ترامپ دور اول گفتگو با رژیم ایران را سازنده توصیف کرد
همزمان با افزایش رایزنیهای دیپلماتیک درباره آینده بحران ایران و موضوع اتمی، نشانههای شکلگیری صفبندی تازهای در خاورمیانه آشکارتر شده است؛ صفبندیای که در آن آمریکا و کشورهای عربی منطقه بر کاهش وابستگی به مسیرهای تحت کنترل رژیم ایران تأکید دارند و تهران همزمان با فشارهای نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک روبهرو است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، پس از سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل اعلام کرد تحرکات قابلتوجهی برای دستیابی به توافق با رژیم ایران در جریان است. او گفت استیو ویتکاف، نماینده ویژه آمریکا، و جرد کوشنر از طریق میانجیها مذاکراتی «سازنده» داشتهاند.
ویتکاف نیز اعلام کرد یک دور از گفتوگوها با هیئت رژیم ایران از طریق میانجیها به پایان رسیده و این میانجیها همچنان به رفتوآمد میان دو طرف ادامه خواهند داد. اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه رژیم ایران، نیز تأیید کرد که این تعاملات از طریق میانجی قطری انجام شده است.
تهدید ترامپ به نابودی کوه کلنگگزلا
با وجود این تماسها، مواضع دو طرف همچنان فاصله زیادی دارد. رژیم ایران خواستار توقف حملات، پایان جنگ در جبهههای مختلف، لغو محاصره دریایی و آزادسازی داراییهای خود شده است. در مقابل، ترامپ بار دیگر تأکید کرد که اجازه نخواهد داد تهران به سلاح هستهای دست یابد.
رئیسجمهوری آمریکا همچنین درباره تأسیسات زیرزمینی موسوم به «کوه کلنگگزلا» هشدار داد و گفت اگر فعالیتی در این محل مشاهده شود، آمریکا ممکن است آن را هدف قرار دهد. این مجموعه در نزدیکی تأسیسات هستهای نطنز قرار دارد و به گفته ایران برای فعالیتهای مرتبط با ساخت و مونتاژ سانتریفیوژها در نظر گرفته شده است.
در بخش دیگری از این نشست، ترامپ بر کاهش وابستگی کشورهای منطقه به تنگه هرمز تأکید کرد و از توسعه مسیرهای جایگزین انتقال انرژی، از جمله کریدور اقتصادی هند–خاورمیانه–اروپا، حمایت کرد.
در همین زمینه
این رویکرد نشان میدهد کشورهای منطقه و آمریکا در حال بررسی مسیرهایی برای کاهش آسیبپذیری اقتصادی و انرژی در برابر تحولات مرتبط با ایران هستند؛ موضوعی که میتواند جایگاه منطقهای رژیم ایران را بیش از گذشته تحت فشار قرار دهد.
ترامپ همچنین گفت ایران دیگر جایگاه گذشته خود در منطقه را ندارد و تأکید کرد هدف اقدامات آمریکا جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هستهای است. همزمان، ادامه رایزنیهای غیرمستقیم نشان میدهد مسیر دیپلماسی هنوز باز است، اما در شرایطی که رژیم ایران با فشارهای فزاینده و تغییر آرایش منطقهای مواجه شده است.
