خامنه‌ای با کشتار جوانان سرنگونی خود را تسریع کرد
روز یکشنبه اعتراضات سراسری ایران در حالی وارد پانزدهمین روز خود شد که تصاویر و ویدئوهای منتشر شده از پزشکی قانونی کهریزک دنیا را تکان داد.
تصاویر منتشرشده از پزشکی قانونی کهریزک در تهران، پیکرهای بی‌جان شمار زیادی از کشته‌شدگان اعتراضات و قیام سراسری را نشان می‌دهد. در این ویدیوها، مردم و خانواده‌ها برای شناسایی بستگان و نزدیکان خود در برابر مانیتورها صف کشیده‌اند. چهره‌های بی‌جان قربانیان سرکوب خونین یکی پس از دیگری از صفحه نمایش عبور می‌کند؛ صحنه‌هایی که عمق فاجعه را عیان می‌سازد.
در ویدیوهای دیگر، اجساد معترضان بر زمین دیده می‌شود؛ در حالی که اعضای خانواده‌ها، هراسان و آشفته، میان پیکرها به دنبال عزیزان خود می‌گردند.
ویدیوهای رسیده از نقاط مختلف کشور، صحنه‌هایی تکان‌دهنده از شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر به معترضان را ثبت کرده‌اند. نیروهای مسلح رژیم ایران با استفاده گسترده از سلاح‌های جنگی، خیابان‌ها را به میدان تیر تبدیل کرده‌اند. در برخی تصاویر، شلیک رگباری به سمت جمعیت معترضان به‌وضوح دیده می‌شود؛ اقدامی که نشان‌دهنده تصمیم آگاهانه حکومت برای کشتار است، نه کنترل اعتراضات.
خونین‌ترین سرکوب اعتراضات چگونه رقم خورد؟
شدت سرکوب خونین به حدی رسیده که ناظران آن را یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های تاریخ معاصر ایران می‌دانند. با این حال، به‌دلیل قطعی سراسری اینترنت و اختلال شدید ارتباطی، دسترسی به اطلاعات مستقل ممکن نیست. همین تاریکی خبری، به حکومت امکان می‌دهد ابعاد واقعی جنایت را پنهان کند.
جنایت و سرکوب علیه معترضان؛ سوله‌های انباشته از اجساد جوانان
قطعی اینترنت که از روز پنج‌شنبه ۱۸ دی آغاز شده، عملاً ایران را از جهان جدا کرده است. این اقدام، نه یک تصمیم فنی، بلکه ابزاری سیاسی برای پنهان‌سازی کشتار و جلوگیری از ثبت و انتشار شواهد سرکوب خونین به شمار می‌رود. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که هرگاه اینترنت قطع می‌شود، شمار قربانیان به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد.
گزارش‌هایی درباره ثبت بیش از ۲۰۰ کشته در شش بیمارستان تهران نیز نگرانی‌ها را تشدید کرده است. این آمارها، تنها بخشی از واقعیتی است که حکومت می‌کوشد آن را پنهان نگه دارد. هم‌زمان، تهدید به اعدام گسترده بازداشت‌شدگان، بعد دیگری از این سرکوب سیستماتیک را نمایان می‌کند.
تهدیدات عوامل سرکوب
دادستان کل رژیم، معترضان را «محارب» خوانده است؛ اتهامی که می‌تواند به صدور حکم اعدام منجر شود. رسانه‌های وابسته به سپاه پاسداران نیز بازداشت‌شدگان را با برچسب‌هایی چون «اغتشاشگر» یا «مرتبط با بیگانه» معرفی کرده‌اند. این فضاسازی، مقدمه‌ای شناخته‌شده برای تشدید سرکوب خونین و حذف فیزیکی معترضان است.
با وجود این حجم از خشونت، ویدیوهای تازه نشان می‌دهد اعتراضات همچنان ادامه دارد. تصاویر روز شنبه، حضور معترضان در خیابان‌ها و تداوم خیزش در شهرهای مختلف را تأیید می‌کند. مردم، علی‌رغم کشتار، بازداشت و قطع ارتباطات، عقب‌نشینی نکرده‌اند.
آنچه امروز در ایران جریان دارد، نمادی روشن از بن‌بست کامل رژیم ایران است. سرکوب خونین در شنبه خونین تهران نه نشانه قدرت، بلکه گواه وحشت حکومتی است که بقای خود را تنها در کشتار می‌بیند. تجربه چهار دهه گذشته نشان داده است که چنین سرکوبی، اعتراض را خاموش نمی‌کند بلکه قیام دلیرانه مردم ایران را وارد فاز دیگری می‌سازد.
