گزارشی از رادیو سراسری NPR آمریکا
روز ۲۳نوامبر رادیو سراسری NPR آمریکا گزارشی مستند از طریق تماسهای تلفنی با جوانان ایرانی پخش کرد. در این گزارش که مستقیم از این رادیو پخش میشد، جوانان ایرانی که معترضان به حکومت ولایت فقیه هستند، قطعی اینترنت را دور زده و پیامهای صوتی فرستاده و توضیح میدهند که چرا در این اعتراضات ضد حکومتی شرکت میکنند و چگونه با سرکوبهای مرگبار برخورد میکنند.
صحبت کردن واقعا خطرناک است
یک جوان ایرانی که بصورت ناشناس تماس میگیرد، میگوید: «صحبت کردن برای ما واقعا خطرناک است. و ما نمی توانیم چیزی بگوییم».
مجری برنامه رادیو سراسری NPR در این رابطه توضیح میدهد که آنها در ایران زندگی میکنند. آنها با وجود سرکوب دولتی که صدها کشته برجای گذاشته است تظاهرات میکنند. علیرغم این واقعیت که هزاران نفر دیگر در بازداشت هستند و با «وجود احکام اعدام، قوه قضاییه ایران هفته گذشته شروع به صدور حکم اعدام در مورد معترضان به اتهاماتی از جمله محاربه و فساد فیالارض کرد. بنابراین میتوانید درک کنید که چرا افرادی که از ایران برای ما پیامهای صوتی ارسال کردهاند، نمیخواهند هویت آنها را آشکار کنیم، از جمله آن دانش آموزی که شما حرفهای او را شنیدید».
من آینده میخواهم
رادیو سراسری NPR در ادامه گزارش خود صحبتهای یک دختر نوجوان ایرانی را پخش میکند. این دختر دردهای خود که ناشی از حکومت مرگبار ولایت فقیه است را اینچنین بازگو میکند: «من یک دختر نوجوان هستم. و من یک آینده میخواهم، من خوشبختی میخواهم، من یک زندگی خوب میخواهم، من یک خانه خوب، ماشین خوب… در این شرایط من نمیتوانم آینده بهتری در این کشور داشته باشم، بنابراین من فکر میکنم این بخاطر آزادی است. این برای داشتن آیندهای بهتر است. برای داشتن روزهای بهتر که ما آنها را نداریم. بنابراین من فقط خوشبختی میخواهم و آن را ندارم. هیچ کس آن را ندارد».
بیشتر بخوانید
خون جوانان ایران در ملل متحد هم گریبانگر جنایتکاران شد!
اعتراضات مانند یک جنگ است
یکی دیگر از فرازهای گزارش رادیو سراسری NPR ، تماس جوان دیگری است که اعتراضات را به صحنه جنگ تشبیه میکند و میگوید: «اگر بخواهم این اعتراضات را برای شما شرح دهم، مانند جنگی است که هیچ یک از شما هرگز ندیدهاید. من در اخبار میبینم برادران و خواهرانم را میبرند، میکشند و به آنها تجاوز میکنند. من دختر و پسرهایی را دیدهام که به وحشیانهترین شکل دستگیر شدهاند. متأسفانه کاری از دست ما برنمیآمد، زیرا آنها (نیروهای سرکوبگر)کسانی بودند که سلاح داشتند».

نمونههایی از شکنجه در زندانهای حکومت ولایت فقیه
یکی دیگر از کسانی که با رادیو سراسری NPR تماس گرفت دانشجوی۲۱ ساله اهل اصفهان بود که شمهای از شکنجههایی که روی وی اعمال شده بود را شرح میدهد. او میگوید: «آنها دستهایم را از پشت دستبند پلاستیکی زدند. آنقدر سفت بود که هنوز هم گاهی اوقات در مچ دستم احساس درد میکنم. تی شرتم را روی سرم کشیدند که چیزی نبینم. با باتوم و با میله فلزی روی پاها و دو طرف بدنم زدند، سیلی به صورتم زدند». رادیو سراسری NPR در رابطه با شکنجههای جسمی و روحی بخصوص علیه زنان آزاده میهن، صحبتهای یک خانم دیگر را پخش میکند که میگوید: «برای من به عنوان یک زن جوان بسیار ناراحت کننده است، ترجیح میدهم توسط آنها کشته شوم تا دستگیر شوم. زیرا میدانم چه سرنوشت سیاهی در انتظار من است و در صورت دستگیری چه اتفاقات وحشتناکی برای من رخ خواهد داد».
من تسلیم نمیشوم
یکی دیگر از تماس گیرندگان با رادیو سراسری NPR در مورد تداوم مبارزه و تسلیم نشدن میگوید: «معتقدم تمام انقلابهای دنیا که اتفاق افتاده و موفق بودهاند به خاطر اتحاد و تداوم و تسلیم نشدن بوده است. من تسلیم نمیشوم و تا زمانی که به آنچه میخواهیم، که یک زندگی عادی است، برسیم، ادامه خواهیم داد».
پیام جوانان و مردم ایران به جهان، فراموش نشویم!
مجری برنامه رادیو سراسری NPR توضیح میدهد: «اعتراض با نگرانی دائمی از بازداشت احتمالی، نگرانی از اینکه نیروهای امنیتی ممکن است بخواهند تلفنهای شما را بررسی کنند، در مورد اینکه خبرچینهای دولتی تلاش میکنند با ظاهر شدن به عنوان غریبههای مهربان، چیزهایی را پیدا کنند، همراه است. معترضان میگویند که بیمارستانها اکنون مکانهای خطرناکی هستند، مکانهایی که نیروهای امنیتی برای بازداشت، در جستجوی تظاهرکنندگان مجروح هستند که به دنبال درمان پزشکی هستند و این معترضان به امید تغییر، حاضرند تمام خطراتی را که قبلاً توضیح دادند، بپذیرند. اما آنها پیامی به جهان دارند».
درادامه صحبتهای یک ایرانی دیگر پخش میشود که میگوید: «من نمیدانم شما چگونه صدای ما را میشنوید؟ من نمیدانم شما ما را چگونه میبینید؟ و نمیدونم واقعا برات مهمه یا نه اما اگر این کار را کردید به هر نحوی که می توانید به ما کمک کنید. کاری کنید که فراموش نشویم. اگر در خارج از ایران صدایی نداشته باشیم کشته میشویم».
رادیو سراسری NPR در بخش دیگری از گزارش خود جان باختن کیان پیرفلک را تشریح میکند و بخصوص داستان غمانگیز نگهداری پیکر کودک در خانه و تهیه یخ برای نگهداری پیکرش تا از سرقت جسد توسط عوامل حکومت ولایت فقیه جلوگیری شود.
در ادامه گزارش خود با یکی از پناهندگان سیاسی در نروژ مصاحبه میکند. این پناهنده وضعیت و شرایط وخیم ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه را تشریح میکند و میگوید«ما جنبشهای مختلف، جنبشهای کارگری، جنبشهای زنان و جنبشهای دانشجویی داریم. زنان اولین گروهی بودند که این تبعیض و ظلم را تجربه کردند، زیرا اولین دستور خمینی بعد از انقلاب حجاب اجباری بود. اما فقط حجاب نیست. ما به تدریج انواع حقوق، حقوق خانوادگی، حق طلاق، حقوق اقتصادی، حق رای را از دست دادیم.».
این پناهنده و فعال سیاسی در قسمت دیگری از صحبت هایش میگوید: «وقتی به زنان کردستان، بلوچستان و خوزستان نگاه میکنید، میدانید که این یک درهم تنیدگی اجتماعی است، زیرا آنها سطوح مختلفی از تبعیض را تجربه کردهاند. اکنون همه مردم ایران را خانه خود می نامند».
در پایان گزارشگر رادیو سراسری NPR در مورد آینده اعتراضات سوال میکند و مهمان برنامه میگوید«امیدوارم ایران، روزی که چندان دور نیست، بتواند خانه همه ایرانیان با برابری، آزادی و با احترام به همه مردم باشد. این آرزوی من است».
قطعا همین خواهد شد. اگرچه گزارش رادیو سراسری NPR بخش کوچکی را از آنچه در ایران میگذرد منعکس کرد، اما مردم ایران با خشنترین، وحشیترین دیکتاتور تاریخ ایران مواجه هستند. از طرفی دیگر مردم ایران بیش از صد سال است که آرمان آزادیخواهانه خود را با همه سختیها، مرارتها و رنجها و از دست دادن عزیزان شان پیش بردهاند و بیتردید این قدرت را دارند که هیولای ولایت فقیه را هم به زیر بکشند و ایران را از لوث ارتجاع ستمگر رها سازند و این نویدی است برای یک ایران آباد و آزاد و دموکراتیک که محقق خواهد شد.







