افزایش قابل توجه متوسط هزینه خانوارهای شهری و روستایی
بنا بر گزارشی که بر روی خروجی سایت مرکز آمار ایران قرار گرفته است، متوسط هزینه خالص سالانه خانوارهای شهری و روستایی در سال ۱۴۰۱ به ترتیب ۱۳۷ و ۷۹ میلیون تومان بوده است. آیا این آمار واقعی است؟
چند روز پیش از این مرکز آمار ایران با انتشار گزارشی «نرخ فلاکت» در ۸ استان ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه را، بالاتر از ۶۰ درصد و مابقی استان‌های کشور را بالاتر از ۵۵ درصد عنوان ساخته بود.
شاخص یا نرخ فلاکت، یک علامت و نمودار اقتصادی محسوب می‌شود که از مضاف‌شدن نرخ بیکاری به نرخ تورم سالانه در هر کشور به دست می‌آید.
قطعا این زنگ خطر و هشداری نسبت به وضعیت انفجاری جامعه‌ی ایران به شمار رفته و می‌رود؛ چنان چه این آمار را درست بپنداریم و در نظر نگیریم که این آمار جهت سفیدسازی، مهندسی و دستکاری شده‌اند؛ نگرشی که بعید به نظر می‌رسد درست باشد.
پیش از آن نیز یک مقام سابق وزارت کار حکومت ایران، هادی موسوی‌نیک اعلام کرده بود که ۵۷ مردم ایران با سوء تغذیه دست و پنجه نرم می‌کننن و در مورد بروز یک فاجعه‌ی انسانی در کشور هشدار داده بود.
اما به ناگهان گزارشی متناقض با گزارش قبلی، روی خروجی سایت مرکز آمار ایران قرار گرفت.
ماجرا از این قرار بود که مرکز آماری ایران گزارشی را در روز ۲۱ مرداد ماه سال ۱۴۰۲ منتشر کرد که بر اساس آن، هزینه خانوار شهری در ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه در سال ۱۴۰۱ به نسبت سال ۱۴۰۰ برابر با ۴۸.۵ درصد افزایش داشته و به رقم ۱۳۷ میلیون تومان رسیده است.
در گزارش در مورد هزینه خانوارهای شهری اعلام شده است که از مجموع هزینه‌های یک خانواده شهری، ۳۸ درصد آن به مسکن و سوخت اختصاص یافته است.
این گزارش همچنین اعلام نموده است که هزینه خانوار روستایی در این بازه زمانی نزدیک به ۵۲ درصد افزایش داشته و به ۷۹ میلیون تومان بالغ شده است.
فاصله ۲۲۳ میلیون تومانی هزینه خانوار توسط مرکز آمار، با خط فقر اعلام‌شده توسط عضو کمیسیون اقتصادی مجلس
در این گزارش مرکز آمار که با عنوان «چکیده نتایج طرح آمارگیری هزینه و درآمد خانوار شهری و روستایی سال ۱۴۰۱» منتشر شده، آمده است که متوسط درآمد سالانه خانوار شهری ۱۷۰ میلیون تومان و متوسط درآمد سالانه یک خانوار روستایی در سال ۱۴۰۰ قریب به ۹۹ میلیون تومان بوده است.
نیاز به توضیح اضافی نیست که بر اساس این گزارش مرکز آمار حکومت ایران، هم خانوارهای شهری و هم خانوارهای روستایی در ایران در سال ۱۴۰۱ درآمدی بیشتر از متوسط هزینه‌ها داشته و حتی توانسته‌اند پس‌انداز نیز کنند!!!
در همین رابطه
هزینه زندگی در ایران طی یک سال چند برابر شده؟
این آمار و ارقام در حالی از سوی ارگان‌های آماری حکومت ایران نظیر مرکز آمار و بانک مرکزی حکومت ایران منتشر می‌شود که به تحقیق باید در وثوق و شفافیت آن شک کرد.
اما با احتساب همین آمار منتشرشده از سوی مرکز آمار، هزینه خانوارهای شهری در ایران طی ۲ سال گذشته به میزان ۱۰۰ درصد و در ۲ دهه گذشته بیش از ۳۸ برابر افزایش را نشان می‌دهد.
هر چند آمارهای واقعی در سال‌های اخیر هیچ گاه به درستی از سوی ارگان‌های آماری حکومت ایران منتشر نشده و همواره دستخوش مهندسی و دستکاری شده‌اند، اما اظهار نظرات برخی از کارگزاران حکومتی که از موضع جنگ جناحی یا درون جناحی منتشر می‌شوند حکایت دیگری را روی دایره می‌ریزند.
از جمله محمد باقری بنایی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس حکومت ایران در خرداد ماه سال جاری اعلام کرد که خط فقر در تهران به ۳۰ میلیون تومان در ماه رسیده است.
بنا بر این اظهارات، خط فقر سالانه در پایتخت برابر با ۳۶۰ میلیون تومان در سال می‌باشد که یک میزان حداقلی برای زندگی در شهرها می‌باشد و با متوسط هزینه خالص یک خانوار شهری اعلام شده توسط مرکز آمار، منتشرشده در گزارش اخیر، که ۱۳۷ میلیون تومان ذکر شده فاصله‌یی گزاف دارد.
محسن پیرهادی نائب رئیس کمیسیون تلفیق «برنامه هفتم توسعه»ی حکومت ایران نیز در ۲ مرداد سال ۱۴۰۲ ضمن اعلام هشدار نسبت به افزایش جمعیت زیر خط فقر در حکومت ولایت فقیه، جمعیت زیر خط فقر را در ایران ۲۸ میلیون نفر اعلام کرده بود.
متوسط هزینه خانوار ایرانی سر به فلک کشید!
