مسیر رو به رشد اعتراضات سراسری در ایران
از مهم‌ترین ویژگی‌های خیزش‌های اخیر سرعت گسترش آن و فراگیرشدن اعتراضات در همه شهرهای بزرگ و کوچک است. نقش زنان در این جنبش و خیزش‌ها برجسته و تعین کننده است. ارتقای بیشتر سطح کنونی دامنه جنبش، اساسی‌ترین و مبرم‌ترین عامل در بقای جنبش ضد دیکتاتوری و آزایخواهانه است. چون اگر دامنه مشارکت فروکش کند. پیشروی آن متوقف خواهد شد. و فرصتی به دستگاه‌های سرکوب می‌دهد تا بتوانند آن را کنترل کند.
بقا و گسترش دامنه خیزش کنونی مشروط به این است که همه شکل‌های مختلف اعتراضات از نافرمانی‌ها و اعتصاب‌ها تا تظاهرات خیابانی وگسترش کانون‌های شورشی و درنهایت با قیام مسلحانه بی‌آمیزد و دستگاه‌های سرکوب را درهمه سطوح مختلف به شکل همزمان درگیر و فلج کند. اکنون شاهدیم که اعتراضات در خیابان و دانشگاه با اعتصاب ها درهم گره خورده و کانون‌های شورش در خیابان و کوی و برزن حضور دارند.
بیشتر بخوانید
جنگ خیابانی در کرج و ستارخان تهران بین جوانان و نیروهای سرکوب
تهدید جنبش و عوامل تقویت اعتراضات
تهدیدی که اهمیت به سزایی دارد این است که فاصله‌ها‌ی میان شکل‌های مختلف اعتراضات به شکاف‌های عمده تبدیل شود. و جزایر جداگانه و نامرتبط در جنبش پدید بیاید. در این صورت دستگاه سرکوب می‌تواند پدیده‌های جنبش را جدا جدا محاصره و سرکوب کند. همه مردم چه آنان که به حق در برابر سرکوبگران مقاومت می‌کنند. چه آنان که برای مطالبات معیشتی حل نشده با رژیم حاکم درگیر هستند.
همچنین آنانی که کلانتری‌ها را فتح می‌کنند و سرکوبگران را گوشمالی می‌دهند و بخش‌هایی که به شکل صرفاً تدافعی اعتراض می‌کنند. کسانی که به خیابان می‌آیند و یا در خانه‌های خود را برای پناه دادن کسانیکه از دست سرکوبگران می گریزند باز می‌کنند، همه بخش‌های مختلف خیزش ضد دیکتاتوری کنونی هستند. تداوم خیزش به هم‌افزایی آنها و گسترش حمایت متقابل‌شان از هم گره خورده است.
این درآمیختگی شکل‌های مختلف جنبش که ظرفیت‌های فراوانی برای گسترش در لایه‌های مختلف اجتماعی و ترکیب‌های خلاق‌تر شکل‌های خیزش دارد، سبب تقویت پایه‌های توده ای جنبش در عمق است.
کانون های شورشی نبض انقلابی جنبش
آنچه در درگیرهای موضعی کنونی میان دستگاه‌های سرکوب و مردم در شهرهای مختلف می‌تواند از نظر حفظ پیوند میان شکل‌های مختلف خیزش موثر و نقش آفرین باشد وجود کانون های شورش و مقاومت در مناطق و محلات است تا از این طریق گامی در مسیر سازمان یافتگی محلی و سراسری برداشته شود.
کمک به خانواده‌های دستگیر شده‌گان، سازماندهی خدمات و پوشش‌های لازم برای پناه دادن به فراریان و زخمیان برنامه ریزی برای حرکت های اعتراضی موضعی با هدف پراکنده‌سازی سرکوب، سازماندهی خبررسانی در سطح محلی به روش‌های مقتضی در شرایط قطع اینترنت، سازماندهی کمک‌های فوری در سطح محلات و رفع نیازهای عاجل از طریق همکاری و همیاری.
همکاری درسطح منطقه‌ای با کانون‌های سایر محلات برای هماهنگی اعتراضات شبانه، شناسایی و افشای سرکوبگران و منزوی کردن آنها در میان مردم، شعارنویسی در خیابان و محلات و تهیه بنر و دست نوشته و غیره، تجلیل از جان‌باختگان خیزش و سازماندهی مراسم بزرگداشت، برخی از وظایف مبرم این کانون هاست.
در همین رابطه
چشم‌انداز سرنگونی را می‌توان در برق نگاه دختران و پسران خیابان‌ها دید!
در روزهای اخیر شاهد تنشها و شکاف‌هایی درمیان نیروهای مختلف سرکوب و گزارش‌هایی درمورد تمرد در واحدهای انتظامی مختلف بوده‌ایم. همزمان شاهد بودیم که موج سرکوب و تصفیه به معترضان مستقل و فعالان خیزش کنونی محدود نمانده و بخش‌هایی از حاشیه رژیم را هم فراگرفته است.
هر چه دامنه خیزش گسترده‌تر شود، هرچه همبستگی میان بخش‌های مختلف مردم بیشتر شود. هرچه گره خوردگی شکل‌های مختلف جنبش بیشتر و عمیق‌تر شود و کنشگری انقلابی سازمان یافته‌تر و پیوسته‌تر گردد. این شکاف‌های نیروهای سرکوبگر هم عمق و دامنه بیشتری خواهد یافت. اعتراضات سراسری مردم ایران که در جریان است به جلو حرکت می‌کند و به زودی به نتیجه نهایی خواهد رسید.
