبستگی با کارگران ایران – سال ۲۰۲۵:
علیه دو استبداد شاه و رژیم ملاها !
ما، امضاکنندگان این بیانیه:
همبستگی خود را با کارگران ایرانی که تحت دیکتاتوری شاه و همچنین حکومت کنونی ایران از حقوق اساسی و بین‌المللی کار محروم شده‌اند، اعلام می‌کنیم — با توجه به عضویت ایران در سازمان بین‌المللی کار (ILO)
خاطرنشان می‌کنیم که کارگران ایرانی:
تحت قراردادهای موقت و ناپایدار به طور گسترده (۹۴٪ کارگران هیچ امنیت شغلی ندارند) کار می‌کنند؛
از حق ایجاد اتحادیه‌های مستقل محرومند؛
برای بیش از ۴۵ سال با حداقل دستمزدی بسیار پایین‌تر از هزینه‌های واقعی زندگی روبه‌رو بوده‌اند؛
در شرایط کاری ناایمن مشغول به کارند، به‌طوری‌که تقریباً ۴۰ کارگر هر هفته بر اثر حوادث شغلی جان خود را از دست می‌دهند؛
با تبعیض شدید جنسیتی، به ویژه علیه زنان کارگر، مواجه هستند.
خواستار آن هستیم که سازمان بین‌المللی کار (ILO) رژیم ایران را به دلیل نقض سیستماتیک حقوق کارگران در فهرست سیاه خود قرار دهد و فشارهای بین‌المللی برای تضمین حقوق کارگران، از جمله حق ایجاد اتحادیه، دریافت دستمزد عادلانه و کار در شرایط ایمن، افزایش یابد.
از تمام اتحادیه‌ها و سازمان‌های کارگری استرالیا می‌خواهیم که در این مبارزه شجاعانه برای آزادی، عدالت و کرامت انسانی با جنبش کارگری ایران اعلام همبستگی کنند.
حقایق در مورد وضعیت کارگران ایران
۱. طبق گزارش روزنامه «جهان صنعت» در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۵، “۹۴٪ کارگران ایران تحت قراردادهای موقت کار می‌کنند” و طبق گزارش روزنامه «رسالت» در ۲۳ اوت ۲۰۱۵، “۹۵٪ کارگران نسخه‌ای از قرارداد کاری خود در اختیار ندارند.”
این به این معناست که کارفرمایان یا مدیران کارخانه‌ها می‌توانند در هر لحظه کارگری را بدون پرداخت غرامت اخراج کنند. کارگران موقت از بیمه بازنشستگی، بیمه درمانی یا سایر مزایای اجتماعی محرومند.
۲. وزارت کار هیچ تشکل کارگری مستقلی را به رسمیت نمی‌شناسد. در عوض، رژیم ایران نهادی به نام “شورای اسلامی کار” ایجاد کرده که ارتباطی با دفاع از حقوق کارگران ندارد. با این حال، رژیم این نهاد را در همه محیط‌های کاری به عنوان نماینده کارگران معرفی میکند، در حالی که در واقع اینگونه نیست.
۳. در تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۲۵، وزیر کار ایران حداقل دستمزد سال جدید را حدود ۱۰ میلیون تومان اعلام کرد.
در همین حال، روزنامه دولتی «جهان صنعت» گزارش داده: “هزینه سبد معیشتی پایه حدود ۳۵ میلیون تومان یا بیشتر است و این رقم هر روز افزایش می‌یابد.”
شرایط زندگی کارگران چنان اسفناک است که طبق گزارش روزنامه دولتی «آرمان امروز» در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۳: “برخی کارگران حتی سه بار در سال گوشت مصرف نمی‌کنند.”
۴. هیچ‌یک از مقاوله‌نامه‌ها یا توصیه‌های ایمنی سازمان بین‌المللی کار در ایران اجرا نمی‌شود.
بسیار دردناک است که “هر هفته حدود ۴۰ کارگر بر اثر حوادث شغلی جان خود را از دست می‌دهند” (روزنامه «کار و کارگر»، ۱۷ فوریه ۲۰۱۵).
این آمار، جانباختگان ناشی از ریزش معادن به دلیل نبود الزامات ایمنی و تجهیزات ضروری را شامل نمی‌شود.
۵. طبق گزارش روزنامه «فرهیختگان» (۹ آوریل ۲۰۲۱)، “از میان ۴.۳ میلیون زن شاغل در سال ۲۰۱۸، حدود ۸۳۰ هزار نفر — معادل ۲۰٪ — شغل خود را از دست داده‌اند.”
حقوق اولیه زنان در محیط کار به طور مداوم نادیده گرفته می‌شود و تبعیض جنسیتی فراگیر است.
