مقاومت مسلحانه آغاز دوره جدید تا فتح تهران
در ایران دوره مشروطه وقتی محمدعلی شاه با کمک روسها مجلس را به توپ بست، مشروطه در تهران طی ۴ ساعت برچیده شد. اما مردم تبریز پیش از این از تشکیل نیروهای مسلح غافل نشده بودند. به مدت ۹ ماه در برابر قوای مستبد دولتی مقاومت کردند و تسلیم نشدند. به طور کلی مبارزات مردم ایران جدا از قیام مسلحانه انقلابی نبوده است. مقاومت مسلحانه تضمین پیروزی است.
ظهر روز پنجشنبه دوم مهر سال ۱۲۸۷ مهلت اولتیماتوم ۴۸ ساعتهی عین الدوله پایان یافت. ستارخان با شلیک توپ پاسخ او را داد. روز جمعه سوم مهر بمباران تبریز از سوی ارتجاع آغاز شد و تا غروب ۵۴۰ گلوله توپ به شهر بارید. نیروهای ارتجاع دولتی تماما از همه سو به شهر حمله کردند. در آغاز پیشروهائی داشتند. ولی مقاومت مسلحانه مجاهدان باعث شد که نه تنها جلوی پیشرویهای آنها گرفته شود بلکه با شکست رسوا کنندهای روبرو شوند و با بیش از۳۰۰ تلفات عقب نشینی کنند.
محمدعلی شاه امید زیادی به این روز بسته بود. و آنرا آخرین روز ایستادگی تبریز میخواند. با شکست قوای دولت در سوم مهر، دوره جدیدی در تاریخ انقلاب مشروطه گشوده شد. از یک سو مردم از ترس درآمدند و دانستند وقتی یک شهری چون درفش جان فشانی برافراشته، دست یافتن به آنجا کار دشواری می باشد. از سوی دیگر «هوادارن دولت نومید شدند و نام عین الدوله خوار شد. این نبرد تا فتح تهران ادامه داشت.
مبارزه چیست و چگونه در برابر دیکتاتور مقاومت کنیم؟
مقاومت مسلحانه، تضمین به ثمر رسیدن خون شهدای قیام

اکنون در جریان گسترش اعتراضات و قیامها، با رشادت و پاکباختگی و خطرپذیری فرزندان این آب و خاک و با رزم زنان و مردان در صحنه های نبرد برای آزادی از رژیم مضمحل شده،گامی تا پیروزی بیش نمانده. حکومت آخوندها در سراشیبی سرنگونی قرارگرفته است. به همین خاطر نیروی سرکوبگر با شلیک مستقیم به سمت مردم دست به کشتار فرزندان برومند ایران می زنند.
برای دفاع از آزادی و پیروزی راهی به جز درهم کوبیدن مراکز سرکوب و نهادهای حکومت باقی نمانده. راه حل برای پیروزی مشتاقان آزادی، ارتقاء شعله این مقاومتها است. مقاومت مسلحانه انقلابی تضمین پیروزی است. این تجربه قیامها و انقلابات و تحولات بزرگی چون انقلاب مشروطیت است. مقاومت مسلحانه، پاسخ به نیاز تحولات روز و پیروزی نهایی است. تسلیم و شکستن شاخ دشمن و از میدان به در کردن سرکوبگران و فتح و پیروزی با نبرد مسلحانه و جان فشانی انقلابیون میسر بوده است. حماسههای بسیاری در پیش است تا این حکومت به گور سپرده شود. بیگمان این حماسهها در دل تاریخ میهنمان ثبت خواهد شد.

«با کشورم چه رفته است
که گلها هنوز داغدارند
و خانوار شهیدان
انبوه ابرهای پریشان و سوگوار
درسوگ لالههای سوخته می بارند
با کشورم چه رفته است
که گلها هنوز داغدارند». سعید سلطان پور
منابع: تاریخ مشروطه ایران ـ احمدکسروی







