شورش در زندانها نتیجه قتل‌عامی خاموش در شرایط گسترش کرونا
در طول یک‌ماه گذشته، بیماری کرونا بصورت غیر قابل کنترلی در سطح کشور گسترش یافت و تمامی استانهای کشور را در برگرفت. تا روز ۸فروردین۹۹ تعداد مبتلایان کشور نزدیک به ۳۳ هزار نفر بالغ شده و طبق آمار رسمی خود رژیم، تعداد کشته‌شدگان نیز ۲۳۷۵ نفر اعلام شده است. اما طبق آمار اعلام شده از طرف مقاومت ایران، تعداد جان‌باختگان کرونا تا امروز ۱۲۴۰۰نفر در ۲۲۸ شهر می‌باشد. اما در این فاجعه ملی که بخاطر بی‌کفایتی رژیم آخوندی به همه کشورگسترش یافته، زندانیان کشور بخصوص زندانیان سیاسی، مظلومترین کسانی هستند که تحت شدیدترین فشارها هستند و قتل‌عامی خاموش در زندانها در حال وقوع است. به همین دلیل است که زندانیان، شورش و فرار از زندان در زیر رگبار تیربارها را، تنها راه نجات خود می‌بینند.
انجمن حقوق‌بشری به قابیل دست نزنید ایتالیا، دو روز پیش در نامه‌ای به خانم میشل باشلر رئیس عالی کمیساریای حقوق بشر به خطراتی که در کمین زندانیان ایران است اشاره نموده و نوشتند: «تعداد بسیار زیادی از زندانیان در ایران، به‌ویژه به‌دلیل عفونت در معرض خطر هستند. اگر چه رژیم تلویحا وخیم بودن اوضاع را پذیرفته که به دهها هزار نفر اجازه می‌دهد که به‌طور موقت از بازداشتگاه خارج شوند اما هیچ اقدامی برای زندانیان سیاسی و زندانیان عقیدتی صورت نداده که سلامتی آنها موضوعی نگران‌کننده است».
زندانیان محبوس در زندان بارسیلون خرم‌آباد، در روز ۲۹ اسفند۹۸ دست به شورش زده و تعدادی از آنها توانستند از زندان بگریزند. یکروزبعد یعنی شامگاه روز اول فروردین، زندانیان زندان الیگودرز نیز سر به شورش زده و با زندانبانان درگیرشده و اقدام به فرار از زندان نمودند که تعدادی از زندانیان توانستند فرارکنند .
زندانیان تبریز روز هفتم فروردین ۹۹، پس وقوع یک آتش‌سوزی در یکی از بندها، به تلاش برای فرار از جهنم آخوند ساخته برآمدند که با مقابله وحشیانه گاردهای زندان، پاسداران و دیگر نیروهای سرکوبگر برای خاموش کردن شورش به سوی زندانیان آتش گشودند و شماری از زندانیان را مجروح کردند.
اما روز جمعه هشتم فروردین ماه ۹۹در زندان سقز از استان کردستان، شورش دیگری رخ داد که بیش از ۷۰ تن از زندانیان توانستند از زندان فرارکنند.
در طول ۴۰ سال حاکمیت ننگین آخوندی، چنین اخبار و تحولاتی از زندانهای رژیم وجود نداشت. رژیم هم در راستای حاکمیت فاشیستی خود، بیشترین نیروها و امکانات را برای گسترش زندانها و کنترل آنها بکار گرفته است. اما با موضوع کرونا و گسترش آن در تمام استانهای کشور، زندانیان تنها قشری بودند که شدیدترین تنگناهای بهداشتی و حفاظت در مقابل ویروس کرونا را داشتند.
در فاصله اول اسفند۹۸ تا شب عید۹۹، برغم خبرهای دردناکی که از شهرهای قم و گیلان و دیگر شهرهای ایران بواسطه ابتلا به کرونا و مرگ و میر مردم می‌رسید، فریاد زندانیان محروم نیز بگوش می‌رسید که از وجود بیماران کرونایی در بندهایشان و نبود مواد بهداشتی و ضدعفونی کننده در رنج بودند.
تا‌کنون ۶ زندانی در زندان بزرگ تهران(فشافویه) بر اثر ابتلا به کرونا در گذشته‌اند. البته این فقط گوشه‌ای از شیوع فاجعه‌بار کرونا در زندانهای کشور و شرایط وخیم بهداشتی زندانیان است. زیرا رژیم در قیام آبان۹۸ بیش از ۱۲هزار تن از جوانان کشور را دستگیر و زندانی کرد که تا بحال دستگیری آنان را برعهده نگرفته و اگر هرکدام آنان نیز بر اثر ابتلای به کرونا جان ببازند، آنها را مخفیانه دفن کرده و آمار آنها مشخص نمی‌شود.
مهرداد محمدنژاد، زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۵ زندان فشافویه، از شیوع گسترده کرونا در این زندان خبر داد و در پیامی که روز۱۱ اسفند از این زندان منتشر کرد گفت: «ناقوس وحشت و مرگ در زندان تهران بزرگ به صدا درآمده است». ندامتگاه مرکزی کرج نیز، همچون بیشتر زندانهای کشور، از ورود ویروس کرونا در امان نمانده و در حال حاضر روزانه تا دو نفر گرفتار ویروس کرونا می‌شوند.
در زندان قرچک ورامین نیز، دو زندانی که به کرونا مبتلا شده بودند، بدلیل شرایط وخیم بهداشتی و عدم رسیدگی جان خود را از دست دادند. در زندان مرکزی ارومیه تمامی زندانیان بند سیاسی آن بشدت در معرض ابتلاء به ویروس کرونا قرار دارند و جانشان در خطر است. بگفته یکی از مسئولین زندان ارومیه، در این زندان حدود ۳۵۰۰ زندانی با اتهامات مختلف محبوس هستند.
در بندهای ۱، ۲، ۳، ۴ جمعا ٩٥٠ زندانی
در بندهای ۹، ۱۰، ۱۱ جمعا ٢٥٠ زندانی
در بند ١٤ جمعا ٤٠٠ زندانی
در بند ١٥ جمعا ٤٥٠ زندانی
در بند روان درمانی١ جمعا ١٧٠ زندانی
در بند روان درمانی ٢ جمعا ٢٠٠ زندانی
در بند سیاسی و عقیدتی ٧٠ زندانی
در بند جوانان ٢٠٠ زندانی
در بند کارگران ٣٠٠ زندانی
در بند تلاش ٨٠ زندانی
در بند زنان ٤٠٠ زندانی
شیوع ویروس کرونا و قتل‌عام خاموشی که بر زندانهای کشور حاکم است، زندانیان سیاسی زندان رجایی‌شهر کرج را برآن داشت تا نامه سرگشاده‌ای با بیش از ۱۰۰ امضا، خطاب به شورای حقوق بشر و دیگر نهادهای بین‌المللی بنویسند و درخواست کمک برای جلوگیری از «بروز فاجعه» در این زندان بنمایند.
آقای جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، پیش از این در گزارشی به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، شمار زندانیان در ایران را بیش از ۱۸۹ هزار و ۵۰۰ نفر اعلام نموده بود که پس از تصمیم رژیم، برای مرخصی فرستادن یا آزاد کردن زندانیانی که زیر ۵سال حکم دارند و سیاسی هم نیستند، از مقامات رژیم درخواست کرد؛ تا تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی را فورا و بدون قید و شرط آزاد نمایند. اما تا کنون نشان‌داده شده است که رژیم آخوندی، زندانیان سیاسی و جوانان شورشی قیام را که دستگیر کرده است را، اصلی‌ترین دشمنان خود می‌داند و بخاطر خوی ضدانسانیش حاضر نیست آنان را حتی با وثیقه‌های سنگین نیز به مرخصی بفرستد. یعنی برای خامنه‌ای شیرین‌تر آنست که این فرزندان مبارز میهن، در اثر ابتلای به کرونا، فوت کرده و برای نابود کردن آنها فشاری بر خود محتمل نبیند.
به همین دلیل است که خانم مریم رجوی رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران، از چند هفته پیش، بارها نسبت به‌وقوع یک فاجعه بزرگ در زندانهای ایران هشدار داده و خواستار مداخله جامعه جهانی و اقدام فوری برای آزادی زندانیان و جلوگیری از قربانی شدن هزاران زندانی شده است. سخنگوی مجاهدين نیز، پس از شورش زندانیان خرم‌آباد در پیامی گفت: «درود درود به زندانیان و دست‌مریزاد. رژیم یا باید خودش آزاد کند یا شورش جواب کار است. شورش، آزادی، شورش، آزادی».
