عفو بین‌الملل مصاحبه خود با ۴۵تن از بازداشت شدگان مورد تجاوز را منتشر کرد
گزارش تحقیقی عفو بین‌الملل حکایت از آن دارد که بازداشت شدگان قیام ۱۴۰۱ در بازداشت‌گاه‌ها و زندان‌ها مورد تجاوز قرار گرفتند.
این گزارش عفو بین‌ٰالملل نشان می‌دهد که نیروهای امنیتی برای درهم شکستن بازداشت شدگان به صورت جمعی به آنان تجاوز می‌کردند. این گزارش عفو بین‌الملل مستندترین گزارشی است که تاکنون از توسل به خشونت جنسی در جریان سرکوب قیام مردم پرده بر می‌دارد.
در گزارش تحقیقی عفو بین‌الملل که ۱۵۵صفحه است، آمده است روز چهارشنبه ۶دسامبر منتشر شده است. محققان عفو بین‌الملل برای تهیه مستندات به جمع‌آوری و بررسی «روایات دردناک ۴۵ نفر از معترضان آسیب‌دیده، شامل ۲۶مرد، ۱۲زن و ۷کودک» پرداخته‌اند.
این گزارش به «تجاوز و خشونت جنسی از سوی یک مامور یا گروهی از ماموران» اشاره شده است. در این گزارش تاکید شده که «تا به امروز، مقامات جمهوری اسلامی، هیچ مقامی را به خاطر مصادیق تجاوز جنسی و سایر اشکال خشونت جنسیِ مستندسازی شده در این گزارش، تحت تعقیب قضایی یا محاکمه قرار نداده‌اند».
دبیرکل عفو بین‌الملل: تجاوز یک سلاح کلیدی برای زرادخانه جمهوری اسلامی
در بیانیه مطبوعاتی این سازمان که همزمان با انتشار این گزارش در اختیار رسانه‌ها قرار گرفته، کالامار، دبیرکل عفو بین‌الملل گفت: «شهادت‌های هولناکی که جمع‌آوری کردیم به الگوی گسترده‌تری از کاربرد خشونت جنسی به‌عنوان یک سلاح کلیدی در زرادخانه سلاح‌های مقامات جمهوری اسلامی برای پایان دادن به اعتراضات و سرکوب مخالفان برای حفظ قدرت به هر قیمتی، اشاره دارد».
خانم کالامار در این بیانیه به خشونت و تجاوز جنسی به معترضان، حتی کودکی که تنها ۱۲ سال داشته، اشاره کرد. دبیر کل عفو بین‌الملل گفت: «اکثریت قریب به اتفاق آسیب‌دیدگان به عفو بین‌الملل گفته‌اند که پس از آزادی، طرح شکایت نکرده‌اند زیرا از آسیب بیشتر می‌ترسند. آنان معتقدند که قوه قضائیه (ایران) نه برای جبران خسارت که ابزاری برای سرکوب است».
در گزارش عفو بین‌الملل«مرتکبان تجاوز و خشونت جنسی» مامورانی از نهادهای انتظامی و نظامی ایران شامل «سپاه پاسداران، نیروی شبه‌نظامی بسیج، وزارت اطلاعات و همچنین شاخه‌های مختلف نیروی انتظامی از جمله پلیس امنیت عمومی، پلیس آگاهی و یگان ویژه نیروی انتظامی» معرفی شده‌اند.
گزارش تحقیقی ۱۵۵ صفحه‌ای عفو در مورد شکنجه در ایران
در تحقیقات این سازمان تاکید شده است: «آسیب‌دیدگان هم شامل زنان وکودکان دختری بودند که با جسارت روسری‌های خود را از سر برداشته بودند. همچنین مردان و کودکان پسری که به خیابان‌ها آمدند تا خشم خود را نسبت به دهه‌ها تبعیض مبتنی بر جنسیت و ظلم و ستم ابراز کنند.»
در همین زمینه
عفو بین‌الملل: ایران زندان‌هایش را به کشتارگاه تبدیل کرده است
عفو بین‌الملل می‌گوید: از میان ۴۵ نفری که روایات آنها را بررسی کرده ۱۶ نفر «مورد تجاوز جنسی» قرار گرفته‌اند. «این‌ها شامل ۶ زن، ۷ مرد، یک کودک دختر ۱۴ ساله و دو کودک پسر ۱۶ و ۱۷ ساله هستند. به ۶ نفر از آنها (۴ زن و ۲ مرد)، ماموران مرد به صورت گروهی تجاوز کرده‌اند».
در گزارش سازمان روایت یک پسر به نام فرزاد برجسته شده است. وی «در یک (خودرو) ون متعلق به نیروهای یگان ویژه پلیس مورد تجاوز گروهی» قرار گرفته است. وی به عفو عفو بین‌الملل گفته است: « ماموران لباس شخصی ما را مجبور کردند رو به دیوارهای داخلی خودرو بایستیم و به پاهایمان شوکر برقی زدند… با ضرب وشتم من را شکنجه کردند که منجر به شکستن بینی و دندان‌هایم شد… آنها شلوارم را پائین کشیدند و…»
یکی دیگر از کسانی که در گزارش عفو بین‌الملل به روایت او اشاره شده دختری بنام مریم است. او گفته که: «در بازداشتگاه سپاه پاسداران مورد تجاوز گروهی» قرار گرفته و ماموران به او گفته‌اند: «شما همه معتاد آلت مرد هستید. ما هم به شما حال دادیم. مگر هدفتان از آزادی همین نیست».
براساس آن‌چه که در گزارش عفو آمده است: استفاده ابزاری از تجاوز جنسی در جریان قیام ۱۴۰۱ دقیقا مشابه همان چیزی است که در سال ۸۸ در جریان زندان کهریزک افشا شد. خشونت جنسی علیه معترضان چیزی است که در گزارش آقای جاوید رحمان هم به آن اشاره شده است.
گزارش آقای جاوید رحمان مؤید گزارش عفو بین‌الملل
آقای رحمان در گزارش اوایل مهرماه گذشته خود نوشته بود: ««تداوم خشونت علیه زنان و دختران، از جمله موارد قتل عمد، و همچنین خشونت جنسی و فیزیکی، نگران کننده است. برای گزارشگر ویژه تکان دهنده است که علیرغم درخواست‌های جامعه عفو بین‌المللی، از جمله دستور کاری که به او داده شده، مقام‌های ایرانی حداقل هفت معترض را تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ پس از محاکمه‌های خودسرانه، صحرایی و ساختگی اعدام کرده‌اند که ناقض حق محاکمه و روند عادلانه است.»
