اینگرید بتانکور در کنفرانس زنان نیروی تغییر در پاریس گفت:
«هیچ جایی در جهان برای گرامیداشت روز جهانی زن بهتر از اینجا نیست، زیرا اینجا در قلب مقاومت، در کنار زنانی هستیم که یک عمر برای حقوق زنان مبارزه کرده‌اند.»
اینگرید بتانکور، سیاستمدار برجسته و کاندیدای پیشین ریاست‌جمهوری کلمبیا، در کنفرانس زنان، نیروی تغییر، تأکید کرد که زنان در مقاومت ایران، فراتر از نقش‌های سنتی، رهبری واقعی جنبش را به‌دست گرفته‌اند. او معتقد است که مشارکت زنان در این جنبش نه‌تنها برای آزادی ایران، بلکه برای تغییر توازن قدرت در سطح جهانی نیز تأثیرگذار خواهد بود.
تاریخ سرکوب زنان در ایران؛ دو نظام با یک هدف مشترک
بتانکور با نگاهی تاریخی، وضعیت زنان در ایران را در دو حکومت شاه و دیکتاتوری ولایت فقیه بررسی می‌کند و معتقد است که هر دو نظام به شکلی متفاوت، اما با یک هدف مشترک، زنان را سرکوب کرده‌اند.
«در دوران شاه، زنان از حق انتخاب پوشش محروم بودند و مجبور به کنار گذاشتن حجاب می‌شدند. اما در نظام آخوندی، به‌دلیل انتخاب نکردن حجاب، جان خود را از دست می‌دهند. هر دو حکومت، در نهایت، زنان را از مشارکت در تصمیم‌گیری‌های کلان کنار گذاشته‌اند.»
او هم‌چنین به مصاحبه معروف باربارا والترز با شاه ایران در دهه ۱۹۷۰ اشاره می‌کند که در آن شاه، زنان را به‌عنوان موجوداتی فرودست معرفی می‌کرد. امروز همان نگاه در حکومت ایران ادامه دارد، اما با قوانینی سرکوبگرانه‌تر که هرگونه نافرمانی را با مجازات‌های سنگین روبه‌رو می‌کند.
چرا رژیم ایران از سلطنت‌طلبان نمی‌ترسد؟
بتانکور در ادامه به این نکته اشاره می‌کند که حکومت ایران حضور سلطنت‌طلبان را به‌عنوان بخشی از اپوزیسیون تهدیدی جدی نمی‌داند، زیرا آن‌ها فاقد پایگاه اجتماعی گسترده و سازماندهی لازم برای تغییر واقعی هستند.
«رژیم ایران از وجود سلطنت‌طلبان در اپوزیسیون استقبال می‌کند، چرا که آن‌ها نه نیرویی سازمان‌یافته دارند و نه توانایی ایجاد تغییر را. در حقیقت، حضورشان بیشتر باعث انحراف انرژی مخالفان واقعی رژیم می‌شود.»
او تأکید می‌کند که تنها نیرویی که می‌تواند سرنوشت ایران را تغییر دهد، مقاومت سازمان‌یافته‌ای است که بر پایه حقوق‌بشر و برنامه ۱۰ماده‌ای مریم رجوی استوار باشد.
زنان در مقاومت ایران؛ نخستین جنبش با رهبری زنان
بتانکور معتقد است که رهبری زنان در مقاومت ایران یک پدیده منحصر‌به‌فرد است. برخلاف بسیاری از جنبش‌های آزادی‌خواهانه که زنان تلاش می‌کنند تا جایگاهی در تصمیم‌گیری‌ها بیابند، در مقاومت ایران، زنان نه‌تنها در رهبری حضور دارند، بلکه هدایت مبارزه را بر عهده گرفته‌اند.
«این نخستین جنبش در تاریخ معاصر است که زنان در تمام سطوح آن، از تصمیم‌گیری‌های کلان تا هدایت مبارزه، حضور دارند. این چیزی فراتر از یک جنبش اجتماعی است؛ این یک تغییر بنیادین در ساختارهای قدرت است».
مریم رجوی؛ زنی در برابر تاریخ
بتانکور در سخنان خود به نقش برجسته مریم رجوی در شکل‌گیری و هدایت این مقاومت اشاره می‌کند.
«مریم رجوی تنها در برابر رژیم ایران ایستادگی نکرده، بلکه علیه تاریخی از ظلم و تبعیض علیه زنان جنگیده است. او زنانی را برای آینده ایران پرورش داده که می‌دانند مقاومت، تنها راه پیشرفت آن‌هاست.»
او تأکید می‌کند که شعار «زن، مقاومت، آزادی» تنها یک فریاد اعتراض نیست، بلکه بیانگر فلسفه‌ای عمیق است که نشان می‌دهد زنان ایرانی فهمیده‌اند که رهایی آن‌ها، به معنای رهایی کل جامعه است.
زنان؛ ستون اصلی تغییر در ایران
در تاریخ، زنان همواره نقش‌های کلیدی در انقلاب‌ها و جنبش‌های اجتماعی داشته‌اند، اما بتانکور معتقد است که در مقاومت ایران، این نقش به‌عنوان یک استراتژی بنیادین برای تغییر ساختارهای استبدادی در نظر گرفته شده است.
او اشاره می‌کند که زنان ایرانی امروز به این درک رسیده‌اند که بدون مشارکت آن‌ها، سرنگونی فاشیسم مذهبی ممکن نخواهد بود.
«زنان ایرانی نه‌تنها برای حقوق خود مبارزه می‌کنند، بلکه برای آزادی کل جامعه به میدان آمده‌اند. این تفاوت بزرگی است که این جنبش را از سایر جنبش‌ها متمایز می‌کند.»
یک تغییر تاریخی در راه است
بتانکور در پایان سخنان خود، آینده‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن، ایران نه‌تنها از چنگال استبداد مذهبی رهایی یافته، بلکه به الگویی برای سایر جوامع تحت ستم تبدیل شده است.
در همین زمینه
۴۰۰تن از زنان برجسته جهان حمایت شان را از قیام زنان ایران اعلام کردند
«روزی که ایران آزاد شود، نه‌تنها سرنوشت این کشور، بلکه سرنوشت جهان تغییر خواهد کرد. این آزادی، صرفاً یک تحول سیاسی نخواهد بود، بلکه نقطه عطفی در تاریخ خواهد شد که نشان می‌دهد زنان می‌توانند سرنوشت یک ملت را تغییر دهند».
مقاومت ایران؛ نیرویی که متوقف نمی‌شود
از سخنان بتانکور می‌توان دریافت که مقاومت ایران، با محوریت زنان، یک پدیده بی‌نظیر در تاریخ مبارزات آزادی‌خواهانه است. در حالی که بسیاری از جنبش‌های دیگر هنوز برای یافتن جایگاهی برای زنان تلاش می‌کنند، این جنبش اثبات کرده که رهبری زنان نه‌تنها ممکن، بلکه یک ضرورت تاریخی است.
زنان رزمنده مقاومت ایران، علیه هرگونه تبعیض و ستم قد علم کرده‌اند. آن‌ها نه‌تنها برای آزادی خود، بلکه برای آزادی کل جامعه مبارزه می‌کنند. و همین موضوع است که این مقاومت را به نیرویی توقف‌ناپذیر تبدیل کرده است.
