فلاحت پیشه و کابینه پیرسالاری پزشکیان
با معرفی کابینه پزشکیان به مجلس، مهرههای مختلف حکومت از جهات مختلف به دولت وی تاختهاند. یکی از این افراد حشمتالله فلاحت پیشه رئیس کمیسیون امنیت ملی سابق مجلس است.
فلاحت پیشه در مطلبی تحت عنوان «کابینه سنگانداز» به بررسی وضعیت کابینه پزشکیان پرداخته است. او معتقد است که کابینه وفاق ملی تنها یک تعارف سیاسی بوده که توسط اطرافیان پزشکیان مطرح شده و در واقع این کابینه، نتیجهی نوعی زورآزمایی سیاسی است و نه یک کابینهی واقعی وفاق ملی.
وی معتقد است در دنیا، کابینههای ائتلافی بیشتر در نظامهای پارلمانی مشاهده میشوند. جایی که اگر حزبی نتواند اکثریت آرا را کسب کند. دولت ائتلافی با سایر احزاب تشکیل میدهد و سهمی از کرسیها به احزاب دیگر واگذار میشود. اما در ایران ساختار حزبی و پارلمانی وجود ندارد و مطرح شدن کابینه وفاق ملی به منظور ایجاد فضایی تعدیل شده صورت گرفته است.
فلاحت پیشه میافزاید نتیجه این رویکرد، معرفی یکی از بیسابقهترین کابینهها به مجلس بود.
در همین زمینه
فلاحتپیشه هم متوجه وضعیت فلاکتبار خامنهای شد!
این کابینه بیشتر به عرصهای برای زورآزمایی سیاسی تبدیل شده و برخی نهادها با استفاده از مسئولیتهای خود در استعلامات، لابیهایی کردهاند تا امتیازاتی بگیرند.
از سوی دیگر، رئیسجمهور تلاش کرده برخی از اطرافیان خود را بهعنوان معاون منصوب کند.
برخی طیفها نیز به رئیسجمهور فشار آوردند و نتیجه آن، شکلگیری کابینهای است که نهتنها وفاق ملی نیست، بلکه نتیجهی یک زورآزمایی سیاسی محسوب میشود که توسط اطرافیان محافظهکار پزشکیان بهوجود آمده است.
جریانهای دیگر و گروههای همیشه حاضر در عرصه مدیریت نیز سهمهایی از کابینه را به خود اختصاص دادهاند.
فلاحت پیشه: دولت پزشکیان دولت پیرسالاری است
بههمین دلیل، میانگین سنی کابینه بهشدت افزایش یافته و این وضعیت باعث شده تا کابینهای که براساس زورآزمایی سیاسی شکل گرفته، مشکلاتی را برای پزشکیان ایجاد کند.
فلاحت پیشه ادامه میدهد وقتی کابینه یکدست نباشد، وزرا به جای پیروی از رئیسجمهور، به لابیهای خارج از کابینه توجه خواهند کرد. به همین دلیل، لابیهای قدرت که افراد خود را به کابینه معرفی کردهاند، در آینده عامل اختلاف در کابینه خواهند شد.
تجربه نشان داده است که معادلات نانوشته قدرت در ایران، نهتنها به پیشرفت در امور اجرایی کمک نمیکند، بلکه منجر به بروز اختلافات نیز میشود.
پزشکیان فرصت پرداختن به این اختلافات را ندارد، زیرا کشور با مشکلات متعددی در عرصههای مختلف مواجه است.
علاوه بر تنشهای خارجی، مشکلات جدی اقتصادی نیز در داخل کشور وجود دارد. در حوزههای اجتماعی و مدنی، پزشکیان به مردم وعدههایی داده است که برخی از وزرای منصوبشده برای اجرای آنها، با این وعدهها بیگانه هستند.
فلاحت پیشه در ادامه میافزاید پزشکیان در شرایط کنونی با چالشهای متعددی روبرو است که همگی نشان از پیچیدگی وضعیت کابینه او دارد.
برخی از صاحبنظران معتقدند که کابینهای که اکنون شکل گرفته، نهتنها نتوانسته انسجام لازم را بهدست آورد، بلکه به محلی برای تداخل منافع و رقابتهای سیاسی تبدیل شده است.
فلاحت پیشه با اشاره به این نکته تاکید میکند که این نوع کابینهها در طولانیمدت نهتنها کمکی به حل مشکلات کشور نمیکنند، بلکه ممکن است خود منشاء بحرانهای جدیدی شوند.
فلاحت پیشه بر این باور است که تجربهگرایی و محافظهکاری اعضای کابینه، بهجای این که به نفع کشور باشد، میتواند به مانعی بر سر راه تحولات مورد نیاز تبدیل شود.
دولت پزشکیان انسجامی برای حل مشکلات ندارد
این موضوع بهویژه در حوزههایی مانند اقتصاد، که نیازمند تصمیمگیریهای جسورانه و سریع است، میتواند مشکلات بیشتری ایجاد کند.
فلاحت پیشه مینویسد از سوی دیگر، فشارهای خارجی و داخلی بر پزشکیان برای تغییرات در کابینه، میتواند او را به اتخاذ تصمیمات ناپایدار و شتابزده وادار کند.
این فشارها، چه از جانب گروههای سیاسی داخلی و چه از سوی نهادهای بینالمللی، میتواند بر عملکرد کابینه تاثیر منفی بگذارد.
فلاحت پیشه در این زمینه هشدار میدهد که اگر پزشکیان نتواند کابینهای منسجم و هماهنگ تشکیل دهد، امکان دارد که در آیندهای نه چندان دور، با چالشهای بزرگتری در عرصههای مختلف مواجه شود.
علاوه بر این، فلاحت پیشه به اهمیت ایجاد تعادل میان نیروهای داخل کابینه اشاره میکند. به اعتقاد او، در صورتی که این تعادل برقرار نشود، جناحهای مختلف با منافع متضاد، میتوانند باعث تضعیف کابینه و در نتیجه تضعیف دولت شوند.
این مساله بهویژه در شرایطی که کشور نیازمند یک رهبری قوی و یکپارچه برای عبور از بحرانهای کنونی است، بسیار حائز اهمیت است.
در نهایت، فلاحت پیشه تاکید دارد که پزشکیان باید بهجای اتکا به تعارفات سیاسی و گروههای فشار، بهدنبال تشکیل کابینهای باشد که بتواند با هماهنگی و انسجام، وعدههای داده شده را عملی کند و کشور را به سمت بهبود و پیشرفت هدایت نماید.
این هدف تنها در صورتی قابل دستیابی است که پزشکیان قدرت انتخاب و اختیار کامل برای تعیین اعضای کابینه داشته باشد و بتواند از تاثیرات مخرب لابیهای سیاسی جلوگیری کند.
فلاحت پیشه در خاتمه مینویسد این که آینده کابینه پزشکیان چگونه رقم خواهد خورد، بستگی به تصمیمات و اقدامات او در روزها و ماههای آتی دارد.
