مادر ستار بهشتی حین رفتن به مزار عزیزش مورد سوء‌قصد قرار گرفت
گوهر عشقی مادر شهید ستار بهشتی روز پنج شنبه هجدهم آذرماه سال ۱۴۰۰ مورد سوء قصد جانی قرار گرفت. اوباش حکومتی در یک عمل جنایتکارانه مادر ستار بهشتی گوهر عشقی حین رفتن بر مزار عزیزش مورد تهاجم قرار دادند و به شدت مصدوم کردند.
بنیاد ستار بهشتی روز جمعه در حساب کاربری خود در ایسنتاگرام، ضمن انتشار تصویری از گوهر عشقی مادر شهید ستار بهشتی، از سوء قصد به جان او خبر داد.
گوهر عشقی هر روز بر مزار عزیزش حاضر بود!
بنیاد شهید ستار بهشتی ساعاتی پس از اعلام خبر اولیه در این باره نوشت، گوهر عشقی روز پنج‌شنبه ۱۸ آذر حین رفتن بر سر مزار ستار بهشتی «بین راه مورد حمله افراد ناشناس قرار گرفت و از ناحیه سر و صورت مجروح شد».
بنابراین گزارش، این واقعه «ساعت ۱۱ صبح به وقت تهران رخ داد» و رهگذران گوهر عشقی را «پس از پرت شدن بر زمین» به بیمارستان انتقال دادند.
این بنیاد به نقل از یک شاهد عینی نوشت، اکثر مردم رباط کریم خانم عشقی را می‌شناسند، به‌ویژه که سال‌ها است «وی همه روزه در این ساعت برای دیدار فرزندش به امامزاده می‌رود».
بر اساس این گزارش، شاهد عینی گفته است: «من داخل مغازه بودم که صدای فریاد و کمک‌خواهی مردم بلند شد، وقتی من به نزدیک جمعیت رسیدم دیدم مادر ستار خونین بر روی زمین افتاده» است.
مهاجمان «دو سرنشین» یک موتورسیکلت بودند که «از پشت سر آمدند؛ یکی از راکبین از موتور پیاده شد و گوهر عشقی را به سمت جلو پرتاب می‌کند».
حمله به مادران وخانواده‌های اعدام شدگان
این گزارش می‌افزاید: «گوهر عشقی پس از این حمله بر روی میل‌گردهای کنار خیابان افتاد و پس از لحظاتی از هوش می‌رود» و پس از انتقال به بیمارستان با «معاینات سطحی» ترخیص می‌شود.
یادآور می شویم که اوایل آبان ماه، در آستانه سالگرد شهادت ستار بهشتی، مادر او گوهر عشقی در ویدئویی با مرور وقایع روز بازداشت فرزندش، گفت: «خامنه‌ای به داغ فرزندت بنشینی!».
وی پس از آزادی از زندان رسما اعلام کرده بود که با توجه به تهدیدات مکرر بخصوص تهدید به قتل دخترم سحر بهشتی و نوه ام بنیامین، مسئولیت هرگونه پیش آمد و اتفاقی پیرامون خانواده ستار بهشتی به عهده حاکمیت و مأمورین امنیتی آن است. [اعتصاب و تحصن سراسری معلمان کشور + عکس و ویدئو]
اذیت و آزار مادران و خانواده‌های اعدام شدگان و شهدای راه آزادی مردم ایران سابقه ای طولانی در حکومت دارد. آنان از دهه ۶۰ بارها از سوی مزدوران و جاسوسان حکومتی مورد تعرض و تهدید قرار گرفتند. سنگ های مزار عزیزان شان تخریب شد و یا با بولدوزر مزارهای شان را تخریب کردند. اما هرگز مادران کوتاه نیامدند و جنبش دادخواهی از خون عزیزان طوفنده تر از گذشته ادامه پیدا کرد.
