بحران حقوق کارگران در خوزستان تشدید می‌شود؛ اعتصاب غذای کارگران پتروشیمی ادامه دارد
اعتصاب غذای کارگران پتروشیمی سراج‌گستران رجال در خوزستان وارد دهمین روز شده و بی‌توجهی مقامات حکومتی، خطر یک فاجعه انسانی را پررنگ کرده است. کارگرانی که در بندر خمینی و بندر ماهشهر مشغول کارند، می‌گویند کاهش حساب‌شده و مداوم حقوق، آن‌ها را به نقطه‌ای رسانده که راهی جز اعتصاب غذا باقی نمانده است. در برابر این اعتراض، رژیم ایران سکوتی سنگین در پیش گرفته؛ سکوتی که از نقض آشکار حقوق کارگران و بی‌اعتنایی ساختاری به وضعیت انسانی آن‌ها حکایت دارد.
پیام‌های منتشرشده از سوی کارگران نشان می‌دهد فشارهای مدیریتی، تهدیدهای مستمر و فسخ ناگهانی قراردادها، زندگی صدها نفر را بی‌ثبات کرده است. نهادهای نظارتی در خوزستان دست به اقدامی مؤثر نزده‌اند و مزدوران حکومت لرزان خامنه‌ای در تهران نیز از هرگونه پاسخ‌گویی طفره می‌روند. هشدارها درباره احتمال رخ‌داد فاجعه انسانی نادیده گرفته شده، در حالی که خوزستان همین روزها شاهد دو مورد خودسوزی تلخ بوده است؛ یک جوان و یک کارگر در شادگان، زیر بار فشار اقتصادی به این نقطه رسیده‌اند.
بحران حقوق و تهدیدهای سازمان‌یافته
کارگران تأکید می‌کنند که کاهش حقوق، زندگی و امنیت خانوادگی‌شان را ویران کرده است. فسخ‌های ناگهانی، اخطارهای پیاپی و فشارهای امنیتی، محیط کار را به منبع دائم اضطراب تبدیل کرده است. استاندار و مقامات استانی واکنشی نشان نداده‌اند و این بی‌تفاوتی نشان می‌دهد اولویت‌های رژیم ایران هیچ نسبتی با خواسته‌ها و نیازهای مردم ندارد. اعتصاب غذای کارگران فقط اعتراض به یک کارفرمای متخلف نیست؛ نشانه‌ای از بحرانی عمیق‌تر در ساختار قدرت است.
چرا رژیم ورود نمی‌کند؟
پرسش اصلی همین است: چه‌چیزی باعث شده با وجود ده روز اعتصاب غذا، هیچ مقامی حتی برای بررسی اولیه وارد میدان نشود؟ تجربه تلخ خودسوزی‌ها در همین استان هشدار کافی نبود؟ رژیم خامنه‌ای همواره به جای رسیدگی به بحران‌ها، فشار و سرکوب را انتخاب می‌کند و این روند، اعتراضات کارگری و اجتماعی را گسترده‌تر خواهد کرد. کارگران خواستار حداقل‌های زندگی هستند، اما ساختار قدرت ایران حتی همین حداقل‌ها را نیز تحمل نمی‌کند. اعتصاب غذای کنونی به نماد مقاومت تبدیل شده و دخالت فوری تنها راه جلوگیری از تشدید خطر است.
پیامدهای بی‌توجهی
ادامه این سکوت، چشم‌اندازی نگران‌کننده برای خوزستان ترسیم می‌کند. وضعیت معیشتی مردم در این استان به مرز انفجار رسیده و بی‌اعتنایی رژیم ایران به خواسته‌های کارگران پتروشیمی، بخشی از الگوی گسترده‌تری از بی‌مسئولیتی و فساد است. این اعتصاب یک هشدار جدی است؛ جامعه‌ای که حقوق اولیه‌اش پایمال شود، دیر یا زود وارد مرحله‌ای از اعتراض ناگزیر خواهد شد. مردم ایران شایسته زندگی آزاد و برخوردار از کرامت انسانی هستند و این بحران بار دیگر نشان می‌دهد که پاسخ‌گویی هرگز در اولویت حکومت کنونی قرار ندارد.
منابع:
- پیام‌های منتشرشده از سوی کارگران پتروشیمی سراج‌گستران رجال
- گزارش‌های محلی از خوزستان
