قیام سراسری دیماه ۱۴۰۴، که ارکان رژیم فرتوت ولایت فقیه را به لرزه درآورد، یک ویژگی منحصربهفرد و تعیینکننده داشت: «هژمونی و نقش رهبریکننده زنان.» اگر در قیامهای پیشین، حضور زنان شجاع ایران در صف مقدم امری تحسینبرانگیز بود، در قیام دی ۱۴۰۴، این حضور به یک «رهبری میدانی» و «فرماندهی عملیاتی» ارتقا یافته است. خامنهای جلاد که بقای ننگین خود را در سرکوب و زنستیزی میبیند، بار دیگر با سد سدید زنان پیشتاز و مبارز ایران برخورد کرد؛ زنانی که نه تنها مرعوب ماشین کشتار نشدند، بلکه آن را به چالش کشیدند.
آمار خونین؛ سند افتخار و ایستادگی
بر اساس آخرین گزارشهای منتشر شده، تا کنون هویت ۵۴۳ تن از شهیدان سرفراز قیام دیماه ۱۴۰۴ احراز شده است. در میان این لیست خونین اما افتخارآمیز، نام ۶۵ شیرزن قهرمان میدرخشد که در کف خیابانها و در نبرد با پاسداران جنایتکار جان باختند. این آمار (حدود ۱۲ درصد کل شهدا) نشاندهنده حضور تهاجمی زنان در خط مقدم درگیریهاست. زنانی که دیگر نه در پشت جبهه، بلکه در نوک پیکان کانونهای شورشی، شعار «زن، مقاومت، آزادی» را با خون خود تضمین کردند.
در همین زمینه
از اوین تا لاکان؛ مقاومت در سیاهچالها
هراس رژیم زنستیز ولایت فقیه از پتانسیل انفجاری زنان، در زندانها بیش از هر جای دیگر مشهود است. زندانهای خامنهای امروز به کانونهای جوشان مقاومت تبدیل شدهاند.
مریم اکبری منفرد، نماد تسلیمناپذیری، همچنان پس از ۱۶ سال حبس بدون حتی یک روز مرخصی، الهامبخش هزاران زن زندانی دیگر است. پایداری او که از سال ۱۳۸۸ تا کنون ادامه دارد، به الگویی برای نسل جدید دختران شورشی تبدیل شده که میدانند هزینه آزادی سنگین است، اما پرداختنی است.
در نمونهای دیگر که در همین روزهای قیام دیماه ۱۴۰۴ افکار عمومی را تکان داد، وضعیت خانم مهندس زهرا طبری در زندان لاکان رشت است. این شیرزن ۶۷ ساله و مهندس برق، تنها به جرم هواداری از مجاهدین و پیدا شدن تراکتی با شعار مقاومت در خانهاش، توسط قاضی جنایتکار «احمد درویشگفتار» به اعدام محکوم شد. رژیم قصد داشت با اعدام سریع او زهرچشم بگیرد، اما موج اعتراضات جهانی و کارزارهای مقاومت ایران، دژخیمان را مجبور به عقبنشینی موقت و تعویق حکم کرد. ایستادگی زهرا طبری که حتی در پیامهای صوتی از زندان، حکم خود را «قتل قضایی» خواند، نشان داد که اراده زنان ایران از طنابهای دار رژیم قویتر است.
نقش زنان در کانونهای شورشی
نمیتوان از نقش زنان در قیام دی ۱۴۰۴ سخن گفت و به ریشههای این شجاعت اشاره نکرد. حضور هزاران زن در کانونهای شورشی در سراسر شهرهای ایران، تصادفی نیست. این امتداد مسیری است که زنان مقاومت ایران طی چهار دهه گذشته هموار کردهاند. آنها با عبور از موانع جنسیتی و پذیرش مسئولیتهای کلیدی در رهبری مقاومت، به زنان ایران نشان دادند که «میتوان و باید» سرنوشت سیاسی کشور را به دست گرفت.
قیام دیماه ۱۴۰۴ ثابت کرد که استراتژی سرکوب خامنهای در برابر نیروی تغییر زنان شکست خورده است. زنان ایران با پرداخت سنگینترین بها (، نه تنها قربانی نیستند، بلکه رهبران عبور از رژیم ولایت فقیه به سوی یک جمهوری دموکراتیک هستند.