چه بر سر زندانی سیاسی ارژنگ داودی آمده است؟
زندانی سیاسی ارژنگ داودی بعد از تحمل ۱۸ سال زندان در شرایط سخت، از زندان زابل به زندان گوهردشت منتقل شده است. بر اساس خبر منتشره توسط سایت حقوق بشری جوانه‌ها، زندانی سیاسی ارژنگ داودی که یکی از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی زندان ولایت فقیه است، بعد از تحمل سختی‌ها و شکنجه‌های بسیار به زندان گوهردشت کرج برگردانده شد. بر اساس این گزارش وی هفته گذشته با هواپیما از تبعید در زندان زابل به زندان تهران بزرگ منتقل شد. بر اساس خبرهای رسیده متصدیان زندان تهران بزرگ از پذیرش وی خودداری کردند و وی اکنون به قرنطینه زندان گوهردشت منتقل شده است. ارژنگ داودی به مدت ۱۸سال زندان از داشتن مرخصی و بسیاری از حقوق یک زندانی سیاسی محروم بوده است. خبرها حاکی است که در زندان گوهر دشت نیز زندانبان مانع انتقال او به بند زندانیان سیاسی شد و قرار شد وی را به یک بند زندانیان عادی بفرستند.
زندانی سیاسی ارژنگ داوودی کیست؟
ارژنگ داودی ۶۹ساله فارغ التحصیل رشته مکانیک و مدیریت صنعتی از دانشگاه تگزاس است. او از سال۸۲ به مدت ۱۸سال بدون یک روز مرخصی و بدون برخوردار بودن از حداقل حقوق یک زندانی سیاسی به زندان‌ها و بازداشتگاه‌های متعددی کشانده شده است. از اوین به اهواز و بندرعباس و سپس به زندان گوهردشت و بعد هم به زندان زابل و سرانجام به زندان زاهدان و دوباره به زابل منتقل شده‌است.
ارژنگ را به عمد بین زندان‌های مختلف جابجا می‌کردند تا ردی از او باقی نماند. و خبری از او به بیرون از زندان درز نکند. این در حالی است که ارژنگ داودی به بیماری دیابت مبتلاست و در زندان در اثر شکنجه، بخشی از شنوایی و بینایی خود را از دست داده است.
وی یک بار توسط یکی از عناصر قضایی از بالای پله به پایین هول داده شد و دچار شکستگی قسمت بالای پای راست و ساق پای چپ و ضایعه در قسمت مهره شد. وی اکنون قادر به حرکت نیست و با ویلچر جابجا می شود.
درباره ارژنگ داوودی بیشتر بخوانید
انتقال بین زندان‌های مختلف با هدف شکنجه
ارژنگ داوودی پس از اینکه در سال ۹۷، پیامی خطاب به مردم ایران در حمایت از تظاهرات سراسری مردم ایران فرستاد، از زابل به زندان زاهدان تبعید شد و با دیگر به زابل منتقل شد. از آن پس بین زندان‌های مختلف استان سیستان و بلوچستان و هرمزگان جابجا می شد.
به گفته زندانیان، این زندانی سیاسی همواره در سلول‌های انفرادی بدون ارتباط با سایر زندانیان نگهداری شده است. او از دسترسی به امکانات اولیه زیستی و رسیدگی‌های پزشکی و درمانی محروم بوده است. گفته می‌شود که او از شهریور ۹۹ در یک سلول تنگ و نمناک بدون هیچ روزنه‌یی به بیرون در زندان زابل نگهداری می‌شد.
محبوس در زندان انفرادی
این زندانی سیاسی را همواره در سلول‌های انفرادی بدون ارتباط با سایر زندانیان و تنها، بدون دسترسی به امکانات اولیه زیستی و همچنین رسیدگی‌های پزشکی و درمانی نگهداری می‌کردند.
برغم همه این فشارها و شکنجه‌ها، زندانی سیاسی ارژنگ داوودی تسلیم فشارها نشده است. او با روحیه بالا در مقابل نظام فاسد زندان می‌ایستد. این منبع می‌افزاید: «زندانبان‌ها از ارژنگ می‌ترسند، چرا که هر بار در مواجهه با ارژنگ آنها را به باد ناسزا می‌گیرد و شکنجه‌ها و جنایات‌شان را در زندان افشا می‌کند.
او در دی ماه ۹۷ پس از اطلاع از تظاهرات سراسری مردم ایران، در پیامی گفته بود: « همه‌تان را دوست دارم. همه‌تان را می‌بوسم و برای ساختن یک ایران آزاد، یک ایران آباد، یک ایران دمکرات، یک ایران سرشار از عشق و داد و یک ایران مملو از زندگی روی همه‌تان حساب می‌کنم».
