اعتراف روحانی، گسترش کرونا در زندانها
روز شنبه ۲۰ اردیبهشت۹۹ روحانی پس از یک اقدام دیر هنگام به گسترش شیوع کرونا در زندانها اعتراف کرد و گفت: « چند روز پیش آقای دکتر نمکی آماری می‌داد. در یکی از زندانها، یک فرد مبتلا وارد شده در این زندان و تا بفهمند، از ۱۲۰ نفر جمعیت آن محوطه، ۱۰۰ نفرشان بر اساس نتایج تست‌گیری مبتلا شدند». از اسفند ماه سال گذشته که شیوع کرونا در کشور معلوم شده است، همواره خطر ابتلای زندانیان به کرونا مطرح بوده که تا کنون به آن توجهی نشده است. حال که روحانی پس از سه ماه به گوشه کوچکی از این فاجعه در زندانها اشاره می‌کند، دلیلی عاجلی ندارد الا اینکه این شیاد مردم فریب بخواهد واقعیت بزرگتری را بپوشاند.
تا دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۹۹ پس از سه‌ماه وجود کرونا در کشور، طبق آمار رسمی خود رژیم تعداد مبتلایان به این بیماری، بالای صد هزار نفر و تعداد فوتیهای بر اثر کرونا بیش از ۶ هزار نفر است. البته حتی مسئولان و پزشکان دست‌اندرکار حکومتی نیز چنین آمارهایی را قبول نداشته و به این معترفند که آمار واقعی مبتلایان و فوتیهای بیش از ۲۰ برابر آمارهای اعلام شده رسمی است. نظام خامنه‌ای هیچگاه نپذیرفت که آمار استانها را بطور جداگانه بدهد. زیرا با سیاست فریبکارانه‌ای که در پیش گرفته، با دادن آمار کلی آنرا بطور مهندسی شده نشر می‌دهد.
هر چند که از طرف منابع مردمی خبر ابتلا و حتی مرگ بعضی از زندانیان مبتلا به کرونا در بعضی از زندانهای کشور در فضای مجازی منتشر شد. اما تاکنون هیچ آماری از مبتلایان در زندان و یا فوتیهای در زندان که بر اثر ابتلای به کرونا بوده باشد منتشر نشده است. در روزهای اخیر نیز بحث از پیک کرونا در استان خوزستان و بحرانی بودن شهرهای این استان است. بطور معمول اگر قرار است رئیس جمهور کشوری به اولویتهای درمانی استان اشاره کرده و برای آن دستوری بدهد، باید که به موضوع خوزستان می‌پرداخت و دستورهای لازمه را برای کمک به مردم منطقه و دستگاههای اجرایی مربوطه صادر می‌نمود. اما روحانی نه تنها به حجم فاجعه در این استان اشاره‌ای نمی‌کند، اما به گسترش شیوع کرونا در زندان اشاره کرده و فقط در یک فاکت از آن می‌گذرد.
روحانی برغم اعترافش به شیوع کرونا در زندانها، اصلا به تعداد زندانیانی که در اثر ابتلا به کرونا فوت کرده‌اند اشاره‌ای نمی‌کند. روحانی حتی به نام زندان و حتی استانی که این زندانیان در آنجا مبتلا شده‌اند، اشاره‌ای نمی‌کند. مهمتر از همه آنکه، بعد از اعتراف به این موضوع، هیچ دستوری مبنی بر اقدامات پزشکی، فاصله‌گذاری، فرستادن به مرخصی و یا آزاد کردن زندانیان صادر نمی‌کند.
سوال اینست که روحانی با این اشاره کوتاه و بی‌حاصل خودش، چه موضوعی را می‌خواست به اطلاع مردم برساند؟ اگر بحث شیوع کرونا در کشور باشد که مردم و خصوصا بستگان زندانیان خوب می‌دانند که در زندانها چه خبر است. شیوع گسترده کرونا و فشردگی محل زندانیان و نبود مواد بهداشتی و رسیدگی‌های پزشکی موضوعی است که دائما از طرف بستگان و نهادهای حقوق بشری فریاد زده شده و از رژیم خواستار رعایت آن هستند.
این سخنان را روحانی در یک جلسه با مسئولان دولتی مربوطه و همزمان با ارتباط ویدئویی با خامنه‌ای بیان کرد. خامنه‌ای که پس از مدتی غیبت، دوباره به صحنه آمده بود. در این دیدار استانداران کشور نیز از طریق ویدئو کنفرانس در جریان برگذاری آن بودند. معنی چنین اجتماعی، چیست؟ و خامنه‌ای و روحانی با برپا کردن چنین نمایشی، در صدد القاء چه اهدافی بودند؟
خامنه‌ای مانند همیشه با وارونه‌گویی دجالانه و در یک فرار بجلو مجرمانه، رژیم به لاف و گزاف درباره «توفیق بزرگ» نظامش در برخورد با کرونا پرداخت و با شکلک آخوندی به طلبکاری از غرب روی آورد و بر«شکست توانایی‌های مدیریتی غرب» در برخورد با کرونا و «شکست (غرب)در عرصه نمایش اخلاق عمومی» انگشت گذاشت! خامنه‌ای بدون اشاره به‌شمار قربانیان کرونا و بدون پرداختن به مشکلات کمرشکن اقتصادی مردم، «از نیروهای داوطلبِ جوان، بسیجی و طلبه نیز قدردانی کرد که در عرصه‌های سخت و خطرآفرین از جمله غسل و کفن و دفن ورود کردند». وی ابراز امیدواری کرد در زمینه «پیدا کردن واکسن و داروی مقابله با کرونا…جوانان دانشمند میهن بتوانند هر چه زودتر افتخار بیافرینند
بدون شک این دولت برای مردم داخل کشور حرف جدیدی در این زمینه ندارد و هرچه در این زمینه برای مردم نیز دروغ بافته است، از نظر مردم کاملا پیداست. اما علت این سخنان روحانی جز این نمی‌تواند باشد که دارد فضای داخلی و بین‌المللی را برای افشا شدن واقعیت زندانها آماده می‌سازد. یکی از سلسله تلاشهای دائمی این نظام برای استفاده از امکانات بین‌المللی این است که بتواند در زیر پوش انواع حیله‌های کمک‌‌های مالی و پزشکی مختلفی را دریافت نماید.
دراین میان سازمانهای حقوق بشری و نهادهای بین‌المللی که ناظر بر رفتار این حکومت هستند، هر بار با وقوع هر حادثه‌ای در کشور و خصوصا در زندانها از حکومت آخوندی خواهان آن هستند که به رفتار متمدنانه در جامعه جهانی برگردند و مناسبات نرمالی را بین شهروندان در نظر گیرند. خصوصا اینکه بارها خواستار آن شده‌اند که زندانیان عقیدتی و سیاسی را آزاد کرده و یا حداقل به مرخصی بفرستد که رژیم تاکنون به آن وقعی ننهاده است. به همین دلیل است که این اعترافات دیرهنگام آخوند روحانی در مورد ابتلای زندانیان به کرونا را باید پوشی بر جنایت بزرگتری قلمداد نماییم.
