رسانههای حکومتی و شماری از اعضای مجلس رژیم از بالا گرفتن اختلافات و درگیریهای درونی بر سر تعطیلی طولانی جلسات مجلس و محرمانه نگهداشتن روند مذاکرات خبر میدهند؛ اختلافاتی که بار دیگر عمق بحران و شکاف در ساختار حاکمیت را آشکار کرده است.
روزنامه حکومتی «نوبنیاد» گزارش داد نخستین جلسه علنی مجلس پس از دو ماه تعطیلی قرار بود بهصورت مجازی برگزار شود، اما این جلسه بهدلیل مشکلات فنی و ناتوانی بسیاری از نمایندگان در اتصال به سامانه، عملاً با شکست روبهرو شد و موج تازهای از اعتراضات را در میان باندهای حکومتی برانگیخت.
امیرحسین ثابتی، عضو کمیسیون امنیت مجلس رژیم، با انتقاد از وضعیت این جلسه گفت: «من حتی یک ثانیه هم نتوانستم به جلسه وصل شوم» و افزود که اکثر نمایندگان امکان حضور در جلسه را نداشتند و در نتیجه هرگونه رأیگیری نیز فاقد اعتبار قانونی بود.
ثابتی همچنین در ادامه کشمکشهای داخلی بر سر مذاکرات، به باند دولت و تیم مذاکرهکننده حمله کرد و گفت: «دیگر حوصله تکرار بازی مذاکره و چیزی شبیه برجام را نداریم». او با انتقاد از پنهانکاری در روند مذاکرات تأکید کرد که رسانههای خارجی زودتر از مردم و حتی نمایندگان مجلس از جزئیات مذاکرات مطلع میشوند؛ موضوعی که بهگفته او باعث بیاعتمادی شده است.
دعوای باندهای حکومتی؛ پیش درآمد سرنگونی
همزمان حمید رسایی، دیگر عضو مجلس رژیم، نیز حملات تندی را متوجه قالیباف، رئیس مجلس، کرد و گفت: «قالیباف با پلمپ کردن بدون دلیل مجلس، راه نظارت نمایندگان بر عملکرد دولت را بسته است».
رسایی همچنین باند دولت را متهم کرد که در پی افزایش شدید قیمت بنزین و کاهش سهمیههای یارانهای است؛ اقدامی که بهگفته او میتواند موج تازهای از تورم و فشار اقتصادی بر مردم ایجاد کند.
او درباره تعطیلی جلسات مجلس نیز گفت که در ابتدا ادعا میشد مصوبه شورای عالی امنیت ملی مانع تشکیل جلسات شده، اما وقتی نمایندگان خواستار ارائه این مصوبه شدند، هیچ سندی ارائه نشد. بهگفته رسایی، هدف اصلی از تعطیلی مجلس جلوگیری از طرح انتقادات و تذکرات نمایندگان درباره بحرانهای جاری کشور است.
رسایی در ادامه هشدار داد که در صورت ادامه تعطیلی مجلس، شماری از نمایندگان «تصمیمات جدیتری» اتخاذ خواهند کرد. وی همچنین نسبت به محرمانه بودن مذاکرات اعتراض کرد و گفت: «دشمن از پیشنهادات ایران به آمریکا خبر دارد اما نمایندگان مردم و خود مردم در بیخبری کامل هستند».
تشدید این درگیریهای علنی در حالی است که رژیم همزمان با بحرانهای اقتصادی، بنبست در مذاکرات و گسترش نارضایتیهای اجتماعی، با شکافها و تنشهای فزاینده داخلی روبهرو شده است.
