انتخابات مجلس جرقه‌ای برای پایان ۴۱سال شکست
در نظامهای حکومتی معمول، انتخابات براي تامين مشروعيت نظام سياسي برگزار میشود
شاخص مشروعیت هر نظام بر اساس تایید و رضایت مردم از حاکمیت و اعمال قدرت و مدیریت امور عمومی بر آنان، سنجیده میشود. این شاخص ازطریق انتخابات، تظاهرات، اعتراضات، تجمعات، راهپیمایی ها و اعتصابات به محک آزمایش کشیده میشود.
دکتر حسین کچوییان استاد دانشگاه تهران و جامعه‌شناس در سال ۲۰۱۷ در مصاحبه ای گفت:
با نیامدن مردم در راهپیمایی روز ۲۲ بهمن نه‌تنها حیثیت انقلاب اسلامی زیر سئوال می‌رود، بلکه زمینه سرنگونی آن نیز فراهم میشود، زیرا مشروعیت آن منوط به این حضور است .
در سالگرد ۴۱ امین ساللگرد انقلاب ضد سلطنتی در ۲۲ بهمن ۱۳۹۸ علیرغم مترو مجانی، تعیین جایزه و پاداش و مرخصی و هدیه و دادن «گواهی سوء‌پیشینه رایگان» از طرف پلیس به شهروندانی که در مراسم راهپیمانی شرکت میکنند .
در این نمایش حتی همان ۵٪ خانواده مقامات دولتی و سپاه و بسیج نیز حاضر نشدند بمدت چند ساعت تا میدان آزادی با ماشین هایی که از قبل مجانا آماده شده بود بیایند .بنابراین بوضوح نه تنها حیثیت انقلاب اسلامی زیر سئوال رفت بلکه زمینه سرنگونی آن را نیز فراهم کرد. رژیم تظاهرات ۲۲بهمن را یک رفراندوم برای نظام و مانوری برای برگزاری نمایش انتخابات پیش رو عنوان می‌کرد اما این نمایش با کسادی غیر قابل انکار حتی برای رسانه های خود همین رژیم همراه شد. رویترز تعداد را دهها هزار نفر در سراسر کشور ذکر کرد.
اعتراضات مردم درآبان ۹۸ در ۱۹۱ شهر در ۲۹ استان از ۳۱ استان کشور به سرعت سیاسی شد و مردم بوضوح تصاویر خامنه‌ای و خمینی را آتش میزدند و شعار میدادند : «مرگ بر خامنه‌ای»، «جمهوری اسلامی، نمی‌خوایم، نمی‌خوایم» ، «ننگ ما ننگ ما، رهبر الدنگ ما»، «مرگ بر دیکتاتور»، «دیکتاتور، مملکتو رها کن» .«نه بد میخوایم نه بدتر نه شاه میخوایم نه رهبر مرگ بر ستمگر» این شعارها کلیت نظام را نشانه‌گیری کرده بود.
در این اعتراضات مقامات امنیتی رژیم بنا به دستور خامنه ای سلاح جنگی علیه معترضان بکار گرفتند و بیش از ۱۵۰۰ نفر را به قتل رساندند تا مانع گسترش اعتراضات شوند
یازدهمین دور انتخابات مجلس در ۲ اسفند ۹۸ برگزار میشود. خامنه ای تلاش میکند از انتخابات بعنوان ابزاری برای اعمال سیاست های خود بهره برداری کند. لذا موضوع انتخابات باید بشیوه ای دیکتاتوری و بر پایه دروغ و تزویر و شانتاژ برگزار شود. این انتخابات در اساس به گونه‌ای سازمان داده شده که تمامی ابزار حکومتی مثل سیستم قضاییه، شورای نگهبان، دادستانها و وکلای دولتی و هیات های نماز جمعه و … در خدمت پیشبرد و انتصاب مهره ها مطیع ولی فقیه باشد. بهمین دلیل انتخابات با استدلال خامنه‌ای برای نظام یک امر امنیتی است برای حفظ کلیت نظام و نه یک انتخابات معمول
اما برگزاری انتخابات ۲ اسفند ۹۸ در شرایطی متفاوت نسبت به سالهای قبل برگزار میشود.
رژیم در شرایطی وارد انتخابات میشود که در بن بست بحرانها ی مرگبار و خفه کننده اقتصادی و اجتماعی و ایزولاسیون بین المللی راه برون رفتی ندارد. قیام آبان و دی ۹۸ به‌طور مستقیم و مشخص، شخص خامنه‌ای را هدف گرفته و او را در ضعیف‌ترین موقعیت خود قرار داده است.
طی چند هفته اخیر برای مهندسی انتخابات خامنه‌ای اهرم شورای نگهبان که نهادی تصمیم گیرنده و توسط خود وی انتخاب شده است را بکار گرفته است و تایید و رد صلاحیت نامزدهای انتخابات سراسری را با فیلتر خود تنظیم کرده است. وی دراین مهندسی اقدام به حذف باند رقیب از صحنه کرده است. همزمان ریئس جمهور رژیم، روحانی که مسئول برگزاری انتخابات و کنترل آن است، بدنبال سهم خود از قدرت به خامنه‌ای فشار آورده که اگر با همین روال بخواهد انتخابات را برگزار کند، او نیز در مهندسی انتخابات همکاری نکرده و آمار واقعی شرکت کنندگان را اعلام میکند. خامنه ای همچنین از ریئس قوه قضاییه که خود وی او را انتخاب کرده است و اختیار صدور احکام ،کشف جرم و تعقیب و مجازات و شکنجه را دارد بعنوان اهرمی برای پیشبرد اهداف خود و سیاست تهدید و ارعاب بهره برداری میکند. وی که شعار مرگ بر خامنه ای را بوضوح در تظاهرات شنیده است اکنون ناچار به اعتراف شده و با ضعف تمام میگوید «ممکن است کسی از بنده خوشش نیاید اما اگر ایران را دوست دارید، باید به‌پای صندوق رأی بیاید».
اما خامنه‌ای با رد صلاحیت بسیاری از کاندیداها، به جراحی خطرناک دست زده است. این جراحی می‌تواند جرقه‌ای برای قیام باشد ولی در عین حال خامنه‌ای پاسخی دیگر در مقابل اعتراضات و خشم مردم ندارد. روزنامه جهان صنعت نوشت: «با توجه به اعتراضات آبانماه… این وضعیت خطری نه صرفاً برای جریان خاص بلکه برای کل نظام قلمداد میشود». روحانی نیز طی یک هفته اخیر وقتی کلیت نظام را در خطر دید شروع به حمایت از حاکمیت کرد و در سخنرانی های خود با شتابزدگی ابلهانه ای به حمایت از ولی فقیه پرداخت و مردم را تشویق به رفتن به پای صندوقهای رای کرد.
مردم ایران اما، مدتهاست پاسخ خود را در اعتراضات خود داده اند و این روزها در تمامی فضای اجتماعی و در شعارنویسی روی دیوارها و زیر پلها و روی پلاکاردها تحریم انتخابات را برگزیدند و «رای من سرنگونی» است را در جواب به این انتخابات میدهند و تمامیت نظام را هدف قرار داده اند.
بیشتر بخوانید:
مردم و مقاومت ایران برنده اصلی نمایش انتخابات در ایران!
تحریم انتخابات توسط زندانیان زن سیاسی محبوس در زندان اوین
آیا در رژیم مبتنی بر ولایت فقیه «انتخابات» محلی از اعراب دارد؟
نامه تعدادی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج در رابطه با تحریم انتخابات
