۳۰۰تن از شخصیت‌های برجسته سیاسی و حقوقی و برندگان جایزه نوبل خواهان تلاش جهانی برای جلوگیری از تکرار فاجعه قتل‌عام۶۷ در ایران شدند.
این ۳۰۰ شخصیت بین‌المللی شامل:
رهبران، رؤسای دولت‌ها، وزرا و سفیران پیشین جهان
مقام‌ها و گزارشگران پیشین ملل متحد، حقوقدانان برجسته
قانونگذاران، شخصیت‌های برجسته حقوق‌بشری
و برندگان جایزه نوبل هستند.
در بیانیه ۳۰۰ شخصیت بین‌المللی آمده است:
ما از جامعه جهانی می‌خواهیم که فوراً با موج فزاینده اعدام‌های سیاسی و مصونیت ریشه‌دار در ایران مقابله کند.
خطر یک جنایت دسته‌جمعی دیگر که یادآور قتل‌عام۱۳۶۷ است، به‌طرز نگران‌کننده‌یی واقعی است، در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۵، سه مبارز اپوزیسیون به نام‌های فرشاد اعتمادی‌فر، مسعود جامعی و علیرضا مرداسی پس از ۲ سال شکنجه توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب اهواز به اتهام «محاربه» به‌دلیل حمایت از مجاهدین به اعدام محکوم شدند.
در ژوئیه ۲۰۲۵ دیوان عالی چهارمین درخواست اعاده دادرسی زندانیان سیاسی بهروز احسانی و مهدی حسنی را رد کرد و آنها را در معرض خطر اعدام قریب‌الوقوع قرار داد.
در حال حاضر ده‌ها زندانی سیاسی به اتهامات مشابه در انتظار اعدام هستند از زمان روی کار آمدن پزشکیان اعدام‌ها افزایش یافته و بیش از ۱۳۰۰ مورد اعدام صورت گرفته است.
تحریکات و اعدام‌ها بازتاب اعمال وحشتناک سال ۱۳۶۷ است زمانی که فتوای خمینی منجر به اعدام‌های دسته‌جمعی علیه اعضای مجاهدین و سایر مخالفان شد.
گزارش ژوئیه ۲۰۲۴ گزارشگر ویژه ملل متحد در امور ایران این اعدام‌های فراقضایی و ناپدیدسازی اجباری را به‌عنوان جنایات مداوم علیه بشریت و نسل‌کشی توصیف کرده است.
در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵، ده گزارشگر ویژه سازمان ملل نسبت به سرکوب از زمان آغاز درگیری‌ها در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ و آتش‌بس بعد از آن ابراز نگرانی و خاطرنشان کردند که لفاظی‌های رسانه‌های دولتی از جمله فراخوان برای «نظارت» و «کشتار» بازتاب «جنایات سال ۱۳۶۷» است
در همین زمینه
مسعود رجوی: لگد و نیش زدن به موسوی در این شرایط مشخص به نفع خامنه ای است!
سعید ماسوری زندانی سیاسی
یکی از چهره‌های کلیدی در کمپین «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به‌تازگی پس از تلاش برای انتقال اجباری در نامه‌یی از زندان قزل‌حصار هشدار داد که تلاش برای انتقال او مقدمه‌ای برای اعدام دیگران در انتظار اعدام است و درست مانند سال ۱۳۶۷«جنایتی در حال وقوع است».
ما نباید سکوت سال ۱۳۶۷ را تکرار کنیم
ما از گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران دکتر مای ساتو همکارانش در بین کارگروه‌ها و گزارشگران ویژه و همچنین هیأت مستقل حقیقت‌یاب بین‌المللی در مورد ایران می‌خواهیم که این تحریکات و اعدام‌ها را محکوم کنند.
ما از فولکر تورک، کمیسر عالی سازمان ملل متحد می‌خواهیم که به‌صراحت علیه نقض سیستماتیک حقوق‌بشر توسط ایران موضع‌گیری کند.
ما همچنین از کانادا و سایر حامیان قطعنامه کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل در مورد ایران می‌خواهیم که اشاره صریح به قتل‌عام سال ۱۳۶۷ را در قطعنامه امسال بگنجانند.
شماری از امضاکنندگان بیانیه:
لرد دیوید آلتون رئیس کمیسیون حقوق‌بشر مجلس انگلستان
دکتر یواخیم روکر رئیس شورای حقوق‌بشر سازمان ملل (۲۰۱۵)؛ آلمان
دکتر مارک الیس مدیر عامل کانون وکلای بین‌المللی انگلستان
سفیر استفن جی. رپ سفیر ایالات متحده برای عدالت کیفری جهانی (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵)؛
الکساندرا ماتویچوک برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۲؛ اوکراین
پروفسور کلودیو گروسمن عضو کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل (۲۰۱۶ تاکنون)؛ شیلی .
پروفسور رابرت گلدمن کارشناس مستقل پیشین سازمان ملل در مورد حمایت از حقوق‌بشر و آزادی‌های اساسی در هنگام مقابله با تروریسم؛ ایالات متحده .
پروفسور ولفگانگ شومبورگ قاضی دادگاه کیفری بین‌المللی سازمان ملل برای یوگسلاوی سابق آلمان
جودی ویلیامز برنده جایزه صلح نوبل ۱۹۹۷ ایالات متحده
پروفسور کریس سیدوتی کمیسر حقوق‌بشر استرالیا (۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰)
دکتر ایرمگارد گریس رئیس دادگاه عالی اتریش (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱)
پروفسور استفان ترچسل رئیس کمیسیون اروپایی حقوق‌بشر (۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹)؛ سوئیس
مود ده بور بو کیکیو گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد فروش و بهره‌برداری از کودکان (۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰) هلند
آن رامبرگ قاضی دادگاه اروپایی حقوق بشر؛ عضو هیأت مدیره سوئد
پروفسور روان ویلیامز اسقف اعظم کانتربری (۲۰۰۳ تا ۲۰۱۲) انگلستان
پروفسور جورجیو مالینورنی قاضی پیشین دادگاه حقوق‌بشر اروپا سوئیس
دوریس لوتارد رئیس‌جمهور سوئیس (۲۰۱۰ و ۲۰۱۷)
پروفسور خوزه لوئیس دا کروز ویلاسا رئیس دادگاه بدوی جوامع اروپایی (۱۹۸۹تا ۱۹۹۵ پرتغال
کومی نایدو دبیرکل عفو بین‌الملل (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰) آفریقا جنوبی
پروفسور خوان ای مندس گزارشگر ویژه پیشین سازمان ملل در مورد شکنجه (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶)؛ آرژانتین.
پروفسور لیلا سادات مشاور ویژه دادستان دیوان بین‌المللی کیفری در زمینه جنایت علیه بشریت (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳)؛ ایالات متحده
مورتن کایروم مدیر مؤسسه حقوق‌بشر و حقوق بشردوستانه رائول والنبرگ در سوئد دانمارک
جفری رابرتسون اولین رئیس دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون استرالیا
گیر هارده نخست‌وزیر ایسلند (۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹)
قاضی فلورانس مومبا قاضی دادگاه بین‌المللی کامبوج؛ زامبیا
پروفسور گارت اوانس وزیر خارجه استرالیا (۱۹۸۸ تا ۱۹۹۶)؛
پروفسور رویی مانوئل گنز مورا راموس قاضی دادگاه اتحادیه اروپا (۱۹۹۵تا ۲۰۰۳ پرتغال
سونیا بیسرکو عضو کمیسیون حقیقت‌یاب ملل متحد در مورد نقض حقوق‌بشر در کره شمالی (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴)، صربستان
پروفسور جـووانی گراسو قاضی پیشین دادگاه بین‌المللی قانون اساسی بوسنی و هرزه‌گوین، ایتالیا.
پروفسور هلن کلر قاضی دادگاه حقوق‌بشر اروپا (۲۰۱۱تا ۲۰۲۰) سوئیس
پروفسور جوزف عزیزی قاضی دادگاه عمومی اتحادیه اروپا (۱۹۹۵ تا ۲۰۱۳) اتریش
پروفسور فرانکلین د‌ِئوس قاضی دادگاه عمومی اتحادیه اروپا (۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶)؛ بلژیک
استانیسلاو پاولووچی وزیر دادگستری مولداوی (۲۰۱۹)؛
آناند گروور گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حق سلامت (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴) هند
داینیوس پوراس گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حق سلامت (۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰) لیتوانی
دکتر لوینگستون سوانیانا کارشناس مستقل سازمان ملل متحد در مورد ترویج نظم بین‌المللی دموکراتیک و عادلانه (۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴) اوگاندا
آلدا فاسیو رئیس و گزارشگر پیشین گروه کاری سازمان ملل در مورد تبعیض علیه زنان و دختران (۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰) کاستاریکا
آنا النا اچوریا معاون رئیس‌جمهور کاستاریکا (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸)؛
سفیر زوریکا ماریچ-جورجویچ سفیر مونته‌نگرو در شورای حقوق‌بشر سازمان ملل (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸) گ
سفیر کنت بلکول سفیر آمریکا در کمیسیون حقوق‌بشر سازمان ملل (۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳) ایالات متحده.
شرون دیویس شناگر برنده مدال المپیک انگلستان
پیر سانه دبیرکل عفو بین‌الملل (۱۹۹۲ تا ۲۰۰۱)، سنگال
پروفسور جرمی سارکین رئیس و گزارشگر کارگروه سازمان ملل در مورد ناپدیدشدگان اجباری (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴) آفریقای جنوبی
پروفسور دیوید ام. کرین مؤسس دادستانی کل، دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون؛ ایالات متحده
پروفسور فرانسوا کرپو گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حقوق‌بشر مهاجران (۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷)، کانادا
پروفسور اورمیلا بهولا گزارشگر ویژه پیشین سازمان ملل در مورد اشکال معاصر برده‌داری (۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰) آفریقای جنوبی
سناتور ژوئل گاریو میلام رئیس پیشین مجمع پارلمانی ناتو؛ سناتور از فرانسه (۲۰۰۴ تا ۲۰۲۳)
طاهر بومدرا مدیر بنیاد عدالت برای قربانیان قتل‌عام ۱۹۸۸ در ایران انگلستان
سفیر فیلورتا کودرا سفیر پیشین و نماینده دائم در سازمان ملل در ژنو آلبانی
خوان استبان آگیرهمارتینس وزیر خارجه پاراگوئه (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱
عبدالله هوتی نخست‌وزیر کوزوو (۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱)
میرک توپولانک نخست‌وزیر جمهوری چک (۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹
دکتر ملانی او براین رئیس انجمن بین‌المللی دانشمندان نسل‌کشی؛ استرالیا
یاسمین سوکا رئیس کنونی کمیسیون حقوق‌بشر سازمان ملل در سودان جنوبی آفریقای جنوبی
یانس یانشا نخست‌وزیر اسلوونی (۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸)
پروفسور اروین کاتلر وزیر دادگستری و دادستان کل پیشین کانادا
پروفسور هاینر بیله‌فلد گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد آزادی مذهب یا عقیده (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶)؛ آلمان
سفیر هـانس کورِل قائم‌مقام دبیرکل ملل متحد در امور قانونی و در شورای قانونی ملل متحد (۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴) سوئد
سفیر آماندا الیس سفیر و نماینده دائم نیوزلند در سازمان ملل در ژنو (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶
پارام کاماراس‌وامی گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد استقلال قضات و وکلا (۱۹۹۴-۲۰۰۳) مالزی
