ظریف: تکمیل مذاکرات احیای برجام به دولت رئیسی واگذار شد
در حالی که به نظر می‌رسید بعد از دور ششم مذاکرات برجام در وین، این مذاکرات در هاله‌ای از ابهام قرار دارد وزارت خارجه حکومت ایران در گزارشی به مجلس اعلام کرد روند تکمیل احیای مذاکرات برجام به دولت رئیسی موکول شده است.
دور ششم مذاکرات برجام که از روز ۲۲ خرداد شروع شده بود در روز ۳۰ خرداد به پایان رسید و هیئت‌های مذاکره‌کننده در وین به پایتخت‌های خود برگشتند.
ادعاهای طرفین اصلی دعوا بر سر اختلافات موجود
بعد از دور ششم مذاکرات هر کدام از دو کشور اصلی درگیر در مذاکرات؛ یعنی آمریکا و حکومت ایران ادعاهای مربوط به خود را داشتند.
آنتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا از سوی این کشور در اظهار نظری در پایان هفته اول تیر اعلام کرد که تصمیم‌گیری درباره اختلافات باقی‌مانده در مذاکرات برجام با رأس حکومت ایران یعنی خامنه‌ای می‌باشد.
درباره؛ بن‌بست مذاکرات وین بیشتر بخوانید
روحانی رئیس‌جمهور حکومت ایران نیز تلویحا بر این اظهارات بلینکن صحه گذاشت و در ۱۶ تیر اعلام کرد که «می‌توانیم همین هفته تصمیم بگیریم که آن را تمام کنیم یا می‌توانیم تصمیم بگیریم که ماه‌ها ادامه پیدا کند».
سخنان روحانی اشاره به تصمیم‌گیری خامنه‌ای در مورد اختلافات باقی‌مانده در مذاکرات بود که بارها اعلام شده سیاست‌های قطعی و نهایی را در مورد مذاکرات برجام مشخص می‌سازد.
پیش از آن روحانی بارها اظهار کرده بود که تا پایان دولت او توافق حاصل خواهد شد. اما گویا خامنه‌ای نظری متفاوت با روحانی در این مورد دارد، امری که گزارش ظریف به مجلس حکومت نیز گویای آن است.
دعاوی حکومت ایران پیرامون اختلافات موجود در مذاکرات برجام
از سوی دیگر حکومت ایران نیز بعد از پایان دور ششم مذاکرات اعلام داشته در صورتی که ایالات متحده تحریم‌ها علیه این کشور را لغو کند به اجرای کامل توافق برجام باز خواهد گشت امری که در سوی دیگر بازتاب معکوسی داشته است بدین معنا که مقامات دولت آمریکا نیز اعلام کرده‌‌اند پیش از بازگشت کامل حکومت ایران به برجام و رعایت کامل و تمام مفاد آن هیچ تحریمی را لغو نخواهند کرد.
گزارش ظریف و افزایش ابهامات
حال محمدجواد ظریف وزیر خارجه حکومت ایران در گزارش که عنوان شده آخرین گزارش از این سنخ به مجلس حکومت است عنوان داشته است که امیدوار است مذاکرات مربوط به احیای برجام در ابتدای دولت رئیسی تکمیل شود.
ظریف در این گزارش عنوان کرده که تاکنون طرفین مذاکرات به یک چارچوب توافق محتمل برای رفع تحریم‌ها نزدیک شده‌اند.
در همین حال میخائیل اولیانوف نماینده روسیه در مذاکرات برجام، در اظهار نظری نزدیک به ظریف در روز یکشنبه ۲۰ تیر اعلام کرد ۹۰ درصد از روند توافق هسته‌ای با ایران طی شده و احتمالا تحریم‌های اساسی آمریکا علیه حکومت ایران از ماه آینده میلادی برداشته خواهد شد.
هر چند مقامات آمریکایی تا کنون واکنشی به سخنان اولیانوف نشان نداده‌اند اما اولیانوف نیز اظهار داشته که برخی موضوعات و اختلافات حساس باقی مانده که بر سر آن توافقی صورت نگرفته است.
اختلافات موجود در مذاکرات
اولیانوف منجمله به خواست حکومت ایران مبنی بر عدم تکرار خروج آمریکا از برجام اشاره کرده که بنا بر اظهارات مقامات آمریکایی به لحاظ قانونی این کشور نمی‌تواند چنین تضمینی بدهد.
پیش از این یکی دیگر از اختلافات باقی‌مانده در مذاکرات برجام از سوی برخی منابع، خواست و اصرار حکومت ایران مبنی بر لغو تحریم‌های بیت خامنه‌ای عنوان شده بود که گویا ایالات متحده بر سر آن نیز تمایل به همکاری با حکومت ایران ندارد و این مورد تحریمی نیز بر اختلافات موجود و کندی روند مذاکرات دامن زده است.
اولیانوف بر روی نقطه اختلاف دیگری نیز انگشت گذاشته که به نظر می‌رسد نقطه اختلاف جدی بین واشنگتن و تهران است لغو یکجای تحریم‌ها که خواست تهران است یا روش گام به گام که مد نظر واشنگتن می‌باشد.
اولیانوف در این باره اعلام داشته «طرح احیای برجام تهیه شده و نمای کلی آن واضح است اما جزئیات درباره اینکه چه کسی باید چه زمانی چه کاری انجام دهد مشخص نیست»!
دو نقشه راه پیش روی حکومت ایران
با وجود این اظهارات و گزارش محمدجواد ظریف به مجلس، باید منتظر ماند و دید که با روی کار آمدن دولت رئیسی سمت و سوی تحولات به کدام سو خواهد بود.
آیا حکومت ایران راه بازگشت به برجام را طی خواهد کرد که در ادامه راه به برجام‌های دیگر از جمله در مورد برنامه موشکی، تروریسم، منطقه‌ای و حقوق بشر برد؟
و یا آیا حکومت ایران راه تشدید تضاد و بمب‌سازی هسته‌ای را پیش خواهد گرفت که به نظر می‌رسد با توجه به عملکرد این حکومت بعد از نقض توافق برجام امری دور از نظر و غیرمحتمل نیست.
اما با کنکاشی در هر دوی این نقشه راه‌ها یک چیز را می‌توان به عنوان یک واقعیت پنداشت و آن اینکه در هر صورت راه برای خامنه‌ای و حکومتش که به تازگی در آن دست به جراحی و حذف زده و آن را یکپایه کرده است بن‌بست است.
بر این واقعیت باید وضعیت انفجاری جامعه ایران که نارضایتی بیش از پیشی را از حکومت ایران ابراز می‌دارند افزود. [اعتراضات در ایران در کمین حکومت ولایت فقیه]
