تظاهرات حکومتی؛ نمایش قدرت یا اعتراف به ترس؟
در آستانه ۲۲ بهمن، علی خامنه‌ای بار دیگر با فراخوان مستقیم به صحنه آمد. او در ۲۰بهمن۱۴۰۴، تظاهرات حکومتی این روز را به‌عنوان نشانه «قدرت ملی» معرفی کرد. این فراخوان در شرایطی صادر شد که نارضایتی عمومی، بحران اقتصادی و فرسایش مشروعیت نظام به بالاترین سطح خود رسیده است.
خامنه‌ای در سخنان خود، اهداف تظاهرات حکومتی را به‌روشنی برشمرد. او مدعی شد که «راهپیمایی خیابانی، «ملت ایران» را به نمایش می‌گذارد». او همچنین گفت: «این تجمع، دشمنان را مأیوس می‌کند. این نمایش خیابانی طمع قدرت‌های خارجی را عقب می‌نشاند. خامنه‌ای تأکید کرد که نیروهای وفادار به نظام در این روز به صحنه می‌آیند.
او در ادامه، قدرت ملی را نه در توان نظامی، بلکه در «اراده ملت‌ها» تعریف کرد. خامنه‌ای پیشاپیش اعلام کرد که در ۲۲بهمن، شکوه ملت ایران دیده خواهد شد. این ادعا در حالی مطرح شد که تظاهرات حکومتی سال‌ها است با سازوکار اجبار و تهدید برگزار می‌شود.
امسال حکومت خامنه ای ترفند جدیدی را هم بکار گرفته است که باعث تمسخر کاربران درشبکه های اجتماعی شده است.
در همین زمینه
نگاهی به سوابق جنایتکارانه مجید خادمی رئیس جدید سازمان اطلاعات سپاه پاسداران
ارسال گسترده پیامک به تلفن شهروندان
روز سه شنبه ۲۱بهمن ماه ۱۴۰۴، پیامکی با محتوای سیاسی و امنیتی به‌صورت گسترده و دستکم دوبار در یک روز به تلفن همراه شهروندان در نقاط مختلف ایران ارسال شده است؛ پیامکی که به‌روشنی به تنش‌های فزاینده میان حکومت خامنه ای و آمریکا و متحدانش اشاره دارد و از احتمال درگیری نظامی سخن می‌گوید.
این پیامکها با محتوای احتمال وقوع جنگ تلاش دارد دستکم نیروهای وابسته به حکومت را به خیابان بکشاند.
تظاهرات حکومتی و سازوکار اجبار
دستگاه‌های دولتی نقش محوری در سازماندهی تظاهرات حکومتی دارند. کارکنان ادارات، مدارس و نهادهای وابسته با ابلاغ‌های مستقیم مواجه شده‌اند. در بسیاری از ادارات، حضور و غیاب اجباری تعیین شده است. کارکنان با اتوبوس‌های سازمانی به محل تجمع منتقل می‌شوند. بازگشت نیز تنها به‌صورت جمعی انجام می‌شود.
در برخی نهادها به‌صراحت اعلام شده که غیبت در تظاهرات حکومتی تبعات اداری دارد. تهدید به اخراج، تعلیق و پرونده‌سازی از ابزارهای رایج بوده است. خانواده‌ها و نان‌خورهای حکومت نیز تحت فشار قرار گرفته‌اند. این روند نشان می‌دهد که حکومت برای پر کردن خیابان‌ها به زور متوسل شده است.
هدف اصلی خامنه‌ای از این تظاهرات حکومتی، ارسال پیام بقا است. او می‌کوشد به جامعه ایران و افکار عمومی جهان بخصوص در جریان مذاکره وانمود کند که هنوز بدنه‌ای سرکوبگر در اختیار دارد. این نمایش در تضاد آشکار با واقعیت قیام‌های سراسری و خشم انباشته مردم قرار دارد.
تظاهرات حکومتی نه نشانه قدرت، بلکه سند هراس حاکمیت است. جمعیتی که با تهدید و اجبار به خیابان آورده می‌شود، مشروعیت نمی‌سازد. این نمایش‌ها شکاف عمیق میان حکومت و جامعه را نشان می‌دهد و خشم عمومی را که شعله‌ور است را شعله‌ورتر می‌کند.
