پزشکیان درتکاپوی کدام هدف؟
پزشکیان، رئیس جمهوری رژیم ، در سخنانی با نسبت دادن شکل‌گیری اعتراضات اجتماعی به برنامه آمریکا برای ایجاد نارضایتی در داخل کشور، تلاش کرد اعتراضات احتمالی مردم را بخشی از توطئه دشمن جلوه دهد. این موضع‌گیری در شرایطی بیان می‌شود که رژیم با بحران‌های فزاینده اقتصادی، فشارهای خارجی و نارضایتی‌های اجتماعی روبه‌رو است.
پزشکیان روز پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵، در نشست شورای برنامه‌ریزی و توسعه آذربایجان شرقی که به‌صورت ویدئوکنفرانس برگزار شد، وضعیت کنونی رژیم را در مقایسه با چهار دهه گذشته بی‌سابقه توصیف کرد. پزشکیان با درماندگی گفت: «در طول این ۴۸ سالی که از انقلاب گذشته، هیچ زمانی به این شدت ما در محاصره و جنگ و گرفتاری‌هایی که بوده به این شکل نبوده.»
او با اشاره به محدودیت‌های مسیرهای تجاری و فشارهای خارجی مدعی شد آمریکا می‌خواهد با مسدود کردن راه‌های ارتباطی و تأمین نیازهای کشور، مردم را با مشکلات بیشتری روبه‌رو کند تا زمینه اعتراضات اجتماعی فراهم شود.
پزشکیان در این زمینه گفت: «تمام تلاش خودشان را می‌کنند بقیه راه‌ها رو ببندند تا ما نتوانیم به مردم عزیز کشورمان خدمت بدهیم! و بعد مردم عزیز کشورمان ناراحت بشوند، مشکل پیدا بکنند و بعد خب طبیعتاً اعتراضات اجتماعی رو شکل بدهند و بعد به نیات شومشان برسند.»
البته پزشکیان به این اشاره نکرد که چگونه شما طی ۴۸سال گذشته که فرصت داشتید به این مردم خدمت نکردید که به چنین بن‌بستی اکنون گرفتار شدید.
پزشکیان همچنین با اشاره به حملات نظامی و کشته شدن خامنه‌ای و شماری از فرماندهان و مقام‌ها، مدعی شد که برخلاف انتظار دشمن، انسجام داخلی افزایش یافته است. او از مسئولان استانی خواست برای حل مشکلات به دولت مرکزی متکی نباشند و با استفاده از اختیارات خود برای تأمین نیازهای کشور اقدام کنند.
در همین زمینه
نسبت دادن اعتراضات به دشمن؛ مقدمه‌ای برای سرکوب؟
اظهارات پزشکیان فراتر از اعتراف به وخامت شرایط کشور، حاوی وحشت از نارضایتی‌های اجتماعی است. او به‌جای به‌رسمیت شناختن حق مردم برای اعتراض به مشکلات اقتصادی، معیشتی و سیاسی، شکل‌گیری اعتراضات را در چارچوب نقشه آمریکا تعریف می‌کند.
این ادعا می‌تواند زمینه را برای امنیتی کردن اعتراضات و معرفی معترضان به‌عنوان عوامل دشمن فراهم کند تا دست رژیم برای سرکوب هرچه بیشتر باز باشد.
نتیجه سخنان پزشکیان این است که رژیم به‌جای پاسخ‌گویی به مطالبات مردم، می‌کوشد اعتراضات و قیام‌های احتمالی را به آمریکا نسبت دهد و از هم‌اکنون برای سرکوب آنها زمینه‌چینی کند. نسبت دادن نارضایتی‌های داخلی به دشمن خارجی، نه پاسخی به بحران‌های کشور، بلکه تلاشی برای منحرف کردن افکار عمومی از مسئولیت رژیم در قبال وضعیت موجود است.
