تحلیلی بر اعتراض مردم و دانشجویان دانشگاههای ایران برعلیه خامنه ای
هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری اوکراین، با موشک توسط پدافند ضد هوایی یکان هوا فضای سپاه پاسداران که منجر به قتل 176 مسافر شد یک جنایت علیه بشریت بود. این جنایت تمامی قلبهای انسانها را جریحه دار کرد. در پی این حادثه دلخراش دانشجویان دانشگاههای ایران از روز 21 دی 98 در همدردی با قربانیان این حادثه اقدام به تجمع و تظاهرات اعتراضی کردند و شعار میدادند «مرگ بر دیکتاتور» و «خامنهای قاتله حکومتش باطله».«بسیجی بی غیرت عامل قتل ملت». در برخی مناطق دانشجویان پوستر بزرگ قاسم سلیمانی را پاره کردند. در دانشگاه شریف در تهران دانشجویان در صفوف فشرده خودشان شجاعانه فریاد میزدند «مرگ بر رهبر دروغگو ( خامنه ای )» !
روز های شنبه و یکشنبه مردم ایران بار دیگر بعد از قیامآبان به خیابانها ریختند و شعار سرنگونی رژیم ولایت فقیه را به روشنترین شکل دادند.
برای روشن شدن ابعاد عمیق قیام دی ماه کافیست که به شعارهایی که دانشجویان و مردم در صحنه سر دادند توجه کنیم تمامی شعارها برای سرنگونی تمامیت این رژیم، خامنهای و سپاه پاسداران را نشانه رفته بود.
با دادن شعار «کشته آبان ما، ۱۵۰۰نفر» قیامکنندگان پیوندی بین خون های سانحه دلخراش انهدام هواپیما با شهیدان قیام آبان برقرار کردند و نشان دادند که عامل هر جنایتی تنها همین رژیم است.
این قیام در ادامه و استمرار قیام آبان 98 و با رادیکالیزم بسا بالاتری آغاز شده است. چرا که شعارها بلافاصله و مستقیم شخص خامنهای و سرنگونی رژیم و سپاه پاسداران یعنی ارگان سرکوبگر این رژیم را مورد هدف قرار داده است.
این قیام از سوی دانشجویان و از قلب تهران شروع شد یعنی از مرکز پایتخت که نشان دهنده تعمیق و بلوغ قیام است. پاره کردن عکس قاسم سلیمانی در قیام روزهای شنبه و یکشنبه یک سیلی محکم به رژیم و تبلیغات آن برای حضور گسترده مردم در به گور سپردن قاسم سلیمانی و تبلیغات برای سپاه بود به این ترتیب بساط رژیم را که میخواست از کشته شدن قاسم سلیمانی یک حربه تبلیغاتی برای فریب مردم ایجاد کند را نقش بر آب کردند.
شعار «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر»؛ با نفی هر دو نظام دیکتاتوری پیوند مردم با قیام را بارز کرد.
شعار «مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر»؛ که دانشجویان سردادند یک تودهنی محکم به بچه شاه و سلطنت طلبان و تبلیغات لابیهای رژیم در این مورد بود و امکان سوء استفاده آنها از قیام مردم ایران را برای آنها از بین برد. این شعار همچنین بر سرشت دموکراتیک جنبش آزادیخواهانه مردم ایران تاکید دارد.
یکبار دیگر دانشجویان و مردم ایران خواهان سرنگونی خامنهای و رژیم او شدند و این همان استمرار قیامی است که از 96 شروع شده و در قیام آبان 98 ادامه یافت.
اعتراض مردم و دانشجویان دانشگاههای ایران باز هم اثبات کرد که نوبتهای قیام هر بار در زمانی کوتاهتر از پیش و با رادیکالیزمی بیشتر از قبل تا سرنگونی رژیم ادامه پیدا میکند. رژیم به دلیل استمرار قیام مردم ایران و عراق و کشته شدن پاسدار قاسم سلیمانی و کلان ضربه ای که بر عمق استراتژیک رژیم خورده است و به دلیل گسترش تحریمها و خروج اجباری از برجام و بعد از فضاحت بینالمللی کشتار مردم بیگناه در هواپیمای اوکراینی بسا بیشتر از گذشته در ضعف و درماندگی قرار دارد در این وضعیت شکاف و شقه درونیاش بازهم گسترش پیدا میکند.







