سیستان محروم باز هم قربانی بیتوجهی و فقر زیرساختی شد
غرقشدن کودکان فاجعهای که در مناطق محروم بلای جان کودکان شده است. در روزهایی که دمای هوا در بسیاری از مناطق سیستان و بلوچستان از مرز ۵۰ درجه عبور میکند، کودکان و نوجوانان این استان همچنان از ابتداییترین امکانات تفریحی و ایمن محروم هستند. در چنین شرایطی، تکرار حوادث مرگبار غرقشدن کودکان در کانالها، سدها و رودخانههای زهک در منطقه سیستان، بار دیگر نگاهها را به سوی فقر زیرساختی و بیتوجهی سیستماتیک حکومت آخوندی به جان شهروندان مناطق محروم جلب کرده است. خانوادههایی که حتی یک استخر عمومی استاندارد در دسترس ندارند، فرزندان خود را برای فرار از گرما به حاشیه کانالها و سدهای خطرناک میبرند؛ مسیری که بارها به مرگ کودکان ختم شده است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، بین روزهای ۱۷ تا ۱۹ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، دستکم ۱۱ شهروند در پی غرقشدن در کانالها و انهار انتقال آب شهرستان زهک در منطقه سیستان جان خود را از دست دادهاند. بخش قابل توجهی از قربانیان را کودکان و نوجوانان تشکیل میدهند. این حوادث در مناطق مختلف شبکه انتقال آب و اطراف سد جریکه در منطقه مرزی سیستان رخ داده است.
غرقشدن کودکان در سایه نبود امکانات ایمن
یک منبع محلی اعلام کرده است که در میان قربانیان، چهار کودک و نوجوان حضور داشتهاند. در یکی از این حوادث، کودک ۱۲ سالهای به نام «امیرعلی» روز ۱۷ اردیبهشتماه هنگام حضور در حاشیه سد جریکه غرق شد. پیکر او دو روز بعد در محدوده چاهنیمه زابل پیدا شد.
همچنین عصر روز ۱۹ اردیبهشتماه، سه دختر شامل دو کودک ۱۲ ساله و یک نوجوان ۱۸ ساله در یکی از رودخانههای منطقه جان خود را از دست دادند. نیروهای هلال احمر پس از حدود نیم ساعت موفق شدند پیکرهای بیجان آنان را از آب خارج کنند.
بیشتر بخوانید
غرقشدگی کودکان در شرایطی تکرار میشود که بسیاری از ساکنان منطقه تأکید دارند کودکان در گرمای طاقتفرسای سیستان هیچ فضای تفریحی ایمنی ندارند. نبود استخرهای عمومی، پارکهای استاندارد و مراکز تفریحی باعث شده کانالهای آب و سدها به تنها محل تفریح کودکان و نوجوانان تبدیل شوند.
در حالی که حکومت میلیاردها دلار صرف پروژههای موشکی، پهپادی و امنیتی میکند، بسیاری از مناطق محروم کشور حتی از داشتن یک استخر استاندارد محروم هستند. ساکنان محلی میگویند هزینه ساخت تنها یک موشک میتواند دهها استخر عمومی برای کودکان استان ایجاد کند؛ امکاناتی که شاید از وقوع بخشی از این فجایع جلوگیری میکرد.
کودکان و نبود زیرساخت ایمن
حسن مصفا، معاون امداد و نجات جمعیت هلال احمر سیستان و بلوچستان، علت این حوادث را با شیادی و عوام فریبی خاص حکومت آخوندی«بیتوجهی به هشدارهای ایمنی» عنوان کرده است. با این حال، گزارشهای میدانی نشان میدهد بسیاری از کانالها و مسیرهای انتقال آب فاقد استاندارد، تابلوهای هشداردهنده و تجهیزات ایمنی هستند. وانگهی چرا کشوری که سرشار از سرمایههای ملی است کودکان باید از نهرها و گودالها استفاده کنند؟
فعالان محلی میگویند خطر این کانالها سالها است شناخته شده است. با وجود تکرار حوادث مرگبار، اقدام مؤثری انجام نشده است. خانوادهها نیز بارها نسبت به نبود امکانات تفریحی و رها شدن کودکان در برابر خطرات محیطی هشدار دادهاند.
بر اساس آمارهای ثبتشده، تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی، دستکم ۳۱ نفر در اثر غرقشدن جان خود را از دست دادهاند که ۱۸ نفر از آنان کودک بودهاند. موارد غرقشدگی در دریا، رودخانه، استخر، کانال آب، سد، چاهنیمه، گودال و سیلاب ثبت شده است. این آمار تنها بخشی از بحرانی است که سالها است جان کودکان مناطق محروم مانند استان سیستان و بلوچستان را تهدید میکند.
غرقشدگی کودکان در استان سیستان و بلوچستان دیگر یک حادثه اتفاقی نیست. تکرار این فجایع نشان میدهد محرومیت، فقر زیرساختی و بیتوجهی حاکمیت ستمگر به جان مردم، به بخشی از واقعیت روزمره ساکنان این استان تبدیل شده است. خانوادههایی که در گرمای مرگبار زندگی میکنند، همچنان باید میان تحمل گرما یا خطر مرگ فرزندانشان در کانالهای آب یکی را انتخاب کنند.
