سرکوب در مقابل آزادی سر خم میکند
از نخستین روزهای قدرتگیری ملایان و بعد از یک خلاءکوتاه مدت پس از دیکتاتوری پهلوی، سرکوب رسانهای در حکومت ایران آغاز شد. صدا و سیمای حکومت ایران بهسرعت تمام عرصههای اطلاعرسانی را قبضه کرد. این روند، سیاست انحصاری خطرناکی را بهوجود آورد که به مرور آثار آن نمایان شد.
در روزهای اخیر، اتفاقاتی در صدا و سیمای حکومت ایران رخ داد که نشان از بحران داشت. توهین به «خلفای اهل سنت» نمونهای از این بحران بود. این توهین آشکار، حاکمیت ملایان را تهدید کرد و خطری بزرگ بهشمار آمد. سرکوب رسانهای در این ماجرا نقش کلیدی داشت.
صدا و سیمای حکومت ایران از دهه ۷۰، به ستون اصلی نظام اطلاعرسانی تبدیل شد. این انحصار به مرور اعتیادآور شد و جامعه را وابسته کرد. اما اکنون این ساختار فرسوده، دیگر قادر بهرقابت با رقبای تازه نیست. رسانههای نوظهور عرصه را از دست حکومت ایران خارج کردهاند.
در ابتدای دهه ۸۰، با ظهور روزنامههای کمی متفاوت از باند رقیب ، ساختار سنتی صدا و سیما به چالش کشیده شد. حاکمیت حکومت ایران با سیاست سرکوب، این رسانهها را هدف قرار داد. همزمان با آن، ماهواره وارد صحنه شد. سال ۱۳۷۴ قانون منع استفاده از ماهواره تصویب شد.
وزیر کشور وقت اعلام کرد: «۹۰درصد از دارندگان آنتن ماهواره، تجهیزات خود را جمعآوری کردند.» اما در عمل، این سرکوب رسانهای نتیجهای معکوس داشت. مردم بیش از پیش بهدنبال رسانههای مستقل رفتند. حکومت ایران اما بهسرکوب ادامه داد.
با ظهور ماهوارهها، امید حکومت ایران برای احیای انحصار از بین رفت. بستن روزنامهها تنها مردم را به ماهواره وابستهتر کرد. جمعآوری دیشهای ماهواره هم برای امنیت ملایان مفید فایده نیفتاد.
بودجه ۴۳تریلیون تومانی و نتیجه صفر
سرکوب رسانهای نهتنها موفق نبود بلکه مشروعیت نداشته نیروی انتظامی را هم زیر سوال برد. در همان سالها اینترنت با سرعتی بسیار پایین وارد کشور شد. حکومت ایران اینترنت را با منت به مردم تحمیل کرد. هیچ توجهی به هشدارها درباره گستردگی اینترنت نکرد.
اینترنت هنوز کامل جا نیفتاده بود که شبکههای اجتماعی رسیدند. این بار سرکوب جواب نداد. شبکههای اجتماعی مردم را به جهانی تازه وصل کردند. حکومت ایران راهی برای کنترل کامل این جریان پیدا نکرد. راه ارتباطی مردم بهکلی از حکومت ایران جدا شد.
با ورود تلفنهای هوشمند، بساط سانسور سنتی جمع شد. حکومت ایران فقط فیلترینگ گسترده را بهعنوان چاره دید. اما فیلترینگ باعث شد مردم بهسوی اینترنتهای آزاد مانند اینترنت ایلان ماسک بروند. سیاستهای سرکوب رسانهای کارکرد خود را از دست داد.
حکومت ایران در واکنش به این تحولات، سیاست یکدستسازی رسانهای را پیش گرفت. افراطیهای فرقهگرا را بر رأس رسانهها گذاشت. هدف آنها بازسازی فضای سرکوب بود اما نتیجهای معکوس گرفتند. مردم بیش از پیش به رسانههای آزاد گرایش یافتند.
هزینههای هنگفتی صرف صداوسیمای حکومت ایران شد. بودجه ۱۴۰۴ این نهاد به ۴۳هزار میلیارد تومان رسید. یعنی به ازاء هر ایرانی دستکم ۵۰۰هزار تومان. اما سقوط صدا و سیما متوقف نشد. هرچه سانسور رسانهای شدیدتر شد، اقبال مردم کمتر شد.
حکومت ایران همچنان خیال میکند که با پول میتوان سرکوب رسانهای را احیا کرد. ولی در واقع، این بودجههای بیحساب و کلان، فقط باتلاق صدا و سیما را عمیقتر کرده و کاملا به حاشیه رانده شده است.
سیاستهای شکستخورده سرکوب رسانهای حکومت ایران، سالهاست که بینتیجه ماندهاند. مردم راه خود را پیدا کردهاند. حکومت ایران هنوز در توهم بازگرداندن انحصار رسانهای غرق شده است. اما واقعیت این است که زمان این بازی تمام شده است.
درهمین زمینه
۱۶سندی که ثابت می کند صدای و سیمای حکومت یک ابزار سرکوب است
سرکوب رسانهای کاتالیزور نابودی حاکمیت ملایان
به بیان دیگر در دنیای امروز، عصر اینترنت و هوش مصنوعی، سیاست رسانهای خندهدار و بیمعنا شده است. اما حکومت ایران همچنان مثل مردهای متحرک به این سیاست پوسیده چسبیده است.
گسترش شبکههای اجتماعی و گوشیهای هوشمند، موانع سانسور و سرکوب را درهم شکسته است. با این حال، حکومت ایران از سر استیصال، همچنان به فیلتر، قطع اینترنت و تهدیدهای احمقانه متوسل میشود. سرکوب دیگر کارایی ندارد، اما حاکمیت ملایان به عقبنشینی فکر نمیکند.
هر شهروند ساده با یک تلفن همراه میتواند نقشههای سرکوب حکومت ایران را افشا کند. فیلمها، تصاویر و اخبار در چند لحظه به سراسر جهان میرسند. دیگر دوران پنهانکاری و فریبکاری با سرکوب رسانهای تمام شده است.
حکومت ایران با سرکوب تنها چهره درمانده خود را عریانتر میکند. هیچ فیلتر، سانسور یا تهدیدی نمیتواند موج آزادی را متوقف کند. حاکمیت ملایان خوب میداند که شکست خورده است، اما برای بقای پیکره پوسیده خود چارهای جز تداوم سرکوب شکستخورده ندارد.
شبکههای اجتماعی حالا میدان نبرد آزادی با سرکوب هستند. صدای مردم ایران با وجود همه سرکوبها هر روز بلندتر میشود. اینترنت، این سلاح قدرتمند، قلعه پوسیده سرکوب حکومت ایران را درهم میشکند.
حاکمیت ملایان با ادامه این سیاست پوسیده فقط بیشتر خودش را رسوا میکند. سرکوبهای کور، فقط اثبات درماندگی حکومت ایران در برابر خشم مردم است. آینده از آن آزادی است، نه سرکوب.
در دنیای امروز، هر تلاشی برای سرکوب اطلاعات، فقط سرعت نابودی حاکمیت ملایان را افزایش میدهد.
ما را در ایکس ایران آزادی دنبال کنید
