ورزش ملی و بحران مهاجرت ورزشکاران ملی‌پوش
ورزش ملی ایران که افتخارات زیادی را هم در گذشته و هم در سیاه ترین دوران حاکمیت ولایت فقیه به همراه داشته است، هم اکنون مسیر افول را طی می‌کند. دیکتاتوری حاکم بر ایران که نمادی از حکومت قرون وسطی در قرن بیست و یکم است قصد دارد که ارزش‌های ملی ایران را هرچه بیشتر به محاق برده و در زیر غبار دین پناهی ریایی دفن کند. این خلاف عقاید مردم ایران است که همواره بر جدایی دین از دولت و در همه عرصه‌های دیگر که جنبه ملی دارد، تاکید دارند و شدیدا مخالف آن هستند.
مردم و قهرمانان ورزشی
مردم ایران همواره به قهرمانان ورزشی که سمبل‌های ورزش ملی محسوب می‌شود به دیده افتخارات کشور می‌نگرند. این افتخارات مربوط به هیچ فرد یا جریان خاصی نیست و به تمام مردم ایران تعلق دارد. اما در حکومت ولایت فقیه با ایدئولوژی منحط و عقب افتاده که خصیصه ضدمردمی آن برای همگان هویداست، قصد دارد برخلاف خواسته‌ها و عقاید مردم ورزش ملی را از هویت آن خارج سازد و تحمیلات ارتجاعی خود را به جامعه ورزشی ایران تحمیل نماید. [حضور ورزشکاران ایرانی در تیم پناهندگان چرا؟]
مردم ایران و بخصوص ورزشکاران آزاده ایرانی این عملکرد حکومت ولایت فقیه را انحطاط فکری و اخلاقی دیده و هرگز حاضر به تسلیم در مقابل اجبارات تحمیل شده نیستند. مردم ایران همواره از افتخار آفرینان ورزش ملی خود در همه ادوار حمایت کرده و همیشه به عنوان سمبل‌های ملی از آنان یاد می‌کنند. از جمله پهلوان تختی که برای همیشه در تاریخ ورزش ایران نام او ماندگار شده است. ورزش همیشه سمبل دوستی و وحدت و مروج عشق و دوستی در بین آحاد مردم می‌باشد.
درباره؛
وضعیت ورزش در ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه
ورزش ملی ایران بشدت بیمار و از فشارهایی که متحمل می‌گردد هر روز دامنه آن کوچکتر شده و این محدودیت باعث عقب ماندگی ورزش ایران حتی در آسیا که روزی در همه رشته ها مطرح بود گردیده است. خیلی از ورزشکاران با روح آزادمنشی خود تحمیلات ارتجاعی را برنتافتند و در مقابل اختناق و سرکوب دست به مقاومت زدند و در این راه ارزنده‌ترین ورزشکاران ایرانی توسط حکومت شکنجه و اعدام شدند.
حبیب خبیری کاپیتان تیم ملی ایران پیشگام این قهرمانان بود که توسط حکومت ولایت فقیه اعدام شد. حکومت‌های دیکتاتوری و نهاد‌های قدرت از تفکیک سیاست و ورزش خودداری می‌ورزند به دلیل غرض ورزی‌های خاص که به منافع آنها بر می‌گردد و بطور خاص حکومت ولایت فقیه که فراتر ازسیاست، باورهای ارتجاعی ولایت فقیه را هم به آن افزوده است و به همین دلیل خیلی از ورزشکاران کشور، تن به این اجبارات نمی‌دهند. بطور خاص زنان ورزشکار که بطور مضاعف فشارهای طاقت فرسایی را تحمل می‌کنند.
به دلیل همین اجبارات بارها رشته‌های مختلف ورزشی در ایران تا آستانه محرومیت های بین المللی پیش رفته‌اند. اخیرا «فیفا عرب کاپ» از جانب فدراسیون بین المللی فوتبال به رسمیت شناخته شد و بدین منظور دیداری سمبلیک بین منتخب جهان با ستارگان عرب برگزار شد و یکی از ورزشکاران ایرانی با پیراهنی که بدین منظور طراحی شده بود و پرچم همه کشورهای عضو فیفا روی پیراهن طراحی و منقش شده بود، به عنوان بازیکن افتخاری حضور یافت.
به دنبال آن رسانه‌های حکومتی دست به حملات تند زدند و حتی خواهان برخورد با این بازیکن شدند و وی را بشدت تحت فشار قرار دادند که باید عذرخواهی کند. در این سالیان تعداد زیادی از ورزشکاران به دلیل سیاست‌های خصمانه تهران و تل‌آویو به مسابقه نتوانستند ادامه بدهند و یا مجبور شدند به بهانه بیماری و مصدومیت تن به باخت بدهند. امری که ورزشکاران با آن موافق نبودند اما مجبور بودند که تسلیم نیات حکومت شوند. [فراخوان ۱۰۰قهرمان ورزشکار ایرانی به جامعه بین المللی]
مهاجرت ورزشکاران ملی پوش
فشارها و تضییقات فراوان روی قهرمانان ورزشی باعث خروج و مهاجرت آنان می‌گردد و آنها تصمیم می‌گیرند در کشورهای غربی در زیر پرچم آنها از عنوان قهرمانی خود دفاع نمایند. نمونه هایی از این مهاجرت‌ها و درخواست پناهندگی از سایر کشورها در اکثر رسانه‌های داخلی و خارجی درج گردیده است.
«امید احمدی‌صفا، قهرمان کیک‌بوکسینگ ایران و جهان، به آلمان پناهنده شد» یا ورزشکاران دیگری که در مخالفت با تحمیلات دینی ناچار شدند که به کشورهای دیگر پناهنده شود. «کیمیا علیزاده، دارنده مدال برنز المپیک۲۰۱۶ ریو در رشته تکواندو؛ مینا علیزاده و سعید فضل اولی، قهرمانان قایقرانی؛ وحید سرلک، سعید مولایی، محمد رشنونژاد و جواد محجوب قهرمانان جودو؛ و دینا پوریونس، احسان‌نقیب زاده، کسری مهدی پور، امیر محمد حسینی و راحله آسمانی در تکواندو» از جمله ورزشکارانی هستند که با ترک ایران به کشورهای مختلف پناهنده شده‌اند و بعضی از آنان افتخارات ورزشی هم کسب کردند از جمله «علیرضا فیروزجا استاد بزرگ شطرنج در رقابت‌های «گرند سوئیس» در میان ۱۰۸ شطرنج‌باز برتر دنیا عنوان نخست را از آن خود کرد. [فرار ورزشکاران قهرمان ایران چرا؟ لیست ادامه دار!]
اما لحظه توزیع مدال، سرود ملی فرانسه پخش شد و این افتخار به نام فرانسه، کشوری که فیروزجا به آن پناهنده شده است، ثبت شد.»
همچنین بنا به اعلام رسانه‌ها «در المپیک توکیو ۲۰۲۰ تعداد پنج بازیکن ایران در تیم پناهندگان قرار داشتند.»
چند ماه قبل دو ورزشکار تیم بدن‌سازی از ایران خارج و پناهنده شدند و آخرین نمونه هم شقایق باپیری کاپیتان تیم هندبال زنان می‌باشد که در اسپانیا پناهنده شد. [پناهنده شدن هندبالیست تیم ملی بانوان]
حکومت ولایت فقیه «اغلب ورزشکارانی را که پناهنده می‌شوند متهم به بی‌علاقگی به کشور و مردم ایران می‌کند؛ اتهامی که بسیاری از مردم ایران آن را نمی‌پذیرند» دراین تردیدی نیست که ورزش ملی ایران از اسارت ولایت فقیه آزاد خواهد شد و برای مردم ایران افتخارات زیادی را به ارمغان خواهد آورد.
