برزخ انتخابات و گشوده شدن جعبه سیاه
هرچند که حاکمیت آخوندی جعبه سیاه هواپیمای اوکراینی را نزد خود نگه داشت و نگذاشت که با بازخوانی آن توسط کشورهای دیگر، معلوم شود چه جنایتی پشت حادثه سقوط هواپیمایی بوده که جان ۱۷۶ مسافر بیگناه را گرفت. اما در این گرداب بحرانهایی که گریبانگیر رژیم شده است،
در آستانه برگزاری انتخابات مجلس قرار داریم، که با حذف فله‌ای کاندیداهای باند رقیب، صحنه برزخی جدی در انتخابات رژیم حاصل شده است. در حقیقت چگونگی برگزاری این نمایش انتخاباتی، جعبه سیاه این رژیم قرون وسطایی را در زمینه انتخابات، از زبان کارگزاران مغضوب خودش گشوده شده است. چنانچه با زبانی رسا عنوان می‌کنند، اساسا انتخابات در این رژیم، امری فرمایشی و کاملا مهندسی شده است.
روحانی در این جنگ باندی، واقعیت پشت پرده تمام نمایشات انتخاباتی رژیم را برملا نمود و گفت: «اینکه نمی‌شود جای دیگری انتصاب بفرمایند و بعد مردم پای صندوق بروند تشریفات انتخابات را انجام دهند. خوب، حالا اگر می‌خواهیم برویم پای صندوق رأی بدهیم، به‌شما می‌گویند بروید وارد یک فروشگاه بزرگ شوید و یک جنسی را انتخاب کنید. اگر یک جنس بیشتر نیست، یک مارک هم بیشتر نیست، دیگر انتخاب لازم نیست».
این رژیم در طی ۴۰سال حاکمیت ننگین خود، تاکنون ۱۰ دوره انتخابات برای مجلس برگزار کرده است و قرار است که در ۲اسفند، یازدهمین دور انتخابات مجلس را برگزار کند. در یک بررسی کلی، بروشنی دیده می‌شود که از همان اسفند سال ۵۸ که اولین انتخابات مجلس برگزار شد، نمایندگان انتخاب شده، به صلاحدید خمینی بود و با دخالت و تقلب بسیار در شمارش و اعلام آرا ، نمایندگان گروههای سیاسی را بطور کامل از وارد شدن به پارلمان کشور محروم کردند.
قابل توجه اینکه، در فضای سیاسی نیمه باز دو سال اول انقلاب، گروههای سیاسی موجود در صحنه اجتماعی ایران، از جمله سازمان مجاهدین و چریکهای فدایی، بطور فعالانه‌ای در این انتخابات شرکت جسته و از قضا بخاطر سابقه مبارزاتی آنها در زمان شاه، در عمده استانهای کشور، کاندیداهایشان آرای بالایی را نصیب خود کردند. اما از آنجا که خمینی تصمیم گرفته بود، به هیچ نیروی سیاسی مخالف خودش فرصتی ندهد، کلیه کاندیداهای مربوط به مجاهدین و فدائیها را علی‌رغم آرای بالای آنها، با تقلب نگذاشتند حتی پای یک‌نفر از آنها به مجلس برسد.
موضوع مهندسی کردن انتخاباتها، چنان در این رژیم نهادینه شده و برای همه جناحها جا افتاده است که در جنگ باندی فعلی، طرفهای مغضوب در این دوره، این موضوع را بصورت علنی به رخ رقیب کشیده و آنرا از جعبه سیاه رژیم بیرون کشیده و علنی اعلام می‌کنند.
در تمامی انتخابات این رژیم، چه در زمینه انتخابات ریاست جمهوری و یا انتخابات مجلس، اصل بر مهندسی کردن انتخابات، و در آوردن رئیس جمهور و یا نمایندگان مطلوب ولی فقیه بوده و هست. متاسفانه بدلیل جاری بودن سیاست مماشات با این رژیم از طرف غرب، هیچگاه چنین دست‌اندازی به آرای مردم، مورد نکوهش و انتقاد واقع نشده و برعکس، با تائیدهای ریاست جمهورهای انتخاب شده و یا نمایندگان راه یافته به پارلمان، آنان را نمایندگان مردم خوانده و همواره با آنان دست دوستی و همکاری داده‌اند.
هر چه از سالهای اولیه انقلاب فاصله می‌گیریم، بروشنی دیده می‌شود که بخاطر سیاست‌های ضدمردمی و جنگ‌افروزانه خمینی و ایادیش، مشروعیت این رژیم سال بسال کاهش یافته و مردم دیگر رغبتی به شرکت در نمایشات انتخاباتی آن نشان نداده‌اند.
از آنجا که تمامی کاندیداهای شرکت کننده در نمایشات انتخابی رژیم، فقط از باندهای حاکم است، برای بالا کشیدن مهره‌های دست‌چین شده و میزان شرکت کنندگان را زیاد نشان دادن، تقلب و وارونه‌گونی در نتیجه انتخابات، به امری جاری شده که به صنعت مهندسی انتخابات روی آورده‌اند. زیرا بخاطر فاصله‌ای که بین مردم و این حکومت افتاده و فقط عناصر خودشان در انتخاباتها شرکت می‌کنند، از زمان انتخاب رفسنجای به بعد بطور مرتب همیشه ضریب۱۰ را در نظر گرفته و هر تعدادی که شرکت کرده باشند را ده برابر اعلام می‌کنند.
در شرایط فعلی و بعد از قیامهای شکوهمند آبان و دی۹۸، برگذاری انتخابات برای رژیم، بدرستی مانند برزخی گشته که نه می‌تواند آنرا اجرا نکند، و نه اینکه حاضر است به باند مقابل خود فرصت شرکت فعال بدهد. به همین دلیل است که شورای نگهبان تیغ عدم صلاحیت را برگردن عمده کاندیداهای باند اطلاح‌طلب فرود آورده و مارک عدم صلاحیت را به پیشانی آنان مهر کرده است. بطوری که صدای همه آنان را از شخص روحانی تا نمایندگان مجلس و دیگر افراد طرد شده از این بازی انتخابی را درآورده است. این افراد رد صلاحیت شده، با انتقادات و افشاگریهای خود، جعبه سیاه انتخابات رژیم را که در طی ۴دهه، سربسته نگاه داشته شده بود، بدست خودشان گشوده شده‌اند.
عباس عبدی در مصاحبه‌ای، با اشاره تلویحی به جنگ‌وجدال باندی افزود: «این برنامه‌یی که به نام انتخابات در حال رقم خوردن است، در واقع یک نوع تسویه حساب با نیروهای قبلی است. در چنین شرایطی چندان برای آنها اهمیت ندارد که افراد جدید چه کسانی هستند».
محمود صادقی نماینده رد صلاحیت شده مجلس در صفحه توئیترش افشا کرد که بعضی‌ها برای تائید صلاحیت‌شان تا چهار میلیون تومان رشوه داده‌اند. و خطاب به شورای نگهبان گفت: «فتنه‌گر خود شمایید ما را متهم نکنید».
در اعترافی صریح به پوشالی بودن نمایش انتخابات و اینکه تمام تصمیمات در جای دیگر و توسط دیگران گرفته می‌شود، محمد صادق جوادی حصار عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی، پا را فراتر گذاشته و بطور ضمنی حتی تهدید به بایکوت انتخابات کرده و گفت: «اصلا این‌ها چه کاره‌اند که برای مردم تعیین تکلیف می‌کنند؟ دلیلی ندارد در رقابتی که از پیش باخته شرکت کنیم…آنها می‌خواهند یک نفر مانند قالیباف را به عنوان رییس مجلس بگذارند».
هرچند که در پیگیری و رصد جنگ و جدال باندی موجود در رژیم، شنیدن چنین افشاگریهایی برایمان امری عادی شده است. اما نباید از خاطر دور داشت که این اعترافات و افشاگریها، باز کردن همان جعبه سیاه انتخاباتهای رژیم در طی ۴۰سال گذشته است. یعنی که در این رژیم آنچه اصالت ندارد، رای مردم است. و آنچه بوقوع می‌پیوندد خواسته ولی‌فقیه برای حفظ نظام، تحت هر شرایط و هر فریبکاری است.
