شهادت سید جعفر میرمحمدی در مورد اعدام برادرش عقیل میرمحمدی
روز جمعه ۲۳ مهرماه در ادامه محاکمه حمید نوری، جنایتکاری که به دلیل نقش بارزش در اعدام‌های سال ۶۷ در زندان گوهردشت کرج، در سوئد و شهر استکهلم در حال محاکمه است. یک شاهد دیگر به دادگاه آمد. این شاهد نیز از طریق ویدئویی به دادگاه وصل شده بود.
سید جعفر میرمحمدی که برادرش عقیل میرمحمدی در جریان قتل عام ۶۷ در زندان گوهردشت اعدام شده به ادای شهادت پرداخت. عقیل میرمحمدی دانشجوی حقوق بود که پس از ۷ سال زندان و شکنجه در سال ۶۷ در برابر هیأت مرگ قرار گرفت و بلافاصله اعدام شد.
این در حالی است که به گفته جعفر میرمحمدی برادرش پیشتر به ده سال زندان محکوم شده بود.
در دادگاه روز جمعه وکیل مشاور شاکی در جلسه دادگاه گفت که بعد از بازداشت دانشجوعقیل میرمحمدی «پدر و مادر او مدت زیادی دنبال او می‌گشته‌اند و یک سال بعد از بازداشت او یعنی در سال ۱۳۶۱ او را در حالی در زندان اوین پیدا کرده‌اند که به دلیل شکنجه تغییرات زیادی در او قابل مشاهده بوده».
درباره؛ دادگاه حمید نوری و شهادت تعدادی از خانواده ها بیشتر بخوانید
عقیل از سازماندهنگان جنبش دانشجویی
بنا به گفته وکیل مشاور، پدر و مادر عقیل در زندان گوهردشت هم با او ملاقات کردند. اما در سال ۶۷ یک روز از زندان گوهردشت با خانواده اش تماس گرفتند و گفتند که برای تحویل گرفتن وسایل عقیل بیاید!
به گفته جعفر میرمحمدی برادرش عقیل در زمان دستگیری ۲۶ سال سن داشت و «دانشجوی دانشکده حقوق دانشگاه تهران و از مسئولان سازمان‌دهنده جنبش دانشجویی دانشگاه تهران بود. او در برنامه‌های تبلیغی انتخابات مجلس و ریاست جمهوری آن زمان که سازمان مجاهدین خلق کاندیدا معرفی کرده بود، فعال بود».
جعفر میرمحمدی در ادامه می گوید چون خودش تحت تعقیب و مخفی بود امکان پیگیری وضعیت برادرش را نداشت و برای همین پدر و مادرش پیگیر وضعیتش بودند: «پدر و مادرم چند ماه بین زندان‌های مختلف پیگیر بودند که ببینند عقیل در کدام زندان است. بعد از چند ماه در زندان اوین به آنها ملاقات دادند. عقیل تا بهمن سال ۶۶ در زندان اوین بود. بهار سال ۶۷ آنها به من گفتند که عقیل را به زندان گوهردشت برده‌اند. آبان ماه پدرم به من گفت که چهار تا پنج ماه از عقیل اطلاع نداشتند چون ملاقات نمی‌دادند. [دادگاه حمید نوری؛ شهادت زنی که ۶برادرش توسط حکومت به قتل رسیدند]
ساعت شکسته دانشجوی زندانی در اوین تحویل شد
مادرم مدام جلوی زندان گوهردشت می‌رفت تا هفته آخر مهر که به پدر و مادرم می‌گویند بروید زندان اوین تا آنجا وسایل را به شما بدهند».
جعفر میرمحمدی در ادامه حکایت اعدام برادردانشجویش گفت: «در زندان اوین، یک ساک حاوی لباس و یک ساعت شکسته می‌دهند که وسایل عقیل بود. به پدرم می‌گویند که پسرت منافق! بود و با فتوای خمینی او را کشتیم. پدرم می‌پرسد پیکرش کجاست؟ پاسداری که آنجا بوده می‌گوید که جسدی در کار نیست و حق برگزار کردن مراسم هم ندارید».
این شاهد دادگاه حمید نوری در ادامه از قول یکی از همبندی‌های برادرش سخن می‌گوید: «به گفته مجید صاحب‌جمع که همبند عقیل در زندان گوهردشت بوده عقیل را پانزده یا هجده مرداد به راهروی مرگ برده بودند و بعد از آن روز دیگر عقیل و نفرات دیگری را که همراه او برده‌اند ندیده و شنیده‌اند که اعدام شده‌اند». [دادگاه حمید نوری؛ پیکر اعدام شدگان را با کامیون از در آشپزخانه خارج می‌کردند]
جعفر میر محمدی در پاسخ به این سوال دادستان که چرا به پدر و مادر شما گفته‌اند که وسایل عقیل را از زندان اوین تحویل بگیرند در حالی که او در زندان گوهردشت بوده می گوید این در مورد نفرات دیگر هم بوده و چنین کاری کردند.
در این جلسه دادگاه جعفرمیرمحمدی می گوید که نمی داندکه پدر و مادرش هنوز زنده هستند یا نه چون آخرین باری که در سال ۹۴ با پدرش تماس گرفت «پدرم گفت که وقتی تماس می گیری بلافاصله عناصر اطلاعات باما تماس می‌گیرند و ما را اذیت می کنند.
برغم وجود ده ها شاهد علیه حمید نوری وکیل وی هنوز مدعی است که حمید نوری در مقطع قتل عام در زندان گوهردشت نبوده و در منزل خود بود.
