اژهای در تلویزیون حکومتی وحشت خود از خیزش جوانان را فاش کرد
در روز ۲۴ خرداد ۱۴۰۵، شبکه دو صداوسیمای حکومت آخوندی صحبتهای عجزآلود غلامحسین اژهای، سرجلاد قوه قضائیه ولایت فقیه را پخش کرد. این پخش، بیش از هر چیز، زوزههای سرجلاد را به نمایش گذاشت؛ زوزههایی که ترس و نگرانی روزافزون رژیم از قیام مردم ایران را آشکار میکرد. اژهای نگرانی و ترس خود را به این صورت نشان داد و گفت: «سنگر خیابان را رها نخواهیم کرد و فریاد و غریو اقتدار و اتحادمان مکمل مقاومت مقدس و دیپلماسی انقلابیمان خواهد بود. همه مسئولان کشور متفقالقول هستند که در برابر دشمن نباید کوتاه آمد و هیچ اختلاف نظری وجود ندارد».
زوزههای سرجلاد اژهای و معنای واقعی «دشمن»
دشمن مورد اشاره اژهای، کسی جز مردم ایران نیست. مردمی که هزاران جوان رشیدشان در راه آزادی خون دادهاند و هنوز خشم کشتارهای دیماه ۱۴۰۴ در سینهشان شعلهور است. وقتی بالاترین مقام قضایی رژیم از «سنگر خیابان» و «غریو اقتدار» سخن میگوید، در واقع اعتراف میکند که خیابانها دیگر در کنترل کامل رژیم نیستند و موج خشم مردمی هر لحظه ممکن است به قیام سراسری تبدیل شود.
تاریخ و سرنوشت دیکتاتورهای خونریز
تاریخ به روشنی نشان میدهد که هیچ دیکتاتوری با کشتار و خونریزی نتوانسته عمر ننگین خود را طولانی کند. هرچه اژهای و همریشانش بیشتر زوزه بکشند، بیشتر نشان میدهند که پایههای حکومتشان لرزان شده است. مردم ایران امروز از یک نیروی پیشتاز، انقلابی و سازمانیافته برخوردارند. کانونهای مقاومت و آلترناتیو دموکراتیک هر روز گسترش بیشتری مییابند و ریشه این ستمگران را خواهند سوزاند.
بیشتر بخوانید
زوزههای سرجلاد نه نشانه قدرت، بلکه نشانه ضعف و وحشت عمیق حکومت آخوندی است. جوانان آزاده ایران با تداوم مقاومت خود، به زودی این دیکتاتوری فاسد را به زبالهدان تاریخ خواهند سپرد. تردیدی نیست که آزادی و عدالت، سرنوشت حتمی ایران خواهد بود.
