اجلاس اضطراری آژانس انرژی اتمی و ترفندهای رژیم آخوندی
اجلاس آژانس انرژی اتمی روز ۱۶ آبان۹۸ در وین بصورت اضطراری و بدرخواست مدیر آژانس برگذار شد و در آن به تحریکات جدید رژیم در ممانعت نسبت به یکی از بازرسان آژانس پرداخته شد.
پس از تصمیم رژیم آخوندی حاکم بر ایران، مبنی بر برداشتن گام چهارم در کاهش تعهدات هستهای، گازدهی به سانتریفوژهای سایت فردو در دستور کار متخصصین انرژی اتمی ایران قرار گرفت.
رژیم برای اینکه نشان دهد به پادمان آژانس بینالمللی انرژی اتمی مقید است و هر گامی که بر میدارد بر اساس ماده ۳۶ برجام و تحت نظارت آژانس است، از بازرسان آژانس دعوت نمود که در عملیات گازدهی به سانتریفوژها حضور داشته باشند. البته این کار رژیم صرفا بر این اساس صورت میگیرد که بهانهای بدست آمریکا یا دیگر کشورهای اروپایی ندهد تا بتواند این گامهای باجخواهانه خود را دنبال کند.
رژیم بخوبی میداند که برلبه تیغ حرکت میکند و هر حرکت اشتباهی در این زمینه، میتواند جو بین المللی را بر علیه خودش برگرداند و حتی توان دفاع کشورهایی مانند روسیه و چین را نسبت بخودش بگیرد. به همین دلیل سعی میکند با دجالیت آخوندی خود و سیاست بازی در این زمینه، مجالی برای خود پیدا کند تا برای برون رفت از باتلاقی که در آن گرفتار شده راهی بیابد.
هنگام ورود بازرسان آژانس به سایت نظنز، ماموران امنیتی رژیم، یکی از خانمهای بازرس را توقیف کرده و مانع ورود او به سایت شدند و مدت کمی هم مانع خروج او از کشور شدند. رژیم ادعا کرد که وی به همراه خودش مادهای مشکوک داشته و به همین دلیل مانع ورود او با سایت شدهاند.
کاظم غریبآبادی، سفیر و نماینده دائم ایران در آژانس بینالمللی انرژی اتمی، در جریان نشست اضطراری شورای حکام گفت: «دلیل ممانعت از ورود بازرس این نهاد به سایت هستهای نطنز، مثبت بودن وجود آثار نیترات منفجره بوده است».
میخائیل اولیانوف نماینده روسیه در سازمانهای بینالمللی نیز متناسب با سیاست دولتش که حمایت از عملکردهای تجاوزکارانه و جنگطلبانه این رژیم است، با انتشار توئیتی نوشت: «نشست ویژه امروز شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی درباره پادمانها در ایران منطقی نبود. در واقع هیچ اضطرار و مسئله فوقالعادهای در این خصوص وجود نداشت». این موضع روسیه ادامه همان مواضعی است که در قبال حمله رژیم آخوندی به کشتیها یا زدن موشک به تاسیسات آرامکو در عربستان و یا دخالتهایش در سوریه و بقیه کشورهاست. و انتظار هم همین است که در این نشست چنین مواضعی داشته باشد.
اتحادیه اروپا گفت: «آنچه اتفاق افتاده عمیقا نگرانکننده است». و مسئول آژانس نیز گفت:«این ادعای رژیم ایران که بازرس ما مواد منفجره به همراه داشته است صحت ندارد».
جکی والکوت، نماینده آمریکا در این شورا نیز، در موضعی قاطع گفت: «بازداشت یک بازرس آژانس در ایران تحریکی گستاخانه است. امروز تمام اعضای شورا باید آشکارا این نکته را تبیین کنند که چنین اقداماتی به طور کلی پذیرفتنی و مدارا کردنی نیست و باید پیامدهایی برای انجام آن در نظر گرفته شود».
اما در ورای همه این موضعگیریها، سوال اصلی آنست که بواقع موضوع چیست؟ چرا رژیم بازرس آژانس را توقیف کرد و اینکه چرا این نشست اضطراری از طرف شورای حکام برگذارشد؟
اینکه یک بازرس آژانس با خودش مواد منفجره حمل کند که به ذن ماموران رژيم، میخواسته آنرا در سایتهای رژیم جا بگذارد، ترفندی بسیار احمقانه است که کارشناسان مربوطه به آن وقعی نمینهد. زیرا این گونه کارهای کثیف از طریق ماموران گشتاپوی آخوندی انجام میشود که برای دستگیری افراد و متهم کردن آنها، در لباس یا وسایل آنها، مقداری مواد مخدر میگذارند تا بهانه اولیه برای دستگیری آنها داشته باشند.
موضوع جدیتر این است که رژیم در گام چهارم، طبق توافق برجام، مجاز بود که از سانتریفوژهای IR-6،حداکثر به تعداد ۳۰عدد استفاده کرده و گازدهی انجام میداد. اما رژیم در راه اندازی مجدد سایت فردو، از سانتریقوژهای IR-8 و IR-9 به تعداد نامعلومی استفاده کرده است که توان غنیسازی آنها ۵۰برابر قبلیهاست. اینکار رژیم، نقض همان ماده ۳۶ برجام است. اما چون دستیابی به بمب اتمی برای رژیم هدفی جدی است و در فاصله دوسال گذشته نیز تلاش کرده است تا دستگاههای مدل بالاتری را وارد کند. میخواهد غنیسازی را با شتاب بیشتری انجام دهد تا در هر شرایطی دست بالاتر را داشته باشد. یعنی یا زودتر به بمب دسترسی پیدا کند یا از موضع بالاتری پای مذاکره احتمالی برود.
به همین دلیل رژیم برای پوشاندن این حرکت خبیثانه خود، بازی راه ندادن بازرس آژانس را راه انداخته تا در زیر پوش این خیمهشب بازی آخوندی، خلاف بزرگترش تحت الشعاع قرار بگیرد و به آن پرداخته نشود. این رسم شناخته شدهای در سیاستهای جاری و همیشگی رژیم آخوندی است که بحران را با بحران پاسخ میدهد.







