پروازی که در اوج به خون نشست
روشن کردن یک شمع پیوستن به جنبش دادخواهی است. جنایت شلیک عمدی به هواپیمای اوکراینی که منجر به از دست رفتن جان ۱۷۶ انسان بی‌گناه شد خونی است فراموشی‌ناپذیر و مردم ایران و خصوصا خانواده‌های این عزیزان خواهان حسابرسی از عاملان و آمران این جنایت هستند.
دردی جانکاه که از روز این حادثه تا کنون حتی ذره‌ای تسکین پیدا نکرده است. خانواده‌هایی که با هزار امید عزیزانشان را راهی سفر کردند ولی سپاه پاسداران و عوامل خامنه ای بدون هیچ توجیه و دلیلی عامدانه با دو موشک خون آنها را برزمین ریختند.
درد پدران و مادران این عزیزان قابل توصیف نیست و تنها با همبستگی با آنها و دادخواهی این خون‌هاست که شاید بتوان کمی درد آنها را تسکین داد.
پدر یکی از این عزیزان در دلنوشته کوتاهی می‌گوید: «دخترم! فرقی نمی‌کند،گریه‌های ما به بعد از مرگ سپرده شد. شما درسراسر زمین پراکنده شدی و من در ذرات معلق تشنج و خشم! دخترم! دنیا چشمانش را بست و ندید. دنیا را ببخش اما قاتلانت را هرگز!
و ما هرگز قاتلان فرزندان مردم ایران، قاتلان اعدامهای جمعی دهه شصت و تابستان خونین ۶۷ و دیگر قیام‌ها و خیزش‌ها تا آبان ۹۸ و تا تشنه گان خوزستان و اصفهان را هرگز نمی بخشیم و منتظر دادگاه‌های بین المللی هم نیستیم.
در آتش خشم پدران و مادران داغدار باید بسوزند و این خشم مقدس است که ایران را از این پلیدان بد ذات و بد سرشت برای همیشه پاک می کند. خوشا بوی تند باروت و غرش تفنگها در قیام و انتقام در هرکوچه و خیابان از دشمنان مردم ایران، خوشا انقلاب رهایی بخش مردم ایران».
بله وظیفه ماست که با این پدر و همه خانواده‌های دیگر برای دادخواهی از خون همه کسانی‌که طی این سالیان توسط این حکومت به زمین ریخته شد قیام کنیم.
البته این جنایتکاران می‌خواهند هرچه سریعتر موضوع را تمام شده تلقی کنند و با یک سرهم بندی و یک دادگاه نمایشی که هیچکدام از عوامل اصلی متهم آن نبودند از روی خون این ۱۷۶ نفر بگذرند. از طرف دیگر مردم داغدار ایران و خانواده‌های این جانباختگان برسر حق دادخواهی خون عزیزانشان ایستاده اند و این خاری در چشم حکومت شده است.
امروز همدردی و همبستگی با خانواده‌های این عزیزان و همه خانواده‌های شهدا و جانباختگان اعتراضات ضدحکومتی ضرورت حرکت به سمت سرنگونی این حکومت و دست یافتن به آزادی است. بنابراین باید همه یکصدا دادخواه خون این عزیزان باشیم.
به یاد جانباختگان هواپیمای اوکراینی و همه جان‌های شیفته‌ای که از سال ۶۰ تا کنون در مسیرآزادی مردم ایران جان خود را فدا کردند. [هواپیمای اوکراینی؛ چرا و چگونه سپاه پاسداران به چنین جنایتی دست زد؟]
شعرکوتاه «تو هم یک شمع روشن کن»
تو را خاموش می‌خواهند جلادان
تو هم یک شمع روشن کن
به یاد یکصدوهفتادوشش انسان
به یاد تک به تک قربانیان ظلم این دوران
و هر شمعی به یاد صدهزار انسان شمع آجین
نوید صبح آزادی‌ست.
فروغ شعله هر شمع
شکافد سینه تاریک این ظلمت
و فرداهای زیبا می‌رسد از راه
و خورشیدی درخشان می‌دمد پایان این یلدا
تو هم یک شمع روشن کن
*
صدای آن عزیزان می‌رسد اکنون
پیام فتح و آزادی‌ست
تو آرش باش
کمان برگیر
بزن برقلب این دژخیم
حادثه شلیک عمدی به هواپیمای اوکراینی جنایتی بدون هیچ توجیه
در نگاهی به پروسه حکومت ایران به خوبی می‌توان دید که هیچ نقطه سفیدی وجود ندارد. تمام مواردی که در دهن حک شده و باقی‌مانده است جنایت و کشتار است.
به دلیل سرکوب شدید و خفقان حاکم حتی خانواده‌ها امکان یک اعتراض به جنایت‌های مسلم این حکومت هم نداشتند.
اما این روزها و خصوصا بعد از آبان۹۸ ملت ایران خواهان حسابرسی و پاسخگویی بابت جنایات این حکومت هستند و به همین دلیل حوادث دیگر به فراموشی سپرده نمی‌شوند و این همان ترسی است که خامنه ای و دستگاه حاکم از آن به خود می‌لرزند. پس ادامه این جنبش و دادخواهی خون عزیزان یک سوگ و عزاداری نیست بلکه حرکتی است به سمت حسابرسی از همه جنایتکاران و به زیر کشیدن حکومت ستم و استبداد تا دیگر مردم ایران شاهد چنین حوادث دردناکی نباشند.
م. حلاج
