به‌مناسبت روز جهانی کارگر گروهی از انجمن‌ها و سندیکاهای کارگری استرالیا با امضای بیانیه‌ای حمایت خود را از کارگرن ایران اعلام کردند. این انجمن‌ها که شامل برخی از بزرگترین اتحادیه‌ها و سندیکاهای استرالیایی می‌شوند همبستگی خود را با کارگران ایران برای رسیدن به‌حقوق خود اعلام کردند.
انجمن ها و سندیکاهای امضا کننده بیانیه از این قرار هستند؛
«اتحادیه مستقل آموزش استرالیا» (IEUA) از کارگران
« مرکز حقوق بشری ادموند رایس ؛ دارای رتبه مشورتی سازمان ملل متحد-استرالیا» (ERC)
« بنیاد بیل کروز استرالیا» (The Rev. Bill Crews Foundation)
«شبکه مسیحی کراس لینک استرالیا» (CLCN)
بیانیه امضا شده انجمن‌ها و سندیکاهای استرالیایی در حمایت از کارگران ایران
بیانیه حمایت از حقوق کارگران ایرانی در برابر دو دیکتاتوری شاه و ملاها!
بیانیه همبستگی با کارگران ایران – سال ۲۰۲۵:
علیه دو استبداد شاه و رژیم ملاها !
ما، امضاکنندگان این بیانیه:
همبستگی خود را با کارگران ایرانی که تحت دیکتاتوری شاه و هم‌چنین حکومت کنونی ایران از حقوق اساسی و بین‌المللی کار محروم شده‌اند، اعلام می‌کنیم — با توجه به عضویت ایران در سازمان بین‌المللی کار (ILO)
خاطرنشان می‌کنیم که کارگران ایرانی:
تحت قراردادهای موقت و ناپایدار به‌طور گسترده (٪۹۴ کارگران هیچ امنیت شغلی ندارند) کار می‌کنند؛
از حق ایجاد اتحادیه‌های مستقل محرومند؛
برای بیش از ۴۵سال با حداقل دستمزدی بسیار پایین‌تر از هزینه‌های واقعی زندگی روبه‌رو بوده‌اند؛
در شرایط کاری ناایمن مشغول به‌کارند، به‌طوری‌که تقریباً ۴۰ کارگر هر هفته بر اثر حوادث شغلی جان خود را از دست می‌دهند؛
با تبعیض شدید جنسیتی، به‌ویژه علیه زنان کارگر، مواجه هستند.
خواستار آن هستیم که سازمان بین‌المللی کار (ILO) رژیم ایران را به‌دلیل نقض سیستماتیک حقوق کارگران در فهرست سیاه خود قرار دهد و فشارهای بین‌المللی برای تضمین حقوق کارگران، از جمله حق ایجاد اتحادیه، دریافت دستمزد عادلانه و کار در شرایط ایمن، افزایش یابد.
از تمام اتحادیه‌ها و سازمان‌های کارگری استرالیا می‌خواهیم که در این مبارزه شجاعانه برای آزادی، عدالت و کرامت انسانی با جنبش کارگری ایران اعلام همبستگی کنند.
در همین زمینه
حمایت سازمان پاکس کریستی استرالیا از کارگران ایران به مناسبت روزجهانی کارگر
حقایق در مورد وضعیت کارگران ایران
۱. طبق گزارش روزنامه «جهان صنعت» در ۲۹نوامبر ۲۰۱۵، “۹۴٪ کارگران ایران تحت قراردادهای موقت کار می‌کنند” و طبق گزارش روزنامه «رسالت» در ۲۳اوت ۲۰۱۵، “٪۹۵ کارگران نسخه‌ای از قرارداد کاری خود در اختیار ندارند.”
این به این معناست که کارفرمایان یا مدیران کارخانه‌ها می‌توانند در هر لحظه کارگری را بدون پرداخت غرامت اخراج کنند. کارگران موقت از بیمه بازنشستگی، بیمه درمانی یا سایر مزایای اجتماعی محرومند.
۲ . وزارت کار هیچ تشکل کارگری مستقلی را به‌رسمیت نمی‌شناسد. در عوض، رژیم ایران نهادی به نام “شورای اسلامی کار” ایجاد کرده که ارتباطی با دفاع از حقوق کارگران ندارد. با این حال، رژیم این نهاد را در همه محیط‌های کاری به‌عنوان نماینده کارگران معرفی می‌کند، در حالی که در واقع اینگونه نیست.
۳. در تاریخ ۱۶مارس ۲۰۲۵، وزیر کار ایران حداقل دستمزد سال جدید را حدود ۱۰ میلیون تومان اعلام کرد.
در همین حال، روزنامه دولتی «جهان صنعت» گزارش داده: “هزینه سبد معیشتی پایه حدود ۳۵میلیون تومان یا بیشتر است و این رقم هر روز افزایش می‌یابد.”
شرایط زندگی کارگران چنان اسفناک است که طبق گزارش روزنامه دولتی «آرمان امروز» در ۱۱اکتبر ۲۰۲۳: “برخی کارگران حتی سه بار در سال گوشت مصرف نمی‌کنند.”
۴. هیچ‌یک از مقاوله‌نامه‌ها یا توصیه‌های ایمنی سازمان بین‌المللی کار در ایران اجرا نمی‌شود.
بسیار دردناک است که “هر هفته حدود ۴۰کارگر بر اثر حوادث شغلی جان خود را از دست می‌دهند” (روزنامه «کار و کارگر»، ۱۷فوریه ۲۰۱۵).
این آمار، جانباختگان ناشی از ریزش معادن به دلیل نبود الزامات ایمنی و تجهیزات ضروری را شامل نمی‌شود.
۵. طبق گزارش روزنامه «فرهیختگان» (۹آوریل ۲۰۲۱)، “از میان ۴.۳میلیون زن شاغل در سال ۲۰۱۸، حدود ۸۳۰هزار نفر — معادل ۲۰٪ — شغل خود را از دست داده‌اند.”
حقوق اولیه زنان در محیط کار به‌طور مداوم نادیده گرفته می‌شود و تبعیض جنسیتی فراگیر است.
در باره سازمان ها و سندیکاهای حمایت کننده از کارگران ایران
«اتحادیه مستقل آموزش استرالیا» (IEUA)
این اتحادیه با بیش از ۷۵۰۰۰عضو یکی از بزرگترین اتحادیه های آموزش عالی و صنعتی در استرالیا است. این اتحادیه نماینده همه کارکنان شاغل در مدارس و مؤسسات غیردولتی در سراسر استرالیا است و معلمان، مدیران و کارکنان مدارس مستقل و اجتماعی و مراکز آموزشی و مراقبتی و مراکز تحصیلات تکمیلی در سراسر استرالیا در آن عضویت دارند.
برد هیز، وزیر فدرال، اتحادیه مستقل آموزش امضا کننده این بیانیه حمایت است.
مرکز حقوق بشری ادموند رایس در استرالیا با رتبه مشورتی در شورای‌عالی حقوق بشر ملل متحد؛
این نهاد یک سازمان غیرانتفاعی می باشد که در زمینه عدالت اجتماعی، آموزش و حمایت از گروه‌های به حاشیه رانده شده فعالیت می‌کند. این مرکز در سال ۱۹۹۶ تأسیس شده و مأموریت آن شامل موارد زیر است:
حمایت از حقوق بومیان استرالیا: تلاش برای تحقق عدالت و آشتی با جوامع بومی.
دفاع از پناهندگان و پناه‌جویان: ارائه خدمات حمایتی و آموزشی برای تسهیل در فرآیند اسکان و ادغام اجتماعی.
عدالت اقلیمی برای مردم اقیانوسیه: پرداختن به تأثیرات تغییرات اقلیمی بر جوامع آسیب‌پذیر.
تحقیقات، آموزش اجتماعی و فعالیت‌های حمایتی: افزایش آگاهی عمومی و تأثیرگذاری بر سیاست‌گذاران برای ایجاد تغییرات مثبت.
بنیاد بیل کروز (The Rev. Bill Crews Foundation)
این سازمان یک سازمان خیریه پیشرو در سیدنی استرالیا است که به حمایت از افراد بی‌خانمان، فقیر و آسیب‌پذیر می‌پردازد.
این بنیاد در سال ۱۹۸۹ توسط کشیش بیل کروز، وزیر کلیسای متحد در اشفیلد، تأسیس شده و از آن زمان تاکنون به هزاران نفر در سراسر نیو ساوت ولز خدمات رسانی کرده است. بنیاد بیل کروز با بیش از ۱۵۰۰داوطلب، از جمله ۳۰۰داوطلب ثابت، فعالیت می‌کند.
شبکه مسیحی کراس‌لینک (Crosslink Christian Network)
این شبکه یک شبکه بین‌المللی از رهبران، کلیساها و خدمات مسیحی است که در سراسر جهان فعالیت می‌کند. این شبکه در سال ۱۹۹۷ با همکاری پنج کلیسا در استرالیا تأسیس شده است و اکنون شامل حدود ۱۳۰کلیسا در استرالیا و ۲۰ تا ۳۰کلیسا در ۱۵کشور دیگر است.
