۴۰۰تن از زنان برجسته جهان حمایت شان را از قیام زنان ایران اعلام کردند

این چهارصد زن طی بیانیه ای به مناسبت روز زن مبارزات زنان ایرانی را ستودند

امضا کنندگان شامل وزرای پیشین، نمایندگان پارلمانها، برندگان جایزه نوبل، متخصصین حقوق‌بشر، گزارشگران پیشین ملل متحد

حقوقدانان و اساتید، متخصصان و مبارزان حقوق زنان، شهرداران و اعضای شورای شهر و هنرمندان می شوند.

۴۰۰ تن از شخصیتهای جهانی زن در این بیانیه از مقاومت ایران و طرح ده ماده ای خانم رجوی حمایت کردند.

این مقام‌های زن از بیش از ۴۰کشور در پنج قارهٴ جهان هستند. در صدر این (بیانیهٔ) حمایت، محکومیت رژیم ایران به‌خاطر سرکوب نهادینهٔ زنان است. این بیانیه، تصویر واضحی از اعمال زن‌ستیزانهٴ رژیم ترسیم می‌کند و اعدام زنان بی‌شمار در ۴دههٔ گذشته را به‌دلایل سیاسی محکوم می‌کند. نکتهٔ مهم این است که این ائتلاف، سیاست مماشات را رد می‌کند و استدلال می‌کند که (چنین سیاستی) فقط رژیم را تشویق می‌کند تا تاکتیک‌های سرکوبگرانهٴ خود را در داخل تشدید کند و در خارج از کشور به فعالیت‌های بی‌ثبات‌کننده بپردازد.

بیانیه ۴۰۰شخصیت از زنان در ۴۰کشور از ۵قاره جهان

در حمایت از حقوق زنان ایرانی برای ”شورش علیه استبداد و ستم“

سرکوب سیستماتیک زنان توسط رژیم ایران برای مدت طولانی سنگ‌بنای این حکومت بوده است، از اعمال قوانین سختگیرانه پوشش تا محدود کردن دسترسی آنها به اشتغال و مشارکت سیاسی.

عفو بین‌الملل در ۶دسامبر ۲۰۲۳ گزارش تکان‌دهنده‌ای منتشر کرد و خاطرنشان نمود: «مأموران اطلاعاتی و امنیتی در ایران از تعرض جنسی و سایر خشونت‌های جنسی برای شکنجه، تنبیه و وارد کردن آسیب‌های جسمی و روانی ماندگار به معترضان، از جمله کودکان ۱۲ساله استفاده کردند».

رویکرد آخوندها نسبت به حقوق زنان گواهی وحشتناک بر زن‌ستیزی عمیق و بی‌اعتنایی به کرامت انسانی آنهاست. در چهار دهه گذشته هزاران زن بدلایل سیاسی اعدام شده‌اند.

در قیام سراسری مردم ایران در سال۱۴۰۱، که خواستار پایان دادن به هر گونه دیکتاتوری مذهبی یا سلطنتی، با پیشتازی زنان شجاع بود بیش از ۹۰زن کشته شدند و بسیاری دیگر تحت شرایط غیرانسانی زندانی شده‌اند.

مریم اکبری منفرد یک نمونه گویاست که در سال۲۰۰۹ به ۱۵سال زندان محکوم شد و از آن زمان بدون حتی یک روز مرخصی برای رفتن به بیمارستان در زندان است. وی به‌دلیل دادخواهی در مورد خواهر و سه برادرش که در دهه۱۳۶۰ اعدام شدند تحت شدیدترین فشارها قرار دارد. حال که زندان او روبه اتمام است رژیم با یک پرونده‌سازی جدید وی را به سه سال زندان بیشتر محکوم کرده است.

وظیفه جهان در مقابل رژیم ایران

در حالی‌که سیاست مماشات تنها رژیم ایران را در سرکوب در داخل ایران و ترور و جنگ‌افروزی در خارج جری‌تر کرده. این وظیفه ما است که در همبستگی با این زنان شجاع بایستیم و درخواست آنها را برای تغییر رژیم و استقرار دموکراسی، برابری جنسیتی و عدالت تقویت کنیم. طرح ده ماده‌ای خانم مریم رجوی پرزیدنت شورای ملی مقاومت برای آینده ایران و طرح ۱۲ ماده‌ای او در مورد زنان شایسته حمایت بی‌چون و چرای ماست. این طرح، با نفی قوانین سرکوبگرانه رژیم، بر تساوی کامل سیاسی و فرهنگی و اقتصادی زن و مرد، حق تصدی هر مقامی از جمله ریاست‌جمهوری و رهبری سیاسی و قضاوت، آزادی پوشش، آزادی کامل در ازدواج، ممنوعیت ازدواج قبل از سن قانونی، حق برابر طلاق، ممنوعیت چندهمسری و برابری در شهادت و ارث تأکید می‌کند.

مطابق مقدمه اعلامیه جهانی حقوق‌بشر، که حق انسان‌ها را “برای شورش علیه استبداد و ستم” به‌عنوان آخرین راه‌حل، به‌رسمیت می‌شناسد، ما باید مردم ایران، به‌ویژه زنان، را برای دستیابی به هدف خود برای ایجاد یک نظام دموکراتیک و مبتنی بر جدایی دین و دولت مورد حمایت قرار دهیم. استقرار یک جمهوری دموکراتیک در ایران، که دوران جدیدی از آزادی و حقوق اساسی زنان و مردان را آغاز خواهد کرد. حمایت از اپوزیسیون ایران و کانونهای شورشی آن، به‌ویژه زنان، برای رویارویی با ماشین سرکوب رژیم تهران در تسهیل تغییرات بسیار مهم است. این باید در خط مقدم استراتژی ما قرار گیرد تا راه را برای یک ایران با ثبات و دموکراتیک هموار کند و تهدید صلح و امنیت منطقه را یک بار برای همیشه ریشه‌کن کند.

شماری از شخصیتهای برجسته امضا کننده بیانیه جهانی زنان عبارتند از:

کندیس برگن Candice Bergen وزیر توسعه اجتماعی کانادا ۲۰۱۳ – ۲۰۱۵، رهبر پیشین حزب محافظه‌کار کانادا

جودی اسگرو، نماینده پارلمان کانادا از حزب حاکم لیبرال، وزیر شهروندی و مهاجرت .

کورین لوپاژ Corinne Lepage، وزیر محیط‌زیست فرانسه (۱۹۹۵-۱۹۹۷)، عضو پارلمان اروپا (

ایزابل لونویس روم Isabelle Lonvis-Rome، وزیر زنان و خانواده‌ها، تنوع و برابری در دولت فرانسه (۲۰۲۲–۲۰۲۳)

آنلی اکرمن Annely Akkermann، نماینده پارلمان استونی، وزیر پیشین دارایی

تورگردور کاترین گونارزدوتیر، نماینده پارلمان اسلند، وزیر پیشین فرهنگ،

یونینا بیارتمارز Jónína Bjartmarz، نماینده پیشین پارلمان و وزیر سابق محیط‌زیست ایسلند

نرگس نیهان Nargis Nehan، سرپرست وزارت معادن و نفت در افغانستان ۲۰۱۷،

نجیمه تای تای، وزیر آموزش و پرورش و جوانان، مراکش (۲۰۰۲-۲۰۰۴)

سونیا بیسرکو Sonja Biserko، عضو سابق کمیسیون تحقیق سازمان ملل در مورد نقض حقوق‌بشر در کره شمالی بنیانگذار و رئیس کمیته هلسینکی برای حقوق‌بشر در صربستان

دکتر ناهد شاکر، معاون وزیر در سازمان ملل، مصر (۲۰۱۶-۲۰۲۳)

حسنا جلیل، معاون پیشین وزیر امور زنان افغانستان

کیارا کورازا Chiara Corazza، عضو شورای مشورتی برابری جنسیتی G۷ و نماینده بخش خصوصی جی ۲۰ برای فرانسه

نعیمه فرح، Naima Farrah، مشاور پیشین وزیر فرهنگ مراکش

برندگان جایزه نوبل

پروفسور کلودیا گلدین، جایزه نوبل، اقتصاد ۲۰۲۳ از آمریکا

پروفسور دونا استریکلند، جایزه نوبل، فیزیک ۲۰۱۸، کانادا

پروفسور می بریت موزر May-Britt Moser، جایزه نوبل، پزشکی ۲۰۱۴، نروژ

خانم الفریده یلینک Elfriede Jelinek، جایزه نوبل، ادبیات ۲۰۰۴، اتریش

خانم لیما روبرتا گبووی Leymah Roberta Gbowee، جایزه نوبل صلح ۲۰۱۱، لیبریا

اولکساندرا ماتویچوک Oleksandra Matviichuk، جایزه نوبل صلح ۲۰۲۲، وکیل حقوق‌بشر، رئیس مرکز آزادیهای مدنی، اوکراین

هرتا مولر، جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۹، آلمان