تهران، یکشنبه نهم دی ۱۴۰۳ بازاریان بازار بزرگ تهران، از جمله در راسته‌های عباس‌آباد، چهارسو کوچک، کفاشان، پارچه‌فروشان، باغ سپهسالار و میدان بهارستان، دست به اعتصاب گسترده‌ای زدند. این اعتصاب در اعتراض به گرانی، رکوردشکنی‌های مداوم قیمت دلار، و سقوط آزاد ارزش ریال انجام شد.
بازاریان با بستن مغازه‌ها و برگزاری تجمعات اعتراضی، شعارهایی همچون «نترسید، ببندید» و «بازاری باغیرت، حمایت حمایت» سر دادند. آنان اعلام کردند که ادامه فعالیت اقتصادی در شرایط کنونی، به دلیل افزایش شدید قیمت‌ها و کاهش قدرت خرید، غیرممکن شده است.
پیشینه اعتراضات بازار
اعتصابات و اعتراضات بازاریان در تاریخ معاصر ایران جایگاه ویژه‌ای داشته و همواره نقشی تأثیرگذار در تحولات اجتماعی و سیاسی ایفا کرده است. بازار تهران در جریان انقلاب ۱۳۵۷ و همچنین اعتراضات مختلف دهه‌های اخیر، به‌عنوان یکی از مراکز اصلی نارضایتی عمومی شناخته شده است. در این اعتصابات، بازاریان به‌عنوان یک نیروی اجتماعی، خواسته‌های اقتصادی خود را به زبان اعتراضی سیاسی بیان کرده‌اند.
در همین زمینه
طوفان اعتراضات در ایران؛ دانشجویان، کارگران و بازنشستگان در خیابان
اعتراض بازاریان به گرانی و سقوط ریال
یکی از بازاریان در توضیح دلایل اعتصاب امروز گفت:
«در سال ۹۶، قیمت دلار ۴ هزار تومان بود، اما اکنون به بیش از ۸۲ هزار تومان رسیده است. این وضعیت غیرقابل‌تحمل است. دیگر نمی‌توانیم به کار ادامه دهیم؛ کارد به استخوان رسیده است».
تجمعات امروز به‌ویژه در بازار پارچه‌فروشان و باغ سپهسالار پررنگ‌تر بود و مغازه‌های این مناطق به‌طور کامل تعطیل شدند. در بازار عباس‌آباد و چهارسو کوچک نیز اعتراضات پراکنده ولی با شور و حرارت بالایی برگزار شد.
پیامدهای اقتصادی سیاست‌های مالی
بازاریان معترض تأکید کردند که سیاست‌های اقتصادی نادرست و تورم بی‌سابقه، معیشت را برای آنان و مشتریانشان دشوار کرده است. کاهش قدرت خرید مردم و رکود عمیق اقتصادی، بسیاری از کسب‌وکارها را به تعطیلی کشانده و بازاریان را با بحران بقا روبه‌رو کرده است.
شعارهای همبستگی و دعوت به گسترش اعتراضات
شرکت‌کنندگان در تجمعات امروز از سایر بازاریان سراسر کشور خواستند که به این اعتصاب‌ها بپیوندند. آنان با تأکید بر اهمیت اتحاد در برابر فشارهای اقتصادی، شعار «نترسید، ببندید» را به‌عنوان یک پیام همبستگی سر دادند.
نارضایتی عمیق از رژیم
اعتصابات گسترده بازاریان نشان‌دهنده خشم و نارضایتی عمیق از شرایط اقتصادی و سیاست‌های مالی رژیم است. این حرکت نه‌تنها یک اعتراض اقتصادی، بلکه یک پیام سیاسی روشن به حکومت است که نشان می‌دهد تا زمانی که تغییرات اساسی در سیاست‌های کلان کشور ایجاد نشود، بحران‌ها و اعتراضات ادامه خواهند داشت.
اعتصاب امروز یادآور اهمیت بازار به‌عنوان یک نیروی اجتماعی مؤثر در تحولات ایران است و از عمق نارضایتی عمومی نسبت به وضعیت کنونی کشور پرده برمی‌دارد.