وام ۹۶۰میلیونی دیگر چه صیغه ای است؟
برنامه هفتم توسعه ابراهیم رییسی هم مثل دیگر اقداماتش تولد ناکامی داشت و گورزاد شد! ماجرا این است که ابراهیم رییسی که تخصص اصلی و تنها تخصص‌اش کشتن و اعدام و بخصوص از نوع قتل عام زندانیان سیاسی است، اقدام به تدوین برنامه هفتم توسعه کرد.
یکی از معجزات این برنامه توسعه که هنوز در حال بررسی و تصویب در مجلس است، اعطای وام ۹۶۰میلیونی مسکن است. تصور کنید دولتی که قرار بود سالی یک میلیون مسکن و در ۴ سال چهار میلیون مسکن بسازد، اکنون به نقطه اعطای وام رسیده . البته وام ۹۶۰ میلیونی!
اینکه چرا عدد روی ۹۶۰ متوقف مانده و به یک میلیارد نرسیده! خود داستان دیگری است! اما همین معجزه ۹۶۰میلیونی هم گویی همان امامزاده ای است که قرار است کور کند و نه اینکه شفا بدهد.
در همین زمینه
برنامه هفتم توسعه چه چشم اندازی دارد؟
معجزه۹۶۰میلیونی برای چه طراحی شده است؟
اینکه چرا از میان این همه معجزات برنامه هفتم توسعه! که قرار است سفره مردم را کاملا تر و تمیز کند و چیزی در آن باقی نگذارد این معجزه ۹۶۰میلیونی این قدر برای پاستورنشینان هزار میلیاردی مهم بوده که برجسته شده فعلا می گذریم. اما می خواهیم کمی در مورد همین معجزه حرف بزنیم.
معجزه ۹۶۰میلیونی چیست و به چه کسانی تعلق می‌گیرد و قرار است چه مشکلی حل کند و چند نفر از قبل آن صاحب مسکن شوند؟
ادامه اظهار نظر در این مورد را به حسن راغفر یک کارشناس اقتصادی همین رژیم میدهم که در حوزه اقتصادی معمولا اظهارات صریحی دارد.
راغفر از همان ابتدا این معجزه را چنین تعریف می‌کند:
وام ۹۶۰ میلیونی مسکن نمایشی است! همین وام را هم به همه نمی‌دهند و فقط عاید سوداگران می‌‌شود.
اینکه نمی شود آقا! دولت آقای دکتر آیت الله رییسی این را در برنامه هفتم توسعه آورده و قرار است مملکت با این وام‌ها گل و بلبل شود. با چه استدلالی می گویی نمایشی است؟
حسین راغفر: اولا با ۹۶۰ میلیون تومان هیچکس نمی‌تواند خانه دار شود، خصوصا در کلان شهرها. بعد هم این وام را به همه نمی‌دهند و فقط سوداگران می گیرند!
نمایش ۹۶۰میلیونی یا درمان؟
آقا این را از کجا می‌گویی؟ این دولت می‌خواهد مشکل مسکن را حل کند…
حسین راغفر کارشناس مسائل اقتصادی با اشاره به وام ۹۶۰ میلیون تومانی مسکن که حاشیه های عجیبی همچون بازپرداخت ۲میلیارد و ۸۰۰ میلیونی! و اقساط ماهانه ۱۹ میلیون تومانی دارد، می گوید: اولا با ۹۶۰ میلیون تومان هیچکس نمی‌تواند خانه دار شود، خصوصا در کلان شهرها. بعد هم این وام را به همه نمی‌دهند، اما صرف نظر از این مسئله، این اصلا مشکلی از مسکن مردم را حل نمی‌کند، بلکه اتفاقی که رخ می‌دهد این است که طبقه ای محدود می‌توانند از آن استفاده کنند که عمدتا هم نه برای خرید مسکن، بلکه برای سوداگری مسکن استفاده می‌کنند.
راغفر ادامه می دهد: خانواده ای که بتواند ماهی 12 تا 20 میلیون تومان قسط مسکن دهد جدا از سایر هزینه های دیگر، مشکل مسکنش را از طریق دیگر هم می‌تواند حل کند و این وام دردی از او را هم دوا نمی‌کند. اما ممکن است برخی از این فرصت استفاده کنند و وامی که دریافت می‌کنند را به دلیل تورم بالا، از آن بتوانند برای خرید و فروش مسکن استفاده کنند و هیچ دردی از طبقات محروم جامعه که مهمترین مخاطبین این وام ها هستند را دوا نمی‌کند.
اما حسین راغفر صرفا به امامزاده ۹۶۰میلیونی بسنده نکرده و کل برنامه توسعه رییسی را زیر سوال می برد و می‌گوید:
«آن چیزی که از روح برنامه هفتم برمی آید، یک واگذاری تمام عیار تمام مسئولیت های اجتماعی دولت و حاکمیت،خصوصا آنچه که در قانون اساسی مصرح به بازار است و خب اگر کسی هم ندارد، برود بمیرد. به نوعی روح داروینیزم اجتماعی است.
داروین می‌گفت راه حل فقر این است که کمکی به فقرا نکنیم تا آنها بمیرند و آنوقت زمانی که تعداد زیادی از این فقرا مردند، افرادی که می‌توانند زنده بمانند می‌مانند و می‌توانند مشکلاتشان را رفع کنند.
به این ترتیب با همه کژی و کاستی‌های این کارشناس اقتصادی مشخص می شود که امامزاده ۹۶۰میلیونی آیت‌الله رییسی هم برای کورکردن فقرا و فرودستان تدارک دیده شده تا سفره خالی خود هم نبینند.
اما هم رییسی و هم مقام معظم ایشان! غلط فرمودند که بخواهند چنین کابوس‌هایی برای مردم تدارک ببینند. این خشم عریان و قیام درخشان مردم ایران است که فرصت پیشروی به شما را نمی دهد.
