اعتراف به هراس از آلترناتیو انقلابی
قربانعلی دری نجف‌آبادی، که زمانی سکان‌دار وزارت اطلاعات رژیم خامنه‌ای بود و دستانش به خون بسیاری از مخالفان آلوده است، اکنون در کسوت امام جمعه اراک، پرده از ترس و نگرانی عمیق خود از نیروی مقاومت انقلابی برداشته است؛ نیرویی که هدفش سرنگونی حکومت فاسد و سرکوبگر ولایت فقیه است.
او که در دهه‌های گذشته نقش کلیدی در جنایات رژیم ایفا کرده، با شیطان‌سازی و اتهام‌زنی‌های همیشگی، سعی در تخریب این نیروی سازمان‌یافته دارد، اما سخنانش بیش از هر چیز نشان‌دهنده وحشت نظام از پایان قریب‌الوقوع خود است. صحبت های دری نجف آبادی از شبکه آفتاب حکومتی در تاریخ ۸ فروردین ماه ۱۴۰۴ پخش شد.
در همین زمینه
نفاق، بهانه‌ای برای شیطان‌سازی
دری نجف‌آبادی در اظهارات اخیرش با تکرار کلیدواژه “نفاق”، مدعی شد: «خطری که در درون دنیای اسلام برای همه ما خطر است، نفاق است. از اول هم یهودی‌ها به واسطه منافقین به ما ضربه زدند.» این ادعا، ادامه همان خط شیادی و دروغ‌پردازی است که از خمینی، رهبر پیشین این رژیم، به ارث رسیده. خمینی زمانی گفته بود در قرآن سوره “منافقون” هست اما سوره “کافرون” نیست؛ دروغی که حتی برای یک مدعی مرجعیت، رسوایی بزرگی بود، اما برای این جماعت فاسد، بی‌آبرویی اهمیتی ندارد.
دری نجف‌آبادی نیز در این مسیر، با قلب واقعیت و شیطان‌سازی علیه نیروی مقاومت، تلاش می‌کند تا تهدید اصلی را که خواب از چشم آخوندها و پاسداران ربوده، کم‌رنگ جلوه دهد. اما این ترفندها دیگر رنگ باخته و تنها نشان‌دهنده استیصال او و همپالگی‌هایش در برابر قدرت روزافزون مقاومت سازمان‌یافته و جوانان شورشی است.
اعتراف ناخواسته دری نجف‌آبادی، به فساد و غارتگری نظام
در چرخشی جالب، دری نجف‌آبادی در میان شیطان‌سازی‌هایش، به فساد گسترده در ساختار حکومتی نیز گریزی زد و گفت: «مدیرهایی هستند که پتروشیمی را که ۱۳ هزار میلیارد سود می‌داد، ورشکست کردند. دستگاه‌های نظارتی باید جواب بدهند.
بیت‌المال مسلمان‌هاست. از دیوان محاسبات و سازمان بازرسی خواهش می‌کنم این موارد را جدی پیگیری کنند.» او حتی از اعتراض مردم در مساجد ابراز شرمندگی کرد و افزود: «ما خجالت می‌کشیم. مردم جلوی من فریاد می‌زنند و گاهی حق هم دارند.» این اعتراف، نه تنها ماهیت فاسد و غارتگر رژیم را برملا می‌کند، بلکه نشان می‌دهد که چگونه این نظام، در حالی که خود غرق در دزدی و چپاول است، دیگران را به خیانت متهم می‌کند. دری نجف‌آبادی که خود بخشی از این سیستم جنایت و فساد بوده، حالا در برابر خشم مردم و فشار مقاومت، به تکاپو افتاده است.
حکومتی که به پایانش نزدیک است
سخنان دری نجف‌آبادی، ترکیبی از ترس، دروغ و اعتراف به بن‌بست رژیم است. او به خوبی می‌داند که نیروی مقاومت، با سازمان‌یافتگی و اراده انقلابی‌اش، خطری جدی برای بقای حکومت خامنه‌ای است. شیطان‌سازی‌ها، توطئه‌ها و حتی تلاش برای بهره‌گیری از شاه‌پرست‌ها، آخرین دست و پا زدن‌های نظامی است که پایه‌هایش در حال فروپاشی است.
اعتراف به فساد گسترده در کنار هراس از نیروی مترقی سرنگونی، نشان می‌دهد که این آخوند جنایتکار و اربابش، دیگر نه راه پس دارند و نه راه پیش. مرگ در غیظ و خشم، سرنوشت محتوم این جماعت است، اما پیش از آن، این مقاومت سازمان‌یافته و جوانان شورشی‌اند که با قاطعیت، این رژیم را به زباله‌دان تاریخ خواهند سپرد.
