بر اساس تحقیقات جهانی، اعمال کوچک مهربانی مکرر و جهانی هستند
یک تحقیقات گسترده نشان داد که مردم در سراسر جهان هر چند دقیقه یک بار به دیگران برای کمک پیام می‌دهند. این تحقیق که رفتارها را در شهرها و مناطق روستایی در چندین کشور مختلف مورد بررسی قرار داد، نشان داد که برخلاف تصور، مردم به این درخواستهای کوچک برای کمک پاسخ مثبت می‌دهند. یافته ها جدید نسبت به تحقیقات قبلی نشان می دهد که افراد از همه فرهنگ ها رفتارهای مشارکتی مشابه دارند.
تحقیقات گسترده در رابطه با تمایل عمومی به کمک کردن
مطالعه‌ای که توسط محققان دانشگاه کالیفرنیا، استرالیا، اکوادور، آلمان، هلند و بریتانیا انجام شد، نشان داد که مردم در سراسر جهان هر چند دقیقه به دیگران برای کمک پیام می‌دهند.
یک تحقیقات جدید توسط جیووانی روسی، جامعه شناس در دانشگاه کالیفرنیا و یک تیم بین المللی از همکاران نشان می دهد که افراد به طور مداوم برای کمک به یکدیگر تکیه می کنند.
در این مطالعه که در Scientific Reports منتشر شد، نویسندگان – که شامل محققانی در دانشگاه‌های استرالیا، اکوادور، آلمان، هلند و بریتانیا نیز می‌شدند – ظرفیت انسانی برای همکاری را بررسی کردند. آنها دریافتند که مردم نیاز به کمک را نشان می دهند.
این تحقیقات نشان داد که این درخواستها برای کمک در بیشتر موارد بی‌پاسخ نمی‌مانند. در میان فرهنگ‌ها، مردم این درخواستهای کوچک را بسیار بیشتر از رد کردن آنها، قبول می‌کنند. در موارد نادری که افراد این درخواستها را رد می کنند، دلیل آن را توضیح می دهند.
بیشتر بخوانید
و اینگونه انسان در موسیقی، زیبایی‌ها را خلق می‌کند!
این تمایلات انسانی — برای کمک به دیگران در صورت نیاز و توضیح در مواقعی که نمی توان چنین کمکی کرد — از تفاوت های فرهنگی فراتر رفته و تحقیقات جدید نسبت به مطالعات قبلی، بیشتر نشان می دهد که در عمق وجود، مردم از همه فرهنگ ها رفتارهای مشارکتی مشابهی دارند.
یافته های جدید به حل معمایی کمک می کند که توسط تحقیقات مردم شناسی و اقتصادی قبلی ایجاد شده است، که بر تنوع در قوانین و هنجارهای حاکم بر همکاری تأکید کرده است.
روسی گفت: «تفاوت‌های فرهنگی مانند این‌ها پازلی برای درک همکاری و کمک به انسانها ایجاد کرده است. آیا تصمیمات ما در مورد اشتراک گذاری و کمک براساس فرهنگی که با آن بزرگ شده ایم شکل می گیرد؟ یا انسانها ذاتا سخاوتمند و بخشنده هستند؟
نتایج تحقیقات نشان دهنده تمایل به کمک به دیگران
برای پاسخ به این سؤالات، نویسندگان بیش از ۴۰ ساعت فیلم ضبط شده از زندگی روزمره را تجزیه و تحلیل کردند که شامل بیش از ۳۵۰ نفر در مکان های جغرافیایی، زبانی و فرهنگی متنوع – شهرهای انگلستان، ایتالیا، لهستان و روسیه، و روستاهای روستایی در اکوادور، غنا، لائوس و استرالیای بومی می‌شود.
تجزیه و تحلیل بر روی توالی هایی متمرکز بود که در آن یک نفر سیگنالی را برای کمک ارسال می کرد و شخص دیگری پاسخ می داد. نویسندگان بیش از ۱۰۰۰ درخواست از این قبیل را شناسایی کردند که به طور متوسط هر دو دقیقه یک بار اتفاق می افتاد. موقعیت‌ها شامل تصمیم‌های «کم‌هزینه» در مورد اشتراک‌گذاری اقلام برای استفاده روزمره یا کمک به دیگران در انجام کارهای اطراف خانه یا روستا بود.
مردم با درخواستهای کوچک هفت برابر بیشتر از رد و شش برابر بیشتر از نادیده گرفتن آنها موافقت کردند. مردم در موارد بسیار نادری درخواستهای کوچک را رد یا نادیده می‌گرفتند، و بیشتر آنها را انجام می‌دادند. میانگین نرخ رد (۱۰٪) و نادیده گرفتن (۱۱٪) بسیار کمتر از میانگین نرخ قبول کردن (۷۹٪) بود.
ترجیح برای پاسخ مثبت در همه فرهنگ ها وجود داشت و تحت تأثیر این که آیا تعامل بین اعضای خانواده بود یا غیر خانواده قرار نداشت.
مردم بدون توضیح کمک کردند، اما وقتی رد کردند، ۷۴ درصد از مواقع دلیل صریح آوردند. این نشان می‌دهد که در حالی که افراد فقط به دلیل قابل توضیحی از کمک کردن خودداری می‌کنند، بدون قید و شرط کمک می‌کنند، بدون اینکه نیازی به توضیح احساس کنند که چرا این کار را انجام می‌دهند.
یک نویسنده و زبان شناس در دانشگاه سیدنی گفت: محیط تکنولوژیکی و اجتماعی-اقتصادی و سایر عوامل در اصل می‌توانند «نه» گفتن مردم را به درخواستهای کوچک آسان‌تر کنند، اما این چیزی نیست که نتیجه تحقیقات نشان می‌دهد.
روسی گفت، یافته ها نشان می دهد که مفید بودن یک واکنش ریشه دار در گونه انسان است.
در حالی که تنوع فرهنگی برای مناسبت‌های خاص و درخواستهایی که هزینه‌های بالا دارند وارد بازی می‌شود، وقتی درمورد درخواستهای کمک کوچک و تعامل اجتماعی تمرکز می‌کنیم، تفاوت‌های فرهنگی عمدتاً از بین می‌رود و تمایل گونه‌های ما به کمک در صورت نیاز به طور جهانی قابل مشاهده است.
منبع: تحقیقات دانشگاه کالیفرنیا – لس آنجلس