زمانی که شروع سال تحصیلی باید با شوق قلم و کتاب و خنده‌های کودکانه دانش‌آموزان در کلاس‌های درس آغاز شود، در سایه حکومتی که خمینی بنیان گذاشت، کلاس‌های درس یادآور کشتار ۳۶هزار دانش‌آموز بی‌گناه درجنگ ضد میهنی است. این کودکان، قربانی جنگی شدند که تنها به خواست خمینی جلاد شعله‌ور شد؛ جنگی ضدمیهنی که با نام فریبنده «دفاع مقدس» به مردم تحمیل شد تا جنایت کشتار کودکان سرباز را در پشت نقاب فریب پنهان کند.
تلویزیون حکومت در ۳۱شهریور ۱۴۰۴، در برنامه‌ای به مناسبت آغاز سال تحصیلی، پرده از این فاجعه هولناک برداشت و بار دیگر زخم کهنه ملت ایران را تازه کرد. این گزارش، روایتی است از جنایتی که هرگز از پیشانی سیاه ولایت فقیه پاک نخواهد شد.
کشتار کودکان دانش‌آموز در تنور جنگ ضدمیهنی
شبکه خبر حکومت خامنه‌ای در برنامه‌ای به‌مناسبت شروع سال تحصیلی ۱۴۰۴، با بی‌شرمی از کشته شدن ۳۶هزار دانش‌آموز در جبهه‌های جنگ ضدمیهنی سخن گفت. این جنگ، که خمینی برای حفظ قدرت و جاه‌طلبی‌هایش به راه انداخت، نه دفاع از میهن، بلکه قتلگاهی برای جوانان و کودکان ایران بود. حکومت برای سرپوش گذاشتن بر این جنایت، آن را «دفاع مقدس» نامید تا خشم مردم از فاجعه‌ای که جان هزاران کودک و نوجوان را گرفت، فروکش کند.
اما حقیقت تلخ این است که این کودکان، از کلاس‌های درس به اجبار به سوی میادین مین و مرگ فرستاده شدند، قربانیانی که حتی فرصت خداحافظی با خانواده‌هایشان نداشتند.
کودکان سرباز، قربانیان فتوای خمینی
حکومت خمینی، در اوج بی‌رحمی، از دانش‌آموزان به‌عنوان کودکان سرباز برای پاکسازی میادین مین استفاده کرد. فتوای خمینی که اعلام کرد رفتن دانش‌آموزان به جبهه نیازی به اجازه والدین ندارد، مهر تأییدی بود بر این جنایت هولناک. در حالی که مقامات پیش‌تر آمار کشته‌شدگان دانش‌آموز را ۴۵هزار نفر اعلام کرده بودند، حالا با کاهش این رقم به ۳۶هزار نفر، تلاش می‌کنند ابعاد این فاجعه را کوچک جلوه دهند.
اما این اعداد، چه ۳۶هزار باشد چه ۴۵هزار، نمی‌توانند عمق جنایتی را که خمینی مرتکب شد، کمرنگ کنند. او برای پیشبرد نیات جاه طلبانه و قدرت‌طلبانه‌اش، حتی از خون کودکان و نوجوانان بی‌گناه نیز نگذشت.
در همین زمینه
کودک سرباز؛ میراث خمینی برای جنایت‌بارترین نوع سرکوب
مدارس عزادار، یادگار جنایت خمینی
با آغاز سال تحصیلی، کلاس‌های درس ایران همچنان در سوگ دانش‌آموزانی هستند که به‌جای قلم، اسلحه به دست گرفتند و به‌جای تخته‌سیاه، میادین مین را دیدند. تصاویر معصومانه این کودکان، که در جبهه‌های جنگ ضدمیهنی قربانی شدند، در حافظه تاریخی ملت ایران حک شده است. تخته‌سیاه‌های عزادار، هر مهرماه فریاد می‌زنند که این جنایت هرگز فراموش نخواهد شد.
این کودکان، که می‌توانستند آینده‌سازان ایران باشند، قربانی حکومتی شدند که برای بقای خود، حتی از جان پاک‌ترین فرزندان این سرزمین نگذشت.
جنایتی که پاک نمی‌شود
جنایت کشتار ۳۶هزار دانش‌آموز، لکه ننگی است که تا ابد بر پیشانی حکومت ولایت فقیه باقی خواهد ماند. خمینی، با به راه انداختن جنگی ضدمیهنی و قربانی کردن کودکان در تنور جاه‌طلبی‌هایش، نشان داد که هیچ خط قرمزی برای حفظ قدرت خود نمی‌شناسد. امروز، در آستانه مهرماه، ملت ایران با داغی کهنه اما زنده، به یاد می‌آورد که این حکومت چگونه آینده فرزندانش را سوزاند. این جنایت، نه‌تنها رسوایی حکومتی فاسد را فریاد می‌زند، بلکه عزم مردم ایران، به‌ویژه جوانان، را برای پایان دادن به این ظلم و ستم دوچندان می‌کند. زمان آن است که این حکومت جنایتکار سرنگون شود تا ایران دوباره به دست فرزندانش، آزاد و شکوفا گردد.
