صالح شهنی
دلسوزان نظام این روزها در رسانه‌های مختلف نسبت به روند وقایع در ماه‌های اخیر و خشم اعتراضات مردمی گوشزد می‌کنند. این امر گویای آن است که سطح فرهنگ جامعه ما هرگز و هیچگاه پذیرای چنین ظلم و ستمی نخواهد بود. اتفاقاتی همچون ساخت بگیر و ببندها و گشت ارشاد به بهانه حجاب و طرح ننگین ظلمت و تباهی حکومت‌گران. این اوضاع اکنون در کنار مسائلی چون وضعیت سخت و طاقت‌فرسای اقتصادی، خشم و اعتراضات مردمی را افزایش داده است.
روزنامه هم‌میهن در مطلبی تازه می‌نویسد: «در شرایطی که اوضاع نابسامان اقتصادی به تنهایی می‌تواند منجر به انباشت خشم شود. منطق حکم می‌کند که از انجام اقداماتی که به منزله نفت روی آتش باشد، جلوگیری شود. گروهی اقدام به اجرای سیاست‌های تحریک‌آمیز می‌کنند که به خشم و نارضایتی موجود در جامعه دامن می‌زند. پرسش این است که چرا این گروه چنین اقداماتی را انجام می‌دهد؟. آیا بابت تبعات اجتماعی و سیاسی آن نگرانی ندارد؟. آیا اعتراضات ۱۴۰۱ درس عبرتی نشده که از تکرار رفتارهای غلط اجتناب شود؟».
سوپر انقلابیون افراطی و مبارزه با فتنه‌گران
هم‌میهن در ادامه مطلب به بررسی موضوع می‌پردازد. «برخی معتقدند که ایدئولوژی و باورهای افراطی عامل اصلی تداوم رفتارهایی است که خشم و اعتراضات را بدنبال دارد. براساس این دیدگاه، کسانی با سیاست‌هایشان تولید خشم و نارضایتی می‌کنند. آنها به نتیجه اجرای این سیاست‌ها کاری ندارند بلکه صرفاً آن را یک «وظیفه» قلمداد می‌کنند.
بنظر می‌رسد افزایش نارضایتی‌ها در جامعه، در صورتی که منجر به اعتراضات خیابانی شود، برای این گروه منافعی نیز دارد. این گروه سوپرانقلابی با عقاید افراطی، همواره از این وقایع و نارضایتی‌ها سود برده است. در سال ۱۳۸۸ و به‌دنبال اعتراضات گسترده مردم، جریان افراطی توانست به همین بهانه، مخالفان خود را کنار زند. مبارزه با «فتنه‌گران»، بهانه‌ای شد برای رد صلاحیت هر کس که با آنها اختلاف داشت. نتیجه سیاسی اعتراضات سال‌های ۹۶ و ۹۸ نیز اکنون بیش از پیش روشن است.
در دولت دوم حسن روحانی بدنبال برخوردی که با معترضان صورت گرفت، عملاً محبوبیت حسن روحانی به شدت افول کرد. سقوط اعتبار دولت حسن روحانی و ناامیدی مردم، زمینهای برای پیروزی بدون دردسر افراطیون در انتخابات سال‌های بعد شد».
بیشتر بخوانید
اعدام زندانی سیاسی خسرو بشارت بعد از ۱۵ سال رنج اسارت و شکنجه!
دلواپسان و کاسه لیسان ولایت در حذر از اعتراضات
دلواپسان ولایت از ۱۴۰۰ به بعد انتخابات را باخته‌اند و چون سهمی در قدرت و چپاول ندارند بشدت برافروخته‌اند. اکنون این کاسه لیسان ولایتی به نقد از اعتراضات مردمی سال‌های اخیر مخصوصاً سال ۱۴۰۱ پرداخته‌اند. ببینید که چگونه در همین سطور حق مسلم مردم محروم در برابر ظلم و ستم ولایت فقیه را ضایع می‌کنند.
روزنامه دولتی هم‌میهن می‌نویسد که «اعتراضات گذشته شاید دستاوردهای اجتماعی برای مردم داشت. اما از منظر سیاسی، حداقل در کوتاه مدت و میان مدت فایده‌ای برای مردم نداشت. این اعتراضات نه‌تنها منجر به تحقق خواسته‌های سیاسی معترضان نشد بلکه فضا را برای سودجویی یک گروه افراطی فراهم کرد». این روزنامه وقیحانه به زبان دیگر می‌‌گوید که اعتراض نکنید تا فضا امنیتی نشود. به قتل فجیع مهسا امینی اعتراض نکنید تا این گروه افراطی گزینه مطلوب خودش را از صندوق بیرون نکشد.
زهی بی‌شرمی و وقاحت از این همه کاسه‌لیسی برای گرفتن سهمی از قدرت و چپاول ثروت مردم ایران. بی‌تردید اما مردم ایران به این لاطائلات و یاوه‌گویی‌های دلواپسان و کاسه‌لیسان وقعی نمی‌گذارند. آنها عزم دارند که ظلم و ستم را برنتابند و روزگار ولایت فقیه را به پایان برسانند.
